Pseudoblog operowo-komputerowo-…

Zdaję sobie sprawę z tego, że zakres jego użycia maleje na rzecz mianownika i sam często używam tego drugiego w swobodnej rozmowie ze znajomymi. Wydaje mi się jednak, że w pisowni, czy przez prowadzących w telewizji, to właśnie mianownik brzmi nienaturalnie. Całość zależy oczywiście od kontekstu, bo czasem użycie mianownika w miejscu w którym mógłby pojawić się wołacz nie jest błędem.

Dzisiaj słyszałem na przykład coś takiego: "Były jakieś absurdalne sytuacje, Piotr?" (pytanie o sytuacje na planie filmowym). Nie wiem, czy jestem jakimś dziwolągiem językowym, ale gdy słyszę coś takiego w telewizji, to po prostu mnie to razi.

Dobrze, że chociaż jeszcze w listach piszemy "Droga Marto! Piszę do Ciebie...", a nie "Droga Marta! Piszę do Ciebie...". Popularne zdaje się też być "Cześć Marta!", choć nie wiem czemu, ale wydaje mi się to być dopuszczalną formą. Może chodzi o to, że w rozmowach mniej oficjalnych jednak tego wołacza się zdecydowanie rzadziej używa?

Przyznaję, pewne formy i ich akceptacja lub jej brak zależą od mojego osłuchania i oczytania. Kiedyś nie mogłem na przykład przeboleć postaci "postaci" jako mianownika l.mn. rzeczownika "postać", ale ostatecznie się przyzwyczaiłem.

Zdania na temat wołacza raczej nie zmienię. Czytelniku, słowem pisanym staram się zawsze zwracać do Ciebie w wołaczu, wtedy gdy jest to uzasadnione. Moim zdaniem, osoby takie jak prezenterzy telewizyjni powinny się nauczyć go używać również w dyskusji.