S.Vongsopha

ຜົນຂອງໂຍຄາວະຈອນຜູ້ປະຕິບັດ

ເມື່ອໄດ້ດຳເນີນການປະຕິບັດຕາມແນວທາງມະຫາສະຕິປັຕຖານ ຄື ມີສະຕິກຳໜົດຮູ້ຣູປນາມ ທີ່ເປັນປັດຈຸບັນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຂາດສາຍ ຕະຫຼອດການເປັນນິດ ດັ່ງກ່າວແລ້ວນັ້ນ ວິປັສສນາຍານ 18 ກໍ່ຈະປະກົດເກີດຂື້ນ ແກ່ທ່ານຜູ້ປະຕິບັດວິປັສສນາ ໂດຍແຈ່ມແຈ້ງຄື:

1. ນາມຣູປປະຣິເສທາຍານ : ຈະເກີດຄວາມຮູ້ ຄວາມເຫັນວ່າ ນີ້ຣູປນາມ ບໍ່ແມ່ນສັດ ບໍ່ແມ່ນບຸກຄົນ ບໍ່ແມ່ນຍິງ ບໍ່ແມ່ນຊາຍ ໂດຍທາງມະໂນທະວານ.
2. ນາມຣູປປັຈຈັຍ-ປະຣິຄຄະຫະຍານ: ຈະເກີດຄວາມຮູ້ ຄວາມເຫັນວ່າ ນີ້ເປັນເຫດ ນີ້ເປັນປັຈຈັຍ ຂອງຣູປນາມ ໂດຍແຈ້ງຊັດ ຄວາມຟຸ້ງຊ່ານກໍ່ຈະສະຫງົບ ຄວາມວິຕົກກໍ່ຈະເບົາບາງ ກໍ່ຈະເກີດຄວາມສະບາຍ ທັງທາງກາຍແລະຈິຕຕ໌ ແກ່ໂຍຄາວະຈອນຜູ້ປະຕິບັດ.
3. ສັມມະສະນະຍານ : ເກີດຄວາມຮູ້ ຄວາມເຫັນວ່າ ອະດີດດັບໄປ ປັຈຈຸບັນຍັງບໍ່ປາກົດ ແລະອະນາຄົດຍັງບໍ່ທັນມາເຖິງ ໄດ້ແກ່ກຳໜົດຮູ້ຣູປທັມ ນາມທັມ ໂດຍອາຣົມໄຕຣລັກ.
4. ອຸທະຍັພພຍະຍານ : ເກີດຄວາມຮູ້ຄວາມເຫັນວ່າ ຣູປ ນາມ ເກີດ=ດັບ ໂຍຄາວະຈອນຜູ້ປະຕິບັດ ເມື່ອເຖິງຍານທີ 4 ນີ້ ກໍ່ຈະປະກົດເຫັນຂັນທ໌ 5 ຫຼື ຣູປນາມ ເກີດດັບ ຄື ເຫັນວ່າ ຣູປນັ້ນ ມີອຸປະມາເໝືອນຟອງນ້ຳທັມມະດາຕ່ອມນ້ຳ ບໍ່ມີສະພາວະຖາວອນໝັ້ນຄົງໄປໄດ້ສັນໃດຣູປນີ້ ເມື່ອເກີດຂື້ນ ກໍ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຮັບຮອງວ່າເປັນຂອງທ່ຽງສັນນັ້ນ ແລະຈະເຫັນເວທະນາມີອຸປະມາເໝືອນຕ່ອມນ້ຳທັມມະດາຕ່ນ້ຳເມື່ອເກີດຂື້ນແລ້ວຍ່ອມແຕກດັບ ບໍ່ໝັ້ນຄົງຖາວອນໄປໄດ້ ສະນັ້ນ ສຸກແລະທຸກ, ອຸເບກຂາກໍສັນນັ້ນ, ເຫັນສັນຍາ ມີອຸປະມາເໝືອນພະຍັບແດດທັມມະດາ ພະຍັບແດດ ເມື່ອເຮົາແນມເຫັນໄກໆ ຈະຜາກົດເຫັນເໝືອນມີຕົນມີຕົວ ຖ້າເຮົາເຂົ້າໄປເບິ່ງໃກ້ໆແລ້ວຈະມະຫັບມະຫາຍໄປ ສັນໃດ ສັນຍາຄືຄວາມຈຳ ເມື່ອເຮົາເບິ່ງເຜີນໆ ກໍ່ຈຳເປັນເອົາຮູບສວຍງາມ ຖ້າເອົາສະຕິໄປກຳໜົດຮູ້ ຄວາມສວຍງາມກໍ່ຈະຫາຍໄປສັນນັ້ນ, ສັງຂາຣ ມີອຸປະມາເໝືອນຕົ້ນກວ້ຍ ທຳມະດາ ຕົ້ນກວ້ຍ ບໍ່ມີສາຣະແກ່ນສານ ເໝືອນຕົ້ນໄມ້ອື່ນ ມີກາບຊັ້ນນອກ ຊັ້ນໃນຕ່າງກັນສັນໃດສັງຂາຣເມື່ອເກີດຂື້ນແລ້ວຍ່ອມແຕກດັບໄປ ບໍ່ມີສາຣແກ່ນສາຣ ຫຼື ເຈຕະສິກ 50 ດວງ ມີລັກສະນະຕ່າງກັນສັນນັ້ນ. ເຫັນວິນຍານ ມີອຸປະມາເໝືອນຄົນຫຼິ້ນກົນ ທຳມະດາຄົນຫຼິ້ນກົນ ຍ່ອມສະແດງຂອງບໍ່ຈິງໄດ້ສັນໃດ ແມ່ນແຕ່ວິນຍານ ກໍ່ສະແດງຂອງບໍ່ແມ່ນຂອງເຮົາ ວ່າເປັນຂອງເຮົາ ສະແດງຂອງບໍ່ທ່ຽງ ໃຫ້ເຫັນເປັນຂອງທ່ຽງໄດ້ສັນນັ້ນ. ນອກຈາກນີ້ ຈະເຫັນແສງສະຫວ່າງ ຫຼື ປິຕິຕ່າງໆ ເກີດຂື້ນ ຢ່າມີຄວາມຢຶດຖື ຫຼື ຍິນດີ ຍິນຮ້າຍເປັນອັນຂາດ ໃຫ້ມີສະຕິກຳໜົດຮູ້ເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວໃຫ້ກັບມາກຳໜົດຮູ້ຣູປນາມຕໍ່ໄປ.

5. ພັງຄະຍານ : ຈະເກີດຄວາມຮູ້ ຄວາມເຫັນວ່າຣູປນາມ ມີແຕ່ຄວາມດັບຝ່າຍດຽວ ເມື່ອໂຍຄາວະຈອນບຸກຄົນ ເຖິງຍານທີ 5 ແລ້ວ ສາມາດຈະຖອນສັສສະຕິທິຕຖິ ຄື ຄວາມເຫັນວ່າທ່ຽງ. ວ່າທ່ຽງເສັຍໄດ້ ເພາະຮູ້ແຈ້ງຊັດໃນການເກີດດັບຂອງຣູປນາມ ວ່າເປັນອະນິຈຈັງ ຄືບໍ່ທ່ຽງ ບໍ່ຍືນນານ ເປັນທຸກຂັງ ຄື ທົນບໍ່ໄຫວ ແລະ ເປັນອະນັຕຕາ ຄື ບັງຄັບໃຫ້ຢູ່ຕາມອຳນາດຂອງໃຈບໍ່ໄດ້ ໂດຍບໍ່ຕາມໃຈໃຜເລີຍ ເຖິງແມ່ນວ່າ ໃຜຈະຍິນດີຍິນຮ້າຍ ເຂົາກໍ່ເປັນໄປຕາມສະພາວະຂອງເຂົາ ເມື່ອໄດ້ຮູ້ເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ ກໍ່ຈະເກີດກຳລັງໃຫ້ກ້າຫານ ຈະເລີນວິປັສສນາ ເພື່ອໃຫ້ພົ້ນໄປເສຍ ລະຄວາມຍິນດີ ຍິນຮ້າຍ ຄວາມຫ່ວງໃຍໃນຊີວິດ ຄອບຄົວ ແລະເພື່ອນຝູງ ໂດຍກິເລສໃຫ້ເຫັນທຸກ ໂທດ ໄພ ໃນເວຕຕະທັມ 8 ປະການ ຄື ຊາຕ, ຊະຣາ, ພະຍາທິ, ມະຣະນະ, ນິຣະຍະ, ດິຣັຈສານ, ເປຕ ແລະ ອະສຸຣະກາຍ ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງເຫັນຈິງດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເປັນເຫດບໍ່ໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ໄພອັນຕະລາຍຕ່າງໆ ມີນິມິຕເປັນຕົ້ນ ໃຫ້ເກີດມີຂັນຕິທັມ ອົດທົນ ມຸ້ງບຳເພັນວິປັສສນາຍານຕໍ່ ໂດຍຄວາມເຄົາຣົບໝັ້ນ ໃນສະພາວະທັມທີ່ມີຈິງຂື້ນໂດຍລຳດັບ ບັນເທົາຄວາມຍິນດີໃນກາມະຄຸນໃຫ້ໜ້ອຍລົງ ມີແຕ່ຄວາມເຫຼື້ອມໃສໃນກຸສົລທັມ ຖ້າເປັນຄາຣະວາສ ກໍ່ຈະຍິນດີໃນທີ່ສະຫງັດເພື່ອບຳເພັນວິປັສສນາ ຖ້າເປັນນັກບວຊ ກໍ່ຈະຍິນດີຢູ່ແຕ່ໃນປ່າ ແລະແຖບພູເຂົາ ເພື່ອສະແຫວງຫາຄວາມສະຫງົບສຸຂ ອັນແທ້ຈິງ ແລະຈະສາມາດບໍ່ຫຼົງຕິດຢູ່ໃນວິປັສສນູປະກິເລສ 10 ປະກາຣ ແລະທຳປະຣິຍຸຕະຍານສັງໂຍຊນ໌ ຄື ຄວາມຟຸ້ງຊ່ານ ວິຕົກ ກັງວົນເປັນຕົ້ນໃຫ້ສະຫງົບລົງ ພົ້ນຈາກອັນຕະລາຍ ແຫ່ງອາຣົມລໍ້ລວງໃຫ້ຫຼົງໄຫຼຜິດຕ່າງໆເສັຍໄດ້ ນີ້ຄືອານິສົງແຫ່ງພັງຄະຍານ.
6. ພະຍະຍານ : ເຫັນຣູປນາມເປັນຂອງໜ້າຢ້ານ.
7. ອະທິນະວະວານ : ເຫັນຣູປນາມປະກອບດ້ວຍໂທດ
8. ນິພພິທາຍານ : ເຫັນຣູປນາມເປັນຂອງໜ້າເບື່ອໜ່າຍ
9. ມຸນຈິຕຸກັມມະຍະຕາຍານ : ຢາກຈະເປັນຜູ້ໜີຈາກຣູປນາມ.
10. ປະຕິສັງຂາຍານ: ພິຈາຣະນາຫາຊ່ອງທາງໜີອອກຈາກຣູປນາມ.
11. ສັງຂາຣູເປກຂາຍານ: ເກີດຄວາມວາງເສີຍຕໍ່ຣູປນາມ ຄື ບໍ່ມີຄວາມຫ່ວງກັງວົນໃນຣູປນາມ ບໍ່ມີຄວາມຍິນດີຍິນຮ້າຍໃນສິ່ງທັງໝົດ ເຖິງວ່າຈະບໍ່ເອົາສະຕິກຳໜົດຮູ້ທົ່ວໄປ ໂຍຄາວະຈອນຜູ້ນັ້ນ ຊື່ວ່າເປັນຜູ້ພົ້ນອັນຕະລາຍຈາກນິມິຕໄດ້ເດັດຂາດ.
12. ສັຈຈານຸໂລມິກະຍານ : ເກີດຄວາມຮູ້ອະນຸໂລມໄປຕາມຄວາມຈິງຂອງຣູປນາມ ສະມາດກຳຈັດມົນທິນ ກ່າວຄື ກິເລສ ເປັນເຫດໃຫ້ຮູ້ຄວາມຈິງ 4 ຢ່າງ ຄື ທຸກຂ໌, ສະມຸທັຍ, ນິໂຣທ, ມັຄຄ໌.
13. ໂຄຕະຣະພູຍານ : ຂ້າມໂຄຕຣ໌ ຂອງປຸຖຸຊົນ ເຫັນແດນພຣະອະຣິຍະ.
14. ມັຄຄະຍານ: ຮູ້ຫົນທາງແຫ່ງກາຣຕັດກິເລສ.
15. ຜົລຍານ: ເຫັນຜົນຂອງກາຣປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມສຸຂສະຫງົບ ຄື ອະຣິຍະສັຈຈ໌ 4 ແລະເຫັນນິພພານໂດຍແຈ່ມແຈ້ງ ເຍືອກເຢັນ.
16. ປະຫານະຍານ: ຮູ້ກິເລສທີ່ຕົນປະຫານໄດ້ແລ້ວ.
17. ອະວະສິຕຖາຍານ : ຮູ້ກິເລສທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່.
18. ນິພພານະຍານ: ຈິຕຕ໌ ມີພຣະນິພພານເປັນອາຣົມ ຊື່ວ່າເປັນນິຕະຍະບຸກຄົນ ຄື ເປັນຄົນທີ່ທ່ຽງແທ້ແນ່ນອນ ສາມາດໃນກາຣປະຕິບັດໃຫ້ໄດ້ຊັ້ນສູງ ໂດຍລຳດັບຂື້ນໄປ ບໍ່ມີວັນຈະໃຫ້ຕົກອະບາຍະພູມອີກຕໍ່ໄປເລີຍ.

ໂຍຄາວຈຣບຸຄຄົລ(ໂຍຄາວະຈອນບຸກຄົນ) ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດ ຈົນຍານເຫຼົ່ານີ້ເກີດປະກົດຂື້ນແກ່ທ່ານໂຍຄາວະຈອນອົງຄ໌ໃດແລ້ວ ໂຍຄາວະຈອນອົງຄ໌ນັ້ນ ກໍ່ຈະສິ້ນພົບ ສິ້ນຊາດ ສາມາດຕັດກິເລສ ຄື ສັງໂຍຊນ໌ 5 ເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ແກ່ ສັກກາຍະທິດຖິ, ວິຈິກິຈສາ, ສີລັພພະຕະປະຣະມາສ, ອິສສາ, ມັຈສະຣິຍະ ໄດ້ເດັດຂາດແລ້ວ ຢ່າງຊ້າອີກ 7 ຊາດ ກໍ່ຈະເຖິງສັນຕິສຸຂ ຄື ພຣະນິພພານ ອັນບໍ່ມີເກີດ ບໍ່ມີຕາຍ ເປັນສະຖານບໍຣົມສຸຂຢ່າງດຽວ ເຊິ່ງເປັນຜົລຂອງກາຣປະຕິບັດວິປັສສນາ ຕາມທີ່ກ່າວມານີ້ ເປັນແນວທາງວິປັສສນາເບື້ອງຕົ້ນ ກໍ່ຍຸຕິເທົ່ານີ້.
............
ໝາຍເຫດ : ໃນແຫ່ງອື່ນ ມີແຕ່ ວິປັສສນາຍານ ມີ 16 ເນື່ອງຈາກວ່າ ລວມເອົາ ປະຫານະຍານ, ອະວິສິຕຖາຍານ ແລະ ນິພພານະຍານ ເຂົ້າເປັນອັນດຽວກັນ ຄື ປັຈຈະເວກຂະນະຍານ ແປວ່າ ການຍ້ອນໄປພິຈາຣະນາກິເລສທີ່ຕົນລະໄດ້ແລ້ວ ທີ່ເຫຼືອຢູ່ ແລະມັຄຄ໌ ຜົລນິພພານທີ່ຕົນໄດ້ປະຕິບັດຜ່ານມາ. ສ່ວນຂອງພຣະອາຈາຣຍ໌ ມະຫາປານ ອານັນໂທ ແມ່ນມີ 18 ຈິ່ງຕ່າງໝູ່ແລະພິເສດ

No comments

ຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ ປະຣະມັຕຖະທັມ

Wednesday, August 17, 2011 10:14:31 AM

ປະຣະມັຕຖະທັມ

ປະຣະມັຕຖະທັມ ເປັນທັມຂັ້ນສູງ ທີ່ເວົ້າເຖິງຫຼັກສັດຈະທັມ ຫຼື ຄວາມຈິງໂດຍແທ້ບໍ່ແປຜັນ ບໍ່ເໝືອນທັມທີ່ຢູ່ໃນຂັ້ນສົມມຸດບັນຍັດ ດັ່ງມີຄຳປາລີສະແດງບົດວິເຄາະໄວ້ດັ່ງນີ້ :

ປະຣະມັສສະ ອຸຕຕະມະຍານັສສະ ອັຕໂຖ ໂຄຈະໂຣຕິ ປະຣະມັຕໂຖ

ແປວ່າ ເນື້ອທັມອັນເປັນໂຄຈອນຂອງຍານອັນສູງ ຄື ສັພພັນຍຸຕຕະຍານ ຮຽກວ່າ ປະຣະມັຕຖ໌ ໝາຍເຖິງທັມທີ່ປະເສີດທີ່ບໍ່ມີການວິປະຣິຕແປຜັນໄປຈາກຄວາມຈິງຂອງຕົນ ທີ່ຮຽກວ່າ ທັມມະຊາດ ຫຼື ທັມມະດານັ້ນເອງ ບໍ່ມີການປຸງແຕ່ງຫຼອກລວງ ໃຫ້ຜິດໄປຈາກຄວາມຈິງ ດັ່ງວິເຄາະສັບອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ:

ປະຣະໂມ ອະວິປະຣິໂຕ ອັຕໂຖຕິ ປະຣະມັຕໂຖ

ແປວ່າ ສະພາບໃດຮັກສາຄວາມຈິງຂອງຕົນໄວ້ຕະຫຼອດໄປຢູ່ສະເໝີ ຮຽກວ່າ ປະຣະມັຕຖ໌ ຍົກຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ໄຟຍ່ອມຮັກສາຄວາມຮ້ອນໂດຍຕະຫຼອດໄປ ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໄປເປັນຢ່າງອື່ນໄປໄດ້ ຂື້ນຊື່ວ່າໄຟແລ້ວ ຈະຢູ່ໃນທີ່ໃດ ກໍຍ່ອມຮ້ອນຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ຄວາມຮ້ອນໄຟນີ້ເອງຮຽກວ່າ ສະພາວະປະຣະມັຕຖະທັມ ຄືຄວາມຈິງທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງແປຜັນ ບໍ່ວ່າເດັກນ້ອຍຜູ້ໃຫຍ່ ບໍ່ວ່າເຈັກບໍ່ວ່າຫວຽດ ບໍ່ວ່າລາວ ທຸກຊາດທຸກພາສາຈັບໄຟແລ້ວຕ້ອງຮ້ອນທຸກຄົນຈົນກະທັ້ງສັດເດັຍຣັດສານ ເມື່ອຖືກໄຟລວກກໍ່ຕ້ອງຮ້ອນເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວາມຮ້ອນຂອງໄຟເປັນຕົວປະຣະມັຕ ຄຳວ່າ ໄຟ ເປັນບັນຍັດສົມມຸດຮຽກຂານກັນເທົ່ານັ້ນ.
ປະຣະມັຕຖະທັມນີ້ ເມື່ອແຍກອອກແລ້ວມີຢູ່ ໔ ປະເພດຄື : ໑. ຈິຕ, ໒. ເຈຕະສິກ, ໓. ຣູປ(ຮູບ), ໔. ນິພພານ.

໑. ຈິຕ: ມີສະພາວະຮູ້ອາຣົມຢ່າງດຽວເປັນລັກສະນະ ຈິຕນີ້ ບໍ່ສາມາດໄປທຳການ ງານຢ່າງ ອື່ນໄດ້ ນອກຈາກເຮັດໜ້າທີ່ຮູ້ອາລົມເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ວ່າ ຈິຕມະນຸດ ຈິຕເທວະດາ ຈິຕອິນ ຈິຕພົມ ຫຼື ຈິຕສັດເດັຍຣັດສານ ຍ່ອມມີສະພາວະຮູ້ອາລົມເໝືອນກັນທັງໝົດ ບໍ່ຜິດ ແປກແຕກຕ່າງ ກັນເລີຍ.
໒. ເຈຕະສິກ : ມີສະພາວະອາໄສຈິຕເກີດຂື້ນ ເປັນລັກສະນະເຈຕະສິກນີ້ ເກີດຂື້ນເອງຕາມ ລຳພັງຂອງຕົນບໍ່ໄດ້ ຕ້ອງອາໄສຈິຕເກີດຂື້ນຕັ້ງຢູ່ ດັບໄປ ແລະມີອາຣົມດຽວກັນກັບຈິຕ ມີວັດຖຸທີ່ອາໄສທີ່ດຽວກັນກັບຈິຕ.
໓. ຣູປ : ມີສະພາບແຕກສະຫຼາຍ ຫຼື ປ່ຽນແປງຜັນແປຢູ່ສະເໝີເປັນລັກສະນະ ຮູບນີ້ ຈະຕັ້ງຢູ່ໝັ້ນຄົງທົນຖາວອນຢູ່ຕະຫຼອດໄປບໍ່ໄດ້ເປັນອັນຂາດ ຈະຕ້ອງມີອັນໃຫ້ແຕກດັບໄປ ດ້ວຍເປັນແລະຮ້ອນເປັນຕົ້ນ.
໔. ນິພພານ : ມີສະພາວະສະຫງົບຈາກກິເລດ ແລະກອງທຸກເປັນລັກສະນະ ຄືບໍ່ຢຶດຖືໃນ ສັງຂານທັມ ໝາຍເຖິງຂັນ ໕ ຫຼື ຣູປນາມເປັນອາຣົມ ລະເສັຍໄດ້ເຊິ່ງຕັນຫາອຸປາທານ ມີມະຫາສັນຕິສຸຂໂດຍສ່ວນດຽວ.

ເພາະສະນັ້ນ ສັດໂລກທັງຫຼາຍໃນສາກົນຈັກກະວານນີ້ ຈິ່ງຕົກຢູ່ໃນ ພຣະປະຣະມັຕຖະທັມ ທຸກຮູບທຸກນາມ ບໍ່ມີໃຜຈະພົ້ນຈາກປະຣະມັຕຖ໌ທັງ ໔ ປະການນີ້ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ອົງສົມເດັດພຣະສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າຂອງເຮົາ ພ້ອມດ້ວຍອະຣິຍະສົງສາວົກ ກໍຕົກຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງພຣະປະຣະມັຕຖະທັມ ຄື ພຣະນິພພານ ຈິ່ງສົມຄວນ ຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະສຶກສາໃຫ້ເຂົ້າຮູ້ ແລະເຂົ້າໃຈໃນພຣະປະຣະມັຕຖະທັມທັງ ໔ ນີ້ ເພື່ອປະຣະມັຕຖະປະໂຫຍດອັນຍອດຍິ່ງ ກ່າວຄືພຣະນິພພານ ອັນເປັນຍອດແຫ່ງປາຖະໜາ ຖ້າບໍ່ສຶກສາໃຫ້ຮູ້ ແລະເຂົ້າໃຈເລື່ອງຈິຕ, ເຈຕະສິກ, ແລະຣູປກ່ອນແລ້ວ ຈະຮູ້ແຈ້ງແທງ ຕະຫຼອດເຊິ່ງພຣະນິພພານໄດ້ຢ່າງໃດ ຖ້າບໍ່ຮູ້ເຫັນພຣະນິພພານແລ້ວ ຈະພົ້ນ ທຸກໄດ້ແນວໃດ?

…………………….
ຄັດຈາກ “ ໜັງສືແບບຮຽນປະຣະມັຕຖະທັມ” ຂຽນໂດຍ : ພຣະມະຫາ ໂສບິນ ໂສປະໂກ
ຈັດພິມໂດຍ : ສາທຸພໍ່ ເພຍພັດທະມານ (ອຸ່ນ) ພັທຣມຸນີ, ວັດໃໝ່ສຸວັນພູມາຣາມ, ຫຼວງພຣະບາງ, ພ.ສ. ໒໕໐໔

No comments

ປາຕິຫານ :ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມອັດສະຈັນໃຈ

Wednesday, August 17, 2011 10:13:10 AM

ປາຕິຫານ :ສິ່ງທີ່ເຮ

ຄຳວ່າ ປາຕິຫານ ມາຈາກ ພາສາບາລີ ປາຕິຫາຣິຍະ (Miracle) ໝາຍເຖິງການສະແດງ ຫຼື ການກະທຳທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມອັດສະຈັນໃຈ. ບາງຄັ້ງ ປາຕິຫານ ກໍອາດເກີດຈາກປະກົດການທຳມະຊາດ( ສ່ວນໃຫຍ່ຄົນຈະເຊື່ອວ່າເປັນເລື່ອງບັງເອີນ) ແຕ່ຖ້າເກີດຂື້ນຈາກການກະທຳຂອງຄົນ ເປັນຜູ້ບັນດານ ກໍໝາຍຄວາມວ່າຄົນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄົນທຳມະດາເທົ່າໃດ. ເລື່ອງປາຕິຫານນີ້ ສ່ວນໃຫຍ່ຈະປະກົດໃນຜູ້ເຊື່ອຖືສາສະໜາ ບໍ່ວ່າຈະເປັນສາສະໜາໃດກໍຕາມ ກໍຈະປະກົດມີເລື່ອງເລົ່າລືເຖິງປາຕິຫານຢູ່ສະເໝີ.

ປາຕິຫານ ເປັນເລື່ອງໜຶ່ງ ທີ່ສຳຄັນ ເປັນສິ່ງລໍ້ໃຈໃຫ້ເກີດສັດທາ ໂດຍທີ່ບໍ່ທັນໄດ້ເອີ່ຍວາຈາສະແດງຄຳສອນໃດໆ ກໍເຮັດໃຫ້ຜູ້ພົບເຫັນປັກໃຈເຊື່ອຖືໄດ້ແລ້ວ ເຊັ່ນພຣະເຈົ້າອະຊາຕະສັດຕູ ເຫັນພຣະເທວະທັດແປງເພດເປັນຊາຍໜຸ່ມເຫາະໄປ ແລ້ວກັບກາຍເປັນພຣະ ກໍເຮັດໃຫ້ເກີດສັດທາຫຼົງເຊື່ອຖືກແລ້ວ. ໃນເລື່ອງຂອງສາສະໜາຄຣິສ ການຄືນຊີບຂອງພຣະເຍຊູ ເປັນສິ່ງດຶງດູດສັດທາອັນດັບໜຶ່ງຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແຕ່ໃນພຸດທະສາສະໜາ ເລື່ອງອິດທິລິດປາຕິຫານນີ້ ແມ່ນປະກົດມີຫຼາຍຢ່າງ ທັງໃນຄັ້ງພຸດທະການ ໂດຍແມ່ນພຣະພຸດທະອົງເອງ ສະແດງປາຕິຫານ ພ້ອມດວ້ຍພຣະສົງສາວົກ ແລະແມ່ນແຕ່ໃນສະໄໝຫຼັງໆນີ້ ການເລົ່າລືເຖິງເລື່ອງປາຕິຫານຂອງຫຼວງປູ່ສົມເດັດລຸນ ກໍຍັງເປັນທີ່ຍອມຮັບກັນຢູ່ທັງພາຍໃນແລະຕ່າງປະເທດ ເຊັ່ນເລື່ອງເລົ່າວ່າ ຫຼວງປູ່ສົມເດັດລຸນ ຍ່າງຂ້າມນ້ຳຂອງ, ຫຍໍ້ຫົນທາງ, ຢຽບແຄມເຮືອກຳປັ່ນຝຣັ່ງ ເປັນຕົ້ນ.

ໃນພຣະພຸດທະສາສະໜາ ເພິ່ນໄດ້ໄຈ້ແຍກການສະແດງປາຕິຫານອອກເປັນ 3 ຢ່າງຄື:

1. ອິດທິປາຕິຫານ : ຄືການສະແດງລິດໃຫ້ເກີດຄວາມອັດສະຈັນໃຈ. ຜູ້ທີ່ຈະສະແດງໄດ້ ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ອະພິນຍາ ຝຶກຈິດຢູ່ໃນລະດັບສູງແລ້ວ.
2. ອາເທສນາປາຕິຫານ : ໝາຍເຖິງການຮູ້ໃຈ, ຮູ້ຄວາມຄິດ, ຮູ້ອຸປະນິໄສໃຈຄໍຂອງຄົນອື່ນ.
3. ອະນຸສາສະນີປາຕິຫານ: ໝາຍເອົາປາຕິຫານ ທີ່ເປັນຄຳສັ່ງສອນ ຄືສອນໃຫ້ຮູ້ຈິງ ເຫັນຈິງ ພິສູດໄດ້ ດັບທຸກໄດ້ ເມື່ອຜູ້ຟັງຄຳສອນນັ້ນແລ້ວ ນຳເອົາໄປພິຈາຣະນາ ແລ້ວຮູ້ເຫັນດ້ວຍຕົນເອງໄດ້ ຈິ່ງເກີດຄວາມອັດສະຈັນໃຈໃນຄຳສອນ.

ໃນບັນດາປາຕິຫານທັງສາມຢ່າງນີ້ ພຣະພຸດທະອົງສັນລະເສີນ ຂໍ້ສຸດທ້າຍ ຄື ປາຕິຫານທີ່ເກີດຈາກຄຳສອນ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເຂົ້າອົກເຂົ້າໃຈຕົນເອງ ຮູ້ຕົນເອງ ເປັນເລື່ອງທີ່ກ່ຽວກັບການດັບທຸກຂອງຕົນເອງ. ສ່ວນປາຕິຫານອື່ນໆນັ້ນ ແມ່ນຄົນອື່ນສະແດງ ບໍ່ແມ່ນຕົນ ສະນັ້ນ ຍັງແມ່ນເລື່ອງທີ່ຢູ່ນອກຕົນເອງ ຢູ່ໃກຕົນເອງ. ເຖິງແມ່ນວ່າຕົນເອງຈະສະແດງໄດ້ ພຣະພຸດທະອົງກໍບໍ່ສັນລະເສີນ ເພາະສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ປຽບເໝືອນການສະແດງລະຄອນ ແລະມາຍາກົນ ຄົນອື່ນເຫັນກໍຍັງບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດປັນຍາໄດ້ ແລະຍັງບໍ່ແມ່ນຫົນທາງດັບທຸກ. ແຕ່ບາງຄັ້ງ ພຣະອະຣະຫັນຕາເຈົ້າທັງຫຼາຍກໍໄດ້ໃຊ້ໃນບາງໂອກາດ ເພື່ອຊະນະມານຜູ້ຫົວດື້ ກ່ອນຈະສະແດງທັມໂປດກໍມີ ເຊັ່ນ ພະຍາມາຣ, ຍັກ, ນາຄ, ປີສາດ ເປັນຕົ້ນ.

No comments

ສັງຄານຸສສະຕິ : ການລະນຶກເຖິງພຣະສົງ

Wednesday, August 17, 2011 10:11:22 AM

ສັງຄານຸສສະຕິ

ສັງຄານຸສສະຕິ ມີຄວາມໝາຍວ່າ ການລະນຶກເຖິງພຣະສົງ ເຊິ່ງໃນນີ້ ພຣະສົງມີສອງລັກສະນະຄື : ສົມມຸດຕິສົງ ແລະອະຣິຍະສົງ.
ສົມມຸດຕິສົງ ໝາຍເຖິງພຣະສົງທີ່ຍັງເປັນປຸຖຸຊົນທຳມະດາ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ບັນລຸເປັນອະຣະຍະສົງເທື່ອ ສ່ວນພຣະອະຣິຍະສົງນັ້ນ ໝາຍເຖິງຜູ້ທີ່ບັນລຸກທັມຂັ້ນໂສດາບັນຂື້ນໄປແລ້ວ ຈົນເຖິງຄວາມເປັນພຣະອະຣະຫັນ ນັບເອົາພຣະສົງ 4 ຄູ່ 8 ຈຳພວກ.

ການລະນຶກເຖິງພຣະສົງ ໝາຍເຖິງການນ້ອມລະນຶກເຖິງຄຸນນະທັມຄວາມດີ ຄວາມມີສິນ ຄວາມເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແຫ່ງການດຳລົງໄວ້ ເຊິ່ງພຣະທັມຄຳສອນຂອງພຣະພຸດທະອົງ ດ້ວຍການສຶກສາຮ່ຳຮຽນ ແລະປະຕິບັດໃຫ້ເກີດຜົນປະກົດເປັນຈິງແລ້ວນຳມາຖ່າຍທອດສູ່ປວງຊົນ ເພື່ອຄວາມສຸກຂອງຕົນແລະສັງຄົມ.

ຖ້າເຮົາຈະເບິ່ງໃນລະດັບທຳມະດາ ກໍຈະເຫັນໄດ້ວ່າ ຢ່າງນ້ອຍພຣະສົງກໍເປັນຜູ້ຮັກສາວັດວາສາດສະໜາ ຮີດຄອງປະເພນີ ແລະວັດທະນະທັມລາວ ເປັນທີ່ເພິ່ງທາງຈິດໃຈນັບຕັ້ງແຕ່ອະດີດຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ ເຖິງແມ່ນວ່າໂລກຈະມີການວິວັດທະນາການປ່ຽນແປງໄປຫຼາຍພຽງໃດກໍຕາມ ແລະເຖິງແມ່ນວ່າສິດທິໃນການເຊື່ອຖືສາສະໜາປ່ຽນໄປ ຄົນຍັງມີທາງເລືອກທີ່ຈະນັບຖືສາສະໜາອື່ນ ແຕ່ບົດບາດທີ່ດີງາມຂອງພຣະສົງກໍຍັງເປັນອົງປະກອບ ທີ່ສຳຄັນໃນພຸດທະສາສະໜາ.ແຕ່ພຣະສົງຈະຢູ່ໄດ້ ກໍຕ້ອງອາໄສສັດທາຈາກພຸດທະບໍລິສັດ ຖ້າຂາດພຣະສົງວັດວາສາສະໜາກໍຈະເປົ່າແປນ.

ຈຸດປະສົງຂອງການນ້ອມເອົາ ສັງຄານຸສສະຕິ ມາເປັນອາລົມນັ້ນ ກໍເພື່ອໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງທີ່ດີງາມທາງຈິດວິນຍານ ສຳລັບການປະຕິບັດ ເພື່ອໃຫ້ເກີດກຳລັງໃຈໃນການສ້າງຄຸນງາມຄວາມດີ ໂດຍສະເພາະໃຫ້ລະນຶກເຖິງພຣະອະຣິຍະສົງເຈົ້າເປັນແວ່ນແຍງ ຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາມີກຳລັງໃຈແລະກຳລັງສັດທາຕໍ່ໄປ ໃນບໍວອນພຸດທະສາສະໜາ ເພື່ອເປັນຂົວຕໍ່ການເຂົ້າເຖິງຄຸນຄວາມດີທີ່ສູງສົ່ງຂື້ນໄປ.

No comments

ພຸດທານຸສສະຕິ : ການລະນຶກເຖິງພຣະພຸດທະເຈົ້າ

Wednesday, August 17, 2011 10:10:02 AM

ພຸດທານຸດສະຕິ

ພຸດທານຸສສະຕິ ອ່ານວ່າ ພຸດທານຸດສະຕິ ແປວ່າ ການລະນຶກເຖິງພຣະພຸດທະເຈົ້າ, ເປັນການພາວະນາ ຫລື ຈະເລີນສະມາທິແບບສະມະຖະກັມມະຖານ ໂດຍການກຳນົດລົມຫາຍໃຈເຂົ້າອອກ ເຊັ່ນ ຫາຍໃຈເຂົ້າວ່າ ພຸດ ຫາຍໃຈອອກວ່າ ໂທ ເພື່ອໃຫ້ຈິດຕັ້ງໝັ້ນເປັນສະມາທິ ຫລື ເພື່ອລະນຶກເຖິງຄຸນນະທັມຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ອັນມີ ພຣະປັນຍາຄຸນ, ພຣະວິສຸດທິຄຸນ ແລະພຣະມະຫາກະຣຸນາທິຄຸນ.

ພຣະປັນຍາຄຸນ ໝາຍເຖິງປັນຍາທີ່ ສູງສຸດອັນເກີດຈາກການຕັດສະຮູ້ ທີ່ພຣະພຸດທະອົງຄົ້ນພົບສັດຈະທັມດ້ວຍພຣະອົງເອງແລ້ວນຳມາເຜີຍແຜ່ໂຜດມວນມະນຸດ.

ພຣະວິສຸດທິຄຸນ ໝາຍເຖິງຄວາມບໍລິສຸດ ແຫ່ງຄວາມເປັນພຸດທະ ເປັນຜູ້ຮູ້ຜູ້ຕື່ນ ຜູ້ເບີກບານແລ້ວ ຈິດໃຈຫລຸດົ້ນອອກຈາກກອງກິເລສແລ້ວຢ່າງສີ້ນເຊີງ.

ພຣະມະຫາກະຣຸນາທິຄຸນ ຄວາມກະຣຸນາສົງສານແກ່ມວນເວໄນຍະສັຕວ໌ ແລ້ວນຳເອົາພຣະສັດທັມທີ່ບັນລຸແລ້ວມາເຜີຍແຜ່ສັ່ງສອນຕໍ່ ຖ້າເພິ່ນບໍ່ນຳມາສັ່ງສອນ ມະນຸດຜູ້ມີຈິດໃຈມືດມົນດ້ວຍຜົງທຸຣີແຫ່ງກິເລສ ກໍຈະພາດໂອກາດແຫ່ງການເຂົ້າເຖິງແສງສະຫວ່າງຂອງສັດຈະທັມ. ແລະຈະບໍ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າ ຈະເປັນພຽງແຕ່ ພຣະປັດເຈກກະພຸດທະເຈົ້າ(ຜູ້ຕັດສະຮູ້ແລ້ວບໍ່ໄດ້ສອນຄົນອື່ນຕໍ່)ເທົ່ານັ້ນ.

ຄຸນຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າທີ່ມີຢູ່ໃນບົດສູດພຸດທະຄຸນດັ່ງທີ່ພວກເຮົາຊາວພຸດສູດກັນເປັນປະຈຳນັ້ນ ໄດ້ແກ່:

1. ອະຣະຫັງ: ເປັນພຣະອະຣະຫັນຕ໌ ຫຼື ເປັນຜູ້ໄກຈາກກິເລສ
2. ສັມມາສັມພຸດໂທ : ເປັນຜູ້ຕັດສະຮູ້ດີແລ້ວໂດຍພຣະອົງເອງ
3. ວິຊາຈະຣະນະສັມປັນໂນ : ເປັນເຖິງພ້ອມດ້ວຍວິຊາ(ຄວາມຮູ້) ແລະຈະຣະນະ(ການປະພຶດປະຕິບັດທີ່ດີງາມ)
4. ສຸຄະໂຕ : ເປັນຜູ້ສະເດັດໄປດີແລ້ວ ໝາຍຄວາມວ່າ ເມື່ອພຣະອົງສະເດັດໄປແຫ່ງຫົນໃດ ກໍນຳຄວາມສຸກໄປໃຫ້ເຈົ້າຖິ່ນ ບໍ່ເຄີຍສ້າງຄວາມເດືອດຮ້ອນໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດ ຖ້າເວົ້າໃນທາງເລິກໄປກວ່ານັ້ນກໍຄື ພຣະພຸດທະອົງເຖິງຝັ່ງພຣະນິພພານແລ້ວ.
5. ໂລກະວິທູ : ເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໂລກ ໝາຍຄວາມວ່າ ຮູ້ແຈ້ງແທງຕະຫລອດໃນໝື່ນໂລກະທາດ, ໃນ 31 ພົບພູມ, ຮູ້ມະນຸດສະໂລກ, ພົມມະໂລກ, ເທວະໂລກ, ຮູ້ແດນເກີດຂອງສັດ ຮູ້ກັມ ແລະວິບາກແຫ່ງກັມຂອງສັບພະສັດ.
6. ອະນຸຕຕະໂຣປຸຣິສາທັມມະສາຣະຖີ ແປວ່າ ບໍ່ມີນາຍສາຣະຖີ(ຄົນຂັບລົດມ້າ)ໃດໆ ໝາຍເຖິງເປັນນາຍສະຣະຖີ ຫລື ເປັນຜູ້ສາມາດຝຶກ ເປັນຄູທີ່ດີ ບໍ່ມີໃຜສະເໝີເໝືອນ ຍ້ອນພຣະພຸດທະອົງມີ ເຈໂຕປະຣິຍະຍານ ຄື ສາມາດຮູ້ໃຈຄົນອື່ນໄດ້ ແລະຮູ້ວິທີຝຶກບຸກຄົນນັ້ນ ແລະແມ່ນແຕ່ສັດເດຍຣະສານກໍຝຶກໄດ້ ໂດຍບໍ່ມີໃຜເໜືອກວ່າ.
7. ສັຕຖາເທວະມະນຸສສານັງ : ເປັນຄູຜູ້ສອນຂອງເທວະດາແລະມະນຸດທັງຫລາຍ ໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະພຸດທະອົງ ສາມາດສອນທັງມະນຸດແລະເທວະດາ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າເຖິງການບັນລຸມັກຄ໌ ຜົລ ແລະນິພພານ.
8. ພຸດໂທ : ເປັນຜູ້ຮູ້ ຜູ້ຕື່ນ ຜູ້ເບີກບານ ດ້ວຍສະຕິປັນຍາຕະຫລອດເວລາ
9. ພະຄະວາ : ເປັນຜູ້ມີຄວາມຈະເລີນ ຈຳແນກທັມສັ່ງສອນສັດ

ຄຸນນະທັມທັງຫລາຍຂອງພຣະພຸດທະອົງເຫລົ່ານີ້ ເມື່ອເຮົານຶກຂື້ນໃນໃຈເປັນອາລົມກັມມະຖານ ເມື່ອພິຈາຣະນາຢູ່ເລື້ອຍໆ ກໍຈະເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈສະຫງົບ ລະງັບນິວອນ ສິ່ງກີດຂວາງຈິດໃຈໃຫ້ເບົາບາງລົງ ແລ້ວກ້າວເຂົ້າສູ່ພາວະຈິດທີ່ເປັນສະມາທິຂື້ນໄປເລື້ອຍໆ.

ການລະນຶກເອົາພຣະພຸດທະເຈົ້າເປັນອາລົມກັມມະຖານ ນັບວ່າມີອານິສົງຫລາຍ ເມື່ອໃດທີ່ຈິດໃຈເປັນສະມາທິ ແລະຖ້າດັບຂັນສີ້ນຊີບໄປໃນຕອນນັ້ນ ກໍຈະມີສຸຄະຕິເປັນທີ່ໄປ ອັນມີພຣົມມະໂລກເປັນທີ່ໝາຍຕາມອຳນາດຂອງກຳລັງສະມາທິນັ້ນໆ.

No comments

ທັກຂີນາວິພັງຄະສູຕຣ໌: ວ່າດ້ວຍການຈຳແນກແຈກແຈງການໃຫ້ທານ

Wednesday, August 17, 2011 10:05:59 AM

ທັກຂີນະວິພັງ

ເມື່ອມີອຸບາສິກາ ຖາມເຖິງເລື່ອງຂອງການໃຫ້ທານ ວ່າໃຫ້ທານແກ່ບຸກຄົນປະເພດໃດ ໄດ້ຜົນຢ່າງໃດ ຈິ່ງເຫັນສົມຄວນນຳເອົາບົດນີ້ມານຳສະເໜີ. ພຣະສູດນີ້ມີຊື່ວ່າ ທັກຂີນາວິພັງຄະສູຕຣ໌ ມີມາໃນຄຳພີ ມັຊຊິມະນິກາຍ ອຸປະຣິປັນນາສກ໌.

ເລື່ອງມີຢູ່ວ່າ : ສະໄໝໜຶ່ງພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າ ປະທັບຢູ່ພຣະວິຫາຣ ນິໂຄຣທາຣາມ ເຂດພຣະນະຄອນກະບິລພັດ ໃນສັກກະຊົນນະບົດ. ເມື່ອນັ້ນ ພຣະນາງປະຊາບໍດີໂຄຕະມີ ຜູ້ເປັນແມ່ລ້ຽງ(ພ້ອມທັງເປັນນ້າສາວ)ຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ໄດ້ເຂົ້າເຝົ້າເພື່ອຖວາຍຜ້າໃໝ່ທີ່ພຣະນາງຖັກທໍດ້ວຍພຣະຫັດຂອງຕົນ. ຈິ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະພຸດທະອົງຄ໌ວ່າ ຂໍໃຫ້ຮັບ ເວົ້າຢູ່ແນວນັ້ນສາມຄັ້ງ ພຣະພຸດທະອົງກໍປະຕິເສດ ແລ້ວບອກວ່າໃຫ້ຖວາຍແກ່ສົງ ບອກວ່າ ຖ້າຖວາຍສົງນັບວ່າເປັນການບູຊາທັງພຣະພຸດທະອົງແລະພຣະສົງດ້ວຍ.

ເມື່ອພຣະພຸດທະອົງບໍ່ຍອມຮັບເອົາຜ້າທີ່ນາງຖວາຍຕັ້ງສາມຄັ້ງ ພຣະອານົນ(ຜູ້ເປັນນ້ອງຊາຍ ແລະເປັນອົງອຸປະຖາກ) ກໍໄດ້ເຂົ້າມາຂາບທູນພຣະພຸດທະເຈົ້າວ່າ : " ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຈະເລີນ ຂໍພຣະພຸດທະອົງຈົ່ງໂຜດຮັບຜ້າທັງຄູ່ຂອງພຣະນາງປະຊາບໍດີໂຄຕະມີເຖີດ. ພຣະນາງປະຊາບໍດີໂຄຕະມີ ເປັນຜູ້ມີບຸນຄຸນຫຼາຍ ເປັນແມ່ລ້ຽງຂອງພຣະພຸດທະອົງ ປະທານນ້ຳນົມໃຫ້ດື່ມກິນ ເມື່ອພຣະຊົນນີສະຫວັນຄົດແລ້ວ ແລະພຣະອົງກໍມີບຸນຄຸນຕໍ່ນາງເຊັ່ນກັນ ເພາະນາງໄດ້ອາໄສພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າ ຈິ່ງໄດ້ເຂົ້າເຖິງພຣະພຸດ ພຣະທັມ ແລະພຣະສົງ ວ່າເປັນສະຣະນະທີ່ເພິ່ງ ເວັ້ນຈາກການຂ້າສັດ ການລັກຊັບ ເວັ້ນຈາກການປະພຶດຜິດໃນກາມ ຈາກຖານະອັນເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມປະໝາດຍ້ອນດື່ມນ້ຳເມົາ ແລະສຸຣາເມໄລໄດ້ ຍ້ອນອາໄສພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຈິ່ງໄດ້ມີຄວາມເຫຼື້ອມໃສຢ່າງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນພຣະພຸດ ພຣະທັມ ແລະພຣະສົງ ແລະປະກອບດ້ວຍສິນທີ່ພຣະອະຣິຍະມຸ້ງໝາຍໄດ້ ຊົງອາໄສພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຈິ່ງເປັນຜູ້ໝົດຄວາມສົງໄສໃນທຸກຂ໌ ໃນທຸກຂະສະມຸທັຍ ໃນທຸກຂະນິໂຣທ ໃນທຸກຂະນິໂຣທຄາມິນີປະຕິປະທາ ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຈະເລີນ ແມ້ແຕ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກໍມີບຸນຄຸນຫຼາຍຕໍ່ນາງປະຊາບໍດີໂຄຕະມີ".

ຖືກແລ້ວອານົນທ໌ ແມ່ນຢູ່ ບຸກຄົນອາໄສບຸກຄົນໃດ ແລ້ວເປັນຜູ້ເຖິງພຣະພຸດ ພຣະທັມ ແລະພຣະສົງເປັນສະຣະນະໄດ້ ເຮົາບໍ່ກ່າວການທີ່ບຸກຄົນນີ້ຕອບແທນຕໍ່ບຸກຄົນນີ້ ດ້ວຍພຽງການຂາບໄຫວ້ ລຸກຮັບ ທຳອັນຊະລີ ທຳສາມີຈິກັມ ດ້ວຍເພີ່ມໃຫ້ຈີວອນ ບິນທະບາດ ເສນາສະນະ ແລະຄີລະນະປັດໄຈເພສັດບໍລິຂານ(ຢາປົວພະຍາດ).

ບຸກຄົນໃດ ອາໄສບຸກຄົນໃດ ແລ້ວງົດເວັ້ນຈາກປານາຕິບາດ ຈາກອະທິນນາທານ ຈາກກາເມສຸມິຈສາຈາຣ ຈາກມຸສາວາດ ຈາກຖານະເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມປະໝາດ...

ດູລາອານົນທ໌ ທັກຂີນາເປັນປະຕິບຸກຄະລິກມີ 14 ຢ່າງຄື:
1.ໃຫ້ທານໃນຕະຖາຄົດອໍຣະຫັນຕະສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າ ນີ້ເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
2. ໃຫ້ທານໃນພຣະປັດເຈກກະພຸດທະເຈົ້າ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
3. ໃຫ້ທານໃນສາວົກຂອງຕະຖາຄົດຜູ້ເປັນພຣະອໍຣະຫັນຕ໌ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
4. ໃຫ້ທານແກ່ທ່ານຜູ້ປະຕິບັດເພື່ອກ້າວສູ່ຄວາມເປັນພຣະອໍຣະຫັນ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
5. ໃຫ້ທານແກ່ພຣະອານາຄາມີ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
6. ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ປະຕິບັດເພື່ອອານາຄາມິຜົລໃຫ້ແຈ້ງ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
7. ໃຫ້ທານແກ່ພຣະສະກະທາຄາມີ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
8. ໃຫ້ທານແກ່ທ່ານຜູ້ປະຕິບັດເພື່ອເຂົ້າເຖິງອານາຄາມິຜົລໃຫ້ແຈ້ງ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
9. ໃຫ້ທານແກ່ພຣະໂສດາບັນ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
10. ໃຫ້ທານແກ່ທ່ານຜູ້ປະຕິບັດເພື່ອເຮັດໃຫ້ໂສດາປັຕຕິຜົລໃຫ້ແຈ້ງ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
11. ໃຫ້ທານແກ່ບຸກຄົນພາຍນອກ ຜູ້ປາດສະຈາກຄວາມກຳໜັດໃນກາມ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
12. ໃຫ້ທານແກ່ປຸຖຸຊົນຜູ້ມີສິນ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
13. ໃຫ້ທານແກ່ປຸຖຸຊົນຜູ້ທຸສິນ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.
14. ໃຫ້ທານແກ່ສັດດິຣັຈສານ ນີ້ກໍເປັນທັກຂີນາປາຕິບຸກຄະລິກ.

ດູລາອານົນທ໌ ໃນ 14 ປະການນີ້

1. ບຸກຄົນໃດໃຫ້ທານແກ່ສັດດິຣັຈສານ ເພິ່ງຫວັງຜົນທັກຂີນາໄດ້ຮ້ອຍເທົ່າ,
2. ໃຫ້ທານແກ່ປຸຖຸຊົນຜູ້ທຸສິນ ເພິ່ງຫວັງຜົນທັກຂີນາໄດ້ພັນເທົ່າ.
3. ໃຫ້ທານແກ່ປຸຖຸຊົນຜູ້ມີສິນ ເພິ່ງຫວັງຜົນທັກຂີນາໄດ້ແສນເທົ່າ.
4. ໃຫ້ທານແກ່ບຸກຄົນພາຍນອກ ຜູ້ປາດສະຈາກຄວາມກຳໜັກໃນກາມ ເພິ່ງຫວັງຜົນທັກຂີນາໄດ້ແສນໂກດ.
5. ໃຫ້ທານໃນທ່ານຜູ້ປະຕິບັດເພື່ອເຮັດໃຫ້ໂສດາປະຕິຜົລໃຫ້ແຈ້ງ ເພິ່ງຫວັງຜົນທັກຂີນາຈະນັບບໍ່ໄດ້ ຈະປະມານບໍ່ໄດ້ ແລະຈະນັບໄປຫຍັງເຖິງ ໃນພຣະໂສດາບັນ, ພຣະຜູ້ປະຕິບັດໃຫ້ເຖິງສະກະທາຄາມີຜົນໃຫ້ແຈ້ງ, ພຣະສະກະທາຄາມີ, ພຣະອານາຄາມີຜົນໃຫ້ແຈ້ງ ໃນສາວົກຂອງຕະຖາຄົດຜູ້ເປັນພຣະອໍຣະຫັນ, ໃນປັດເຈກກະສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າ ແລະໃນຕະຖາຄົດອໍຣະຫັນສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າ....

ໃຫ້ທານໃນສົງ ແລະຊື່ວ່າເຖິງແລ້ວໃນໝູ່ສົງມີ 7 ຢ່າງ

1. ໃຫ້ທານໃນສົງ 2 ຝ່າຍ ມີພຣະພຸດທະເຈົ້າເປັນປະມຸກ ນີ້ເປັນທັກຂີນາທີ່ເຖິງແລ້ວໃນສົງ.
2. ໃຫ້ທານໃນສົງ 2 ຝ່າຍ ໃນເມື່ອຕະຖາຄົດປະຣິນິພພານແລ້ວ ນີ້ເປັນທັກຂີນາທີ່ເຖິງແລ້ວໃນສົງ.
3. ໃຫ້ທານໃນພິກຂຸສົງ ນີ້ເປັນທັກຂີນາທີ່ເຖິງແລ້ວໃນສົງ.
4. ໃຫ້ທານໃນພິກຂຸນີສົງ ນີ້ເປັນທັກຂີນາທີ່ເຖິງແລ້ວໃນສົງ.
5. ຂໍສົງວ່າ ຂໍໄດ້ໂຜດຈັດພິກຂຸແລະພິກຂຸນີຈຳນວນເທົ່ານີ້ຂື້ນເປັນສົງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວໃຫ້ທານ ນີ້ເປັນທັກຂີນາທີ່ເຖິງແລ້ວໃນສົງ.
6. ຂໍສົງວ່າ ຂໍໄດ້ໂຜດຈັດພິກຂຸຈຳນວນເທົ່ານີ້ ຂື້ນເປັນສົງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວໃຫ້ທານ ນີ້ເປັນທັກຂີນາທີ່ເຖິງແລ້ວໃນສົງ.
7. ຂໍສົງວ່າ ຂໍໄດ້ໂຜດຈັດພິກຂຸນີຈຳນວນເທົ່ານີ້ຂື້ນເປັນສົງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວໃຫ້ທານ ນີ້ເປັນທັກຂີນາທີ່ເຖິງແລ້ວໃນສົງ.

ດູລາອານົນທ໌ ໃນອະນາຄົດຕະການ ຈັກມີແຕ່ເຫຼົ່າພິກຂຸໂຄຕະຣະພູ ມີຜ້າກາສາວະພັນຄໍ ເປັນຄົນທຸສິນ ມີທັມລາມົກ ຄົນທັງຫຼາຍຈັກຖວາຍທານສະເພາະໄດ້ໃນເຫຼົ່າພິກຂຸທຸສິນນັ້ນ ດູລາອານົນທ໌ ທັກຂີນາທີ່ເຖິງແລ້ວໃນສົງ ແມ້ໃນເວລານັ້ນ ເຮົາກໍກ່າວວ່າ ມີຜົນນັບບໍ່ໄດ້ ປະມານບໍ່ໄດ້ ແຕ່ວ່າເຮົາບໍ່ກ່າວປະຕິບຸກຄະລິກະທານວ່າ ມີຜົນກວ່າທັກຂີນາທີ່ເຖິງແລ້ວໃນສົງໂດຍປະຣິຍາຍໃດໆເລີຍ.

ດູລາອານົນທ໌ ກໍຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງທັກຂີນານີ້ມີ 4 ຢ່າງ, 4 ຢ່າງນັ້ນເປັນແນວໃດ?
ດູລາອານົນທ໌ - ທັກຂີນາບາງຢ່າງບໍລິສຸດຝ່າຍທາຍົກ ບໍ່ບໍລິສຸດຝ່າຍປະຕິຄາຫົກ, - ບາງຢ່າງບໍລິສຸດຝ່າຍປະຕິຄາຫົກ ບໍ່ບໍລິສຸດຝ່າຍທາຍົກ, - ບາງຢ່າງຝ່າຍທາຍົກກໍບໍ່ບໍລິສຸດ ຝ່າຍປະຕິຄາຫົກກໍບໍ່ບໍລິສຸດ, - ບາງຢ່າງບໍລິສຸດທັງຝ່າຍທາຍົກ ແລະຝ່າຍປະຕິຄາຫົກ.

ດູລາອານົນທ໌ ທັກຂີຊື່ວ່າບໍລິສຸດຝ່າຍທາຍົກ ບໍ່ບໍລິສຸດຝ່າຍປະຕິຄາຫົກຢ່າງໃດ? ດູກ່ອນອານົນທ໌ ໃນຂໍ້ນີ້ທາຍົກມີສິນ ມີທັມງາມ ປະຕິຄາຫົກເປັນຜູ້ທຸສິນ ມີທັມລາມົກຢ່າງນີ້ແລ ທັກຂີນາຊື່ວ່າ ບໍລິສຸດຝ່າຍທາຍົກ ບໍ່ບໍລິສຸດຝ່າຍປະຕິຄາຫົກ.

ດູລາອານົນທ໌ ທັກຂີຊື່ວ່າບໍລິສຸດຝ່າຍປະຕິຸຄາຫົກ ແລະ ບໍ່ບໍລິສຸດຝ່າຍທາຍົກເປັນຢ່າງໃດ? ດູກ່ອນອານົນທ໌ ໃນຂໍ້ນີ້ທາຍົກທຸສິນ ມີທັມງາມ ມີທັມລາມົກ ປະຕິຄາຫົກເປັນຜູ້ມິສິນ ມີທັມງາມ ຢ່າງນີ້ແລທັກຂີນາ ຊື່ວ່າບໍລິສຸດຝ່າຍປະຕິຄາຫົກ ບໍ່ບໍລິສຸດຝ່າຍທາຍົກ.

ດາລາອານົນທ໌ ທັກຂີນາທານຊື່ວ່າທາຍົກກໍບໍ່ບໍລິສຸດ ຝ່າຍປະຕິຄາຫົກກໍບໍ່ບໍລິສຸດຢ່າງໃດ ດູລາອານົນທ໌ ໃນຂໍ້ນີ້ທາຍົກກໍເປັນຜູ້ທຸສິນ ມີທັມລາມົກ ປະຕິຄາຫົກກໍເປັນຜູ້ທຸສິນມີທັມລາມົກ ຢ່າງນີ້ແລ ທັກຂີນາຊື່ວ່າ ຝ່າຍທາຍົກກໍບໍ່ບໍລິສຸດ ຝ່າຍປະຕິຄາຫົກກໍບໍ່ບໍລິສຸດ.

ດູລາອານົນທ໌ ທັກຂີນາທານຊື່ວ່າ ບໍລິສຸດທັງສອງຝ່າຍ ທາຍົກແລະຝ່າຍປະຕິຄາຫົກຢ່າງໃດ ດູລາອານົນທ໌ ໃນຂໍ້ນີ້ ທາຍົກກໍເປັນຜູ້ມີສິນ ມີທັມງາມ ປະຕິຄາຫົກກໍເປັນຜູ້ມີສິນ ມີທັມງາມ ຢ່າງນີ້ແລ ທັກຂີນາຊື່ວ່າບໍລິສຸດທັງຝ່າຍທາຍົກ ແລະປະຕິຄາຫົກ.
ດູລາອານົນທ໌ ນີ້ແລຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງທັກຂີນາ 4 ຢ່າງ.

ນອກນີ້ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າ ຍັງໄດ້ຕັດພາສິດໄວ້ດັ່ງນີ້ ແລະໄດ້ຕັດຄາຖາປະພັນໄວ້ດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

1. ຜູ້ໃດມີສິນ ໄດ້ຂອງມາໂດຍທັມ ມີຈິດເຫຼື້ອມໃສດີ ເຊື່ອກັມ ແລະຜົນຂອງກັມຢ່າງຍິ່ງ ໃຫ້ທານໃນຄົນທຸສິນ ທັກຂີນາຂອງຜູ້ນັ້ນຊື່ວ່າບໍລິສຸດຝ່າຍທາຍົກ.
2. ຜູ້ໃດທຸສິນ ໄດ້ຂອງມາໂດຍບໍ່ເປັນທັມ ມີຈິດບໍ່ເຫຼື້ອມໃສ ບໍ່ເຊື່ອກັມ ແລະຜົນຂອງກັມຢ່າງຍິ່ງ ໃຫ້ທານໃນຄົນມີສິນ ທັກຂີນາຂອງຜູ້ນັ້ນ ຊື່ວ່າບໍລິສຸດຝ່າຍປະຕິຄາຫົກ.
3. ຜູ້ໃດທຸສິນ ໄດ້ຂອງມາໂດຍບໍ່ເປັນທັມ ມີຈິດບໍ່ເຫຼື້ອມໃສ ບໍ່ເຊື່ອກັມ ແລະຜົນຂອງກັມຢ່າງຍິ່ງ ໃຫ້ທານໃນຄົນທຸສິນ ເຮົາບໍ່ກ່າວວ່າທານຂອງຜູ້ນັ້ນມີຜົນໄພບູນ.
4. ຜູ້ໃດມີສິນ ໄດ້ຂອງມາໂດຍທັມ ມີຈິດເຫຼື້ອມໃສດີ ເຊື່ອກັມແລະຜົນຂອງກັມຢ່າງຍິ່ງ ໃຫ້ທານໃນຄົນມີສິນ ເຮົາກ່າວວ່າທານຂອງຜູ້ນັ້ນແລ ມີຜົນໄພບູນ.
5. ຜູ້ໃດປາດສະຈາກຣາຄະແລ້ວ ໄດ້ຂອງມາໂດຍທັມ ມີຈິຕເຫຼື້ອມໃສດີ ເຊື່ອກັມແລະຜົນຂອງກັມຢ່າງຍິ່ງ ໃຫ້ທານໃນຜູ້ປາດສະຈາກຣາຄະ ທານຂອງຜູ້ນັ້ນແລ ເລີດກວ່າອາມິສທານທັງຫຼາຍ.

ທັກຂີນາວິພັງຄະສູດ ມີເນື້ອຄວາມດັ່ງກ່າວມານີ້ ແລະຕາມທີ່ສະລຸບໄດ້ ພຣະພຸດທະອົງສັນລະເສີນການໃຫ້ທານແກ່ສົງ ໂດຍບໍ່ຈຳເພາະເຈາະຈົງ ເພື່ອວ່າ ໝູ່ພຣະສົງເທົ່ານັ້ນຈະເປັນຜູ້ສືບທອດພຣະພຸດທະສາສະໜາໃນອະນາຄົດພາຍພາກໜ້າ. ເຖິງຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ ການໃຫ້ທານເປັນການເຮັດບຸນແບບໜຶ່ງ ຄື ທານາມັຍ ບຸນສຳເລັດດ້ວຍການບໍລິຈາກທານ ໃນຄວາມຄິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄິດວ່າ ເມື່ອໃດໄດ້ໃຫ້ທານໄປແລ້ວ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມເຄືອບແຄງສົງໄສ ບໍ່ວ່າຈະໃຫ້ໃຜຜູ້ໃດດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ເມື່ອນັ້ນກໍເປັນບຸນແລ້ວ ບໍ່ຈຳເປັນວ່າຈະຕ້ອງແມ່ນຖວາຍໃຫ້ອາຈານໃຫຍ່ ໃຫ້ຈົວນ້ອຍກໍຍັງໄດ້ບຸນ ຫຼາຍຫຼືນ້ອຍ ຢູ່ທີ່ເຈຕະນາທີ່ບໍລິສຸດ.

No comments

ກັນລະຍານະມິດ: ການມີເພື່ອນທີ່ດີ

Wednesday, August 17, 2011 10:04:02 AM

ກັນລະຍານະມິດ: ການມ

ກັນລະຍານະມິດ(ກັລຍານະມິຕ) (ຄວາມມີກັນລະຍານະມິດ ຄື ມີຜູ່ສັ່ງສອນ ທີ່ປຶກສາ ເພື່ອນທີ່ຄົບຫາແລະບຸກຄົນຜູ່ແວດລ້ອມທີ່ດີ, ຄວາມຮູ້ຈັກເລືອກເສວະນາບຸກຄົນ ຫຼື ເຂົ້າຮ່ວມໝູ່ກັບທ່ານຜູ້ຊົງປັນຍາ ມີຄວາມສາມາດ ເຊຶ່ງຈະຊ່ວຍແວດລ້ອມ ສະໜັບສະໜຸນ ຊັກຈູງ ຊີ້ຊ່ອງທາງ ເປັນແບບຢ່າງ ຕະຫຼອດຈົນເປັນເຄື່ອງອຸດໜຸນເກື້ອກູນແກ່ກັນ ໃຫ້ດຳເນີນກ້າວໜ້າໄປດ້ວຍດີ ໃນການສຶກສາອົບຮົມ ການຄອງຊີວິດ ການປະກອບກິດຈະການ ແລະທັມມະປະຕິບັດ, ສິ່ງແວດລ້ອມທາງສັງຄົມທີ່ດີ- Kalyāṇamittatā : having good friends; good company; friendship with the lovely; favourable social environment) ຂໍ້ນີ້ເປັນອົງປະກອບພາຍນອກ(external factor; environmental factor).

"ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ເມື່ອດວງອາທິດອຸໄທຢູ່ ຍ່ອມມີແສງອະລຸນຂື້ນມາກ່ອນ ເປັນບຸບພະນິມິດສັນໃດ ຄວາມມີກັນລະຍານະມິດກໍເປັນຕົວນຳ ເປັນບຸບພະນິມິດແຫ່ງການເກີດຂື້ນຂອງອາຣະຍະອັຕຖາງຄິກະມັກຄ໌ ສັນນັ້ນ. "

" ຄວາມມີກັນລະຍານະມິດເທົ່າກັບ ເປັນພົມມະຈັນ"(ການຄອງຊີວິດປະເສີດ)ທັງໝົດໂດຍແທ້ ເພາະວ່າ ຜູ່ມີກັນລະຍານະມິດ ເພິ່ງຫວັງສິ່ງນີ້ໄດ້ ຄື ຈັກຈະເຈີນ ຍ່ອມຈະໄດ້ມາເຊິ່ງອະຣິຍະອັຕຖາງຄີກະມັກຄ໌."

" ອາໄສເຮົາຜູ່ມີກັນລະຍານະມິດ " ເຫຼົ່າສັດຜູ່ມີຊາດເປັນທຳມະດາ ກໍພົ້ນຈາກຊາດ ຜູ່ມີຊະຣາເປັນທຳມະດາ ກໍພົ້ນຈາກຊະຣາ ຜູ່ມີມໍຣະນະເປັນທັມມະດາ ກໍພົ້ນຈາກມໍຣະນະ ຜູ່ມີໂສກະປະຣິເທວະທຸກ ໂທມະນັດ ແລະອຸປາຍາສ ເປັນທຳມາດາ ກໍພົ້ນຈາກ ກໍມົ້ມຈາກມໍຣະນະ ຜູ່ມີໂສກະ ປະຣິເທວະທຸກ ໂທມະນັສ ແລະອຸປາຍາສເປັນທຳມາດາ ກໍມົ້ມຈາກໂສກະປະລິເທວະທຸດ ແລະອຸປາຍາສເປັນທຳມະດາ ກໍມົ້ມຈາກຜູ່ມີອາຍຸໂສ ປະຣິເທວະທຸກ , ຜູ່ມີໂສກະປະຣິເທວະທຸກ, ໂທມະນັສ ແລະອຸປາຍາສເປັນທຳມະດາ ກໍມົ້ມຈາກໂສກະ ປະຣິເທວະ ໂທທະນັສ ແລະອຸປາຍາສ".

"ເຮົາເມື່ອແນມເຫັນອົງປະກອບພາຍນອກອື່ນ ແມ່ນແຕ່ພຽງນ້ອຍດຽວ ທີ່ມີປະໂຫຍດຫຼາຍສຳລັບພິກຂຸ ຜູ້ເປັນເສຂະ ເໝືອນຄວາມມີກັລຍານະມິດ, ພິກຂຸຜູ່ມີກັນລະຍານະມິດ ຍ່ອມກຳຈັດອະກຸສົລໄດ້ ແລະຍ່ອມຍັງຄຸນກຸສົນໃຫ້ເກີດຂື້ນ." ຄວາມມີກັນລະຍານະມິດ ຍ່ອມເປັນໄປເພື່ອປະໂຫຍດຍິ່ງໃຫຍ່, ເພື່ອຄວາມດຳລົງໝັ້ນ ບໍ່ເສື່ອມສູນ ບໍ່ອັນຕະຣະທານແຫ່ງສັດທັມ".

ຈາກ: ພົດຈະນານຸກົມພຸດທະສາດ ສະບັບປະມວນທັມ ໂດຍ :ປ.ອ. ປະຍຸຕໂຕ

No comments

ໂຍນິໂສມະນະສິກາຣ

Wednesday, August 17, 2011 10:00:53 AM

ໂຍນິໂສມະນະສິກາຣ

ໂຍນິໂສມະນະສິກາຣ

(ການໃຊ້ຄວາມຄິດຢ່າງຖືກວິທີ ຄືການພິຈາຣະນາໃນໃຈໂດຍສຸຂຸມແຈບໃຈ ເຫັນສິ່ງທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມຄິດພິຈາຣະນາສືບຄົ້ນຫາຕົ້ນເຫດ ສາວຫາເຫດຜົນແຕ່ກົກສຸດປາຍ ແຍກແຍະອອກພິເຄາະດ້ວຍປັນຍາ ທີ່ຄິດເປັນລະແບບແລະໂດຍອຸບາຍວິທີ ໃຫ້ເຫັນສິ່ງນັ້ນ ຫຼືປັນຫານັ້ນໆ ຕາມສະພາວະແລະຕາມຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງເຫດແລະປັດໄຈ- Yonisomanasikāra : reasoned attention; systematic attention; analytical thinking; critical reflection; thinking in terms of specific conditionality; thinking by way of causal relations or by way of problem-solving)ຂໍ້ນີ້ເປັນອົງປະກອບພາຍໃນ(internal factor; personal factor)ແລະເປັນຝ່າຍປັນຍາ (a factor belonging to the category of insight or wisdom)

ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ເມື່ອດວງອາທິດອຸໄທຢູ່ ຍ່ອມມີແສງຂື້ນມາກ່ອນ ເປັນບຸບພະນິມິດ ສັນໃດ ຄວາມເຖິງພ້ອມ ດ້ວຍໂຍນິໂສມະນະສິກາຣ ກໍເປັນຕົວນຳ ເປັນບຸບພະນິມິຕ ແຫ່ງການເກີດຂື້ນ ຂອງອະຣະຍະອັຕຖັງຄິກະມັກຄ໌ ແກ່ພິກຂຸ ສັນນັ້ນ.

ເຮົາບໍ່ແນມເຫັນອົງປະກອບພາຍໃນອື່ນ ແມ້ພຽງຢ່າງດຽວ ທີ່ມີປະໂຫຍດຫຼາຍ ສຳລັບພິກຂຸ ຜູ້ເປັນເສຂະ ເໝືອນໂຍນິໂສມະນະສິກາຣ ພິກຂຸຜູ້ມີໂຍນິໂສມະນະສິກາຣ ຍ່ອມກຳຈັດອະກຸສົນໄດ້ ແລະຍ່ອມເຮັດໃຫ້ກຸສົນເກີດຂື້ນ

ເຮົາບໍ່ເລັງເຫັນທັມອື່ນ ແມ້ພຽງແຕ່ຂໍ້ດຽວ ເຊິ່ງເປັນເຫດໃຫ້ສຳມາທິດຖິທີ່ຍັງບໍ່ທັນເກີດ ກໍເກີດຂື້ນ ທີ່ເກີດຂື້ນແລ້ວ ກໍຈະເລີນຍິ່ງໆຂື້ນໄປ ເໝືອນໂຍນິໂສມະນະສິກາຣເລີຍ.

ເຮົາບໍ່ເລັງເຫັນທັມອື່ນ ແມ່ນແຕ່ຂໍ້ດຽວ ເຊິ່ງເປັນເຫດໃຫ້ຄວາມສົງໄສທີ່ຍັງບໍ່ເກີດ ກໍບໍ່ເກີດຂື້ນ ທີ່ເກີດຂື້ນແລ້ວ ກໍຖືກຂະຈັດເສັຍໄດ້ ເໝືອນໂຍນິໂສມະນະສິກາຣເລີຍ.

ໂຍນິໂສມະນະສິກາຣ ຍ່ອມເປັນໄປເພື່ອປະໂຫຍດຍິ່ງໃຫຍ່, ເພື່ອຄວາມດຳລົງໝັ້ນ ບໍ່ເສື່ອມສູນ ບໍ່ອັນຕະຣະທານແຫ່ງສັທທັມ.

ທັມຂໍ້ອື່ນທີ່ໄດ້ຮັບຍົກຍ້ອງ ຄ້າຍກັບໂຍນິໂສມະນະສິກາຣ ນີ້ ໃນບາງແງ່ ແຕ່ໃນບາງແງ່ໄດ້ແກ່ :
ອັບປະມາທະ ຄວາມຜະໝາດ- earnestness; diligence),
ວິຣິຍາຣັມພະ(ການປາຣົບຄວາມພຽນ, ທຳຄວາມດຽວມຸ້ງໝັ້ນ- instigation of energy; energy effort),
ອັປປິຈສຕາ(ຄວາມມັກນ້ອຍ ບໍ່ເຫັນແກ່ໄດ້)-fewness of wishes; paucity of selfish desire),
ສັນຕຸດຖີ ຄວາມສັນໂດດ(ຄວາມສັນໂດຍ(contentment),
ສັມປັດຊັນຍະ(ຄວາມຮູ້ຕົວ, ສຳນຶກຕະໜັກດ້ວຍປັນຍາ-awareness; full comprehension);
ກຸສະລະທັມມານຸໂຍກ(ການໝັ່ນປະກອບກຸສົນທັມ - pursuit of wholesome states; devotion to good things); ສີລະສັມປະທາ(ຄວາມເຖິງພ້ອມແຫ່ງສີລ-possession of virtue);
ສັນທະສັມປະທາ(ຄວາມເຖິງພ້ອມແຫ່ງສັນທະ- possession of will);
ອັຕຕະສັມປະທາ(ຄວາມເຖິງພ້ອມແຫ່ງຕົນ ຄື ມີຈິດໃຈທີ່ພັດທະນາເຕັມປ່ຽມແລ້ວ- self-realization, self-actualization), ທິດຖິສັມປະທາ(ຄວາມເຖິງພ້ອມແຫ່ງທິດຖິ-possession of right view), ແລະ ອັປປະມາທະສັມປະທາ(ຄວາມເຖິງພ້ອມແຫ່ງຄວາມບໍ່ຜະໝາດ-possession of earnestness).
..................
S.V.2-30; A.I.11-31; It.9. ສໍ.ມ.19/5-129/2-36; ອັງ.ເອກ.20/60-186/13-14;ຂຸ.ອິຕິ.25/194/236.

ຈາກ: ພົດຈະນານຸກົມພຸດທະສາສະໜາ ສະບັບປະມວນທັມ ໂດຍ : ປ.ອ.ປະຍຸດໂຕ

No comments

ກິເລສ : ສະພາບທີ່ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈເສົ້າໝອງ (Kilesa: defilements)

Wednesday, August 17, 2011 9:57:58 AM

kilesa

ກິເລສ : ສະພາບທີ່ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈເສົ້າໝອງ (Kilesa: defilements)

ຄຳວ່າ ກິເລສ ອ່ານອອກສຽງ ກິເຫຼດ ມາຈາກພາສາປາລີ ກິເລສະ . ສະນັ້ນ, ເວລາຂຽນໄດ້ປື້ມທັມມະທົ່ວໄປ ພຣະສົງເພິ່ນມັກຂຽນເປັນ ກິເລສ ເຊິ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈເສົ້າໝອງ ປຽບເໝືອນເມກໝອກທີ່ປິດບັງດວງຈັນບໍ່ໃຫ້ສ່ອງແສງໃນຍາມຣາຕີ. ໃນນີ້, ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈເສົ້າໝອງນັ້ນ ກໍເຫັນຈະໄດ້ແກ່ ອະກຸສົລມູນ ເຊັ່ນ : ຄວາມໂລພ, ຄວາມໂກທ, ຄວາມຫຼົງ, ວິປະຣິຕຕະນະສິກາຣ, ອະຫິຣິກະ(ຄວາມບໍ່ຮູ້ຈັກຢາກອາຍເວລາເຮັດຄວາມຊົ່ວ), ອະໂນຕຕັປປະ(ບໍ່ຮູ້ຈັກຢ້ານບາບ), ຖີນະ(ຄວາມງ້ວງເຫງົາຫາວນອນ), ມິທທະ(ຄວາມຊືມເສົ້າ), ຯລຯ.

ກິເລສນັ້ນ ເພິ່ນມັກກ່າວວ່າ ກິເລສ 1500 ຕັນຫາ 108 ຕາມລັກສະນະອາການທີ່ລະອຽດ. ເວົ້າຄວາມຈິງ, ກິເລສ ນີ້ ມີຫຼາຍຂັ້ນ ຄື : ຂັ້ນຫຍາບ, ຂັ້ນກາງ, ແລະຂັ້ນລະອຽດ ຫຼື ຂັ້ນບໍ່ດີ, ຂັ້ນປານກາງ ແລະຂັ້ນປານີດ. ຖ້າກິເລສຂັ້ນຫຍາບ ກໍຄື ຄວາມຢາກໄດ້, ຄວາມໂລພທີ່ປະກອບດ້ວຍຈິດທີ່ບໍ່ມີປັນຍາໃນທາງທີ່ດີ ມົວແຕ່ຢາກໄດ້ ຈົນເຮັດໃຫ້ຫາວິທີທາງໄດ້ມາໃນທາງທີ່ຜິດທຳນອງຄອງທັມ, ຖ້າຂັ້ນກາງ ເມື່ອຢາກໄດ້ແລ້ວ ກໍຫາວິທີເອົາມາດ້ວຍຄວາມດຸໝັ່ນຂະຫຍັນພຽນເປັນຕົ້ນ. ແຕ່ສຳລັບຂັ້ນສຸດທ້າຍນັ້ນ ເປັນເລື່ອງຂອງຄວາມລະອຽດ ປະນີດ ເຊັ່ນ : ຄວາມຢາກໄດ້ໃນບຸນກຸສົນ, ຢາກສ້າງບຸນ, ຢາກພ່ຳເພັງພາວະນາ, ຢາກຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກກິເລສ ເພິ່ນກໍເອີ້ນວ່າກິເລສເຊັ່ນກັນ. ການໃຊ້ກິເລສ ເພື່ອສະແຫວງຫາຫົນທາງອອກຈາກກິເລສ ເປັນສິ່ງທີ່ປະເສີດ.

ສະນັ້ນ, ທັມມະ ໃນພຸດທະສາສນານີ້ ຈິ່ງມີຫຼາຍຂັ້ນ ເໝາະສຳລັບທຸກລະດັບຈິດຂອງຄົນ ແລ້ວແຕ່ຈະໃຊ້ໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດ. ເພື່ອການສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ ແລະຖານະຊີວິດຂອງຕົນໃນສັງຄົມແລ້ວ ແນ່ນອນກໍຕ້ອງມີກິເລສ ຖ້າຂາດຄວາມຕ້ອງການ ຄວາມຢາກໄດ້ ກໍບໍ່ແມ່ນຄົນທຳມະດາ. ພຣະພຸດທະສາສນາ ບໍ່ໄດ້ສອນໃຫ້ຄົນໃຫ້ເຫັນດ້ານລົບແລ້ວທໍ້ຖອຍໃນການດຳເນີນຊີວິດ ແຕ່ສອນໃຫ້ຮູ້ຈັກເລືອກເອົາໃນສິ່ງທີ່ດີ ທີ່ບໍ່ເປັນໂທດ ຄືບໍ່ເປັນເວຣເປັນໄພ ຫຼື ການກໍ່ເວຣ ແລະເພື່ອການຮູ້ຈັກຄວບຄຸມຕົນເອງໃຫ້ຮູ້ຈັກຄວາມພໍດີ ແລະດຳລົງຊີວິດຢູ່ດ້ວຍສະຕິປັນຍາ ດ້ວຍວິທີທາງທີ່ສຸດຈະຣິຕ ນຳພາຊີວິດໃຫ້ຢູ່ເໜືອກິເລສຂອງຕົນ.

No comments

ຄຳວ່າ ສະຕິ

Wednesday, August 17, 2011 9:53:56 AM

ຄຳວ່າ ສະຕິ ແປວ່າ ຄວາມລະລຶກໄດ້ ຄື ລະລຶກໄດ້ໃນການທັງ 3 ໄດ້ແກ່ລະລຶກໄດ້ ກ່ອນເຮັດສິ່ງໃດໜຶ່ງ, ກ່ອນເວົ້າ, ກ່ອນຄິດ.
ລັກສະນະ ໜ້າທີ່ ຜົນ ເຫດທີ່ຈະໃຫ້ເກີດສະຕິມີດັ່ງນີ້:

1. ອະພິລາປະນະລັກຂະນາ: ສະຕິມີຄວາມລະລຶກໄດ້ໃນອາຣົມເນື່ອງໆ ເປັນລັກສະນະຄື ເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກໃຫ້ຮູ້.
2. ອະສັມໂມສະຣະສາ : ສະຕິ ມີຄວາມໝາຍບໍ່ຫຼົງລືມເປັນໜ້າທີ່.
3. ອາຣັກຂະປັຈຈຸຕຖານາ : ສະຕິມີການຮັກສາອາຣົມ ເປັນຜົນປະກົດ.
4. ວິສະຍາພິມຸຂະພາວະປັຈຈຸປັຕຖານາ : ສະຕິມີຄວາມມຸ້ງໜ້າຕໍ່ອາຣົມ ເປັນຜົນປະກົດ.
5. ຖີຣະສັນຍາປະທັຕຖານາ : ສະຕິ ມີຄວາມຈື່ໄດ້ໝັ້ນຄົງ ຈື່ໄດ້ແມ້ນຢຳ ເປັນເຫດໃຫ້ຊິດທີ່ຈະໃຫ້ເກີດສະຕິເກີດຂື້ນ.
6. ກາຍາທິສະຕິປັຕຖານະປະທັຕຖານາ : ສະຕິໃນແນວປະຕິບັດ ມີສະຕິປັດຖານ 4 ເປັນເຫດໃຫ້ຊິດທີ່ຈະໃຫ້ສະຕິເກີດ.

ນອກນີ້ ພຣະພຸດທະອົງ ຍັງໄດ້ສະແດງເຫດເກີດ ສະຕິໄວ້ອີກ 2 ປະການຄື :

1. ໂຍນິໂສມະນະສິກາໂຣ: ການທຳໄວ້ໃນໃຈ ໂດຍອຸບາຍອັນແຍບຄາຍ ຄືໃຫ້ພິຈາຣະນາເຫັນເຖິງທີ່ເກີດຂອງສິ່ງນັ້ນໆ.
2. ພະຫຸລີກາໂຣ : ພະຍາຍາມຝຶກເລື້ອຍໆ ຝຶກໃຫ້ຫຼາຍ ຢ່າຂີ້ຄ້ານຝຶກ ຢ່າທໍ້ຖອຍໃນການຝຶກ.

ນອກຈາກນີ້ ໃນອັຕຖະກະຖາ ທ່ານຍັງສະແດງເຫດເກີດຂອງສະຕິໄວ້ອີກ 4 ປະການຄື:

1. ສະຕິສັມປັຊຊັນຍັງ : ມີສະຕິສັມປັຊຊັນຍະ ໃນຖານະ 22 ຢ່າງ ຄື ໃນການກ້າວໄປ ຖອຍກັບ ຫຼຽວຊ້າຍ ແລຂວາ ຄູ້ເຂົ້າ ຢຽດອອກ ພາດຜ້າສັງຄາ ຖືບາດ ນຸ່ງສະບົງ ຫົ່ມຜ້າຄຸມ ກິນ ດື່ມ ຫຍ້ຳ ຊີມຣົສ ຖ່າຍໜັກ ຖ່າຍເບົາ ຍ່າງ ຢືນ ນັ່ງ ຫຼັບ ຕື່ນ ເວົ້າ ນິ້ງເສີຍ.
2. ມຸຕຖັສສະຕິປຸຄຄະລະປະຣິວັຊຊະນະຕາ : ເວັ້ນບຸກຄົນຜູ້ຫຼົງລືມ ຄື ເວັ້ນບຸກຄົນຜູ້ບໍ່ໄດ້ຈະເລີນວິປັສສນາກັມມະຖານ.
3. ອຸປັຕຖິຕະປຸຄຄະລະເສວະນະຕາ : ຄົບຫາສະມາຄົມກັບບຸກຄົນຜູ້ມີສະຕິຕັ້ງໝັ້ນ ໄດ້ແກ່ ບຸກຄົນ ຜູ້ມີສະຕິໝັ້ນຄົງຢູ່ກັບພຣະກັມມະຖານ.
4. ຕະທາທິມຸຕຕະຕາ: ນ້ອມໃຈໄປໃນອະຣິຍາບົດທັ້ງ 4 ແລະ ນ້ອມໃຈໄປໃນສະຕິປັຕຖານທັງ 4.

ສະຕິ ນັ້ນ ຍັງຈຳແນນກອອກເປັນ 2 ຄື ສັມມາສະຕິ ແລະ ມິຈສາສະຕິ(ອ່ານວ່າ ມິດສາສະຕິ)

1. ສັມມາສະຕິ ແປວ່າ ລະລຶກຖືກຕ້ອງ
2. ມັຈສາສະຕິ ແປວ່າ ລະລຶກຜິດ

ໃນທີ່ນີ້ ໝາຍເອົາສະເພາະ ສັມມາສະຕິ ຄວາມລະລຶກຖືກຕ້ອງເທົ່ານັ້ນ ຄວາມລະລຶກຖືກຕ້ອງນັ້ນ ແບ່ງອອກເປັນ 3 ຂັ້ນ ຄື ຂັ້ນຕົ້ນ ຂັ້ນກາງ ແລະ ຂັ້ນສູງ.

ຄວາມລະລຶກຖືກຕ້ອງຂັ້ນຕົ້ນ ໄດ້ແກ່ ລະລຶກໄດ້ໃນວຽກງານປະຈຳວັນຂອງຕົນເອງ ເຊັ່ນ ຈະໄປເຮັດວຽກ ບໍ່ລືມຖືເງິນ ບໍ່ລືມແວ່ນຕາ ບໍ່ລືມກະແຈ ບໍ່ລືມບິກ ເປັນຕົ້ນ.
ຄວາມລະລຶກຖືກຕ້ອງຂັ້ນກາງ ໄດ້ແກ່ ສະຕິທີ່ລະລຶກໄດ້ໃນການສ້າງກຸສົລ ເຊັ່ນ ໃຫ້ທານ ຮັກສາສິນ ຟັງທັມ ຮຽນທັມມະ ໄຫວ້ພຣະ ສູດມົນ ຈະເລີນສະມະຖະກັມມະຖານ.
ຄວາມລະລຶກຖືກຕ້ອງຂັ້ນສູງ ໄດ້ແກ່ ສະຕິທີ່ລະລຶກຢູ່ກັບ ສະຕິປັຕຖານ 4 ໄດ້ແກ່ສະຕິຂອງທ່ານຜູ້ຈະເລີນວິປັສສນາກັມມະຖານນັ້ນເອງ.

ເວົ້າລວມແລ້ວ ສະຕິ ຄືການຮູ້ສຶກຕົວ, ຮູ້ຕົວຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ ຮູ້ທັງສະພາວະການເຄື່ອນໄຫວທາງກາຍ ແລະທາງໃຈ ຮູ້ທັນອາການຂອງຮູບແລະນາມ ສະຕິຂັ້ນສູງ ຄື ການຮູ້ຢູ່ທຸກຂະນະ ຂອງອິຣິຍາບົດນ້ອຍໃຫຍ່ ການທີ່ຈະໄດ້ມາເຊິ່ງການຮູ້ຈົນຕໍ່ເນື່ອງທຸກຂະນະຕ້ອງຜ່ານການຝຶກຝົນດ້ວຍຫຼັກສະຕິປັຕຖານ 4.

No comments

1 2 3 Next »