100% Seji

Naród polski mnie zadziwia. Coraz częściej czuję się w tym dziwnym kraju jak cudzoziemiec, który niedawno przybył nad Wisłę i wciąż nie może się otrząsnąć z szoku kulturowego. Dziś odkryłem kolejny przejaw podejścia "zrobić byle jak, byle było".

Po pracy poszedłem na zakupy do supermarketu. Wziąłem, co było mi potrzebne, stanąłem grzecznie w kolejce do kasy, wyłożyłem towar na taśmę - ta się przesunęła i moim oczom ukazał się napis widoczny na zdjęciu obok. Przez chwilę wydawało mi się, że to jakaś reklama (swoją drogą fajny pomysł, chyba kiedyś widziałem coś takiego), ale potem przeczytałem, co namazano korektorem na taśmie.

Myślę, że ten napis powinien być wykonany pastą do zębów. Prócz walorów estetycznych - każdy przyzna, że napis z pasty wygląda ślicznie, zwłaszcza z trójkolorowej - obsłudze będzie łatwiej przekazywać klientom różne komunikaty: remanent, brak drobnych, przerwa, itd. To byłby polski odpowiednik neonu: fluor.

Kto: Bit Computer, Kraków
Co: mój monitor
Jak długo: trzy tygodnie

27 sierpnia. Siadł mi monitor. Powód: przełamany przewód video. Nie wiem jak i kiedy, ale stało się. Wziąłem więc monitor pod pachę i pojechałem do serwisu, o którym miałem dobre zdanie, jako że towarzyszy on dobremu sklepowi komputerowemu. Dodatkową zachętą była reklama widniejąca na stronie serwisu: Tanio, szybko i solidnie naprawiamy monitory komputerowe CRT.

Na miejscu dowiedziałem się, że monitory odsyłane są do podwykonawcy (nie, mój nie był już na gwarancji), a ten akurat jest jeszcze na urlopie, ale będzie coś wiadomo za tydzień. Cóż, wyboru wielkiego nie miałem, monitor zostawiłem. Aha, obiecali, że zadzwonią z informacją, ile potrwa naprawa.

Minął tydzień. Minął też tydzień i jeden dzień, telefonu nie było. Zadzwoniłem więc sam spytać, jak się sprawy mają. Odpowiedź brzmiała: na razie nic nie wiadomo, proszę zadzwonić za tydzień. No nic, trudno się mówi, poczekam.

Tydzień później zadzwoniłem ponownie do serwisu. Znów usłyszałem, że nic nie wiadomo, ale tym razem z uzasadnieniem: "bo kierowca nie pojechał, odezwiemy się do pana". W domyśle - nie pojechał do zewnętrznego serwisanta. Widać telefonu w Bicie nie znają. No nic, dam im jeszcze jedną szansę, tym bardziej, że w kolejnym tygodniu mijał wyznaczony na rewersie termin zwrotu sprzętu.

Minął kolejny tydzień, nastał 17 września, data odbioru monitora. Nikt oczywiście do mnie nie zadzwonił, więc zadzwoniłem sam. To, co usłyszałem, ścięło mnie z nóg. "Monitor wrócił nie zrobiony, bo serwisant się rozchorował".

Przeklinałem długo. Następnie odebrałem monitor z serwisu, słysząc jedynie "Przykro nam, że tak wyszło". Tak, mi też było przykro.

Ale to nie koniec. Rozpocząłem rozpaczliwe poszukiwanie miejsca, gdzie mi monitor naprawią, jako że już niemal miesiąc byłem bez kompa. Szybkie google, spisałem kilka numerów, zacząłem dzwonić. Jeden z serwisów reklamował się, że robią wszystkie typy monitorów. Ale na hasło "monitor Philipsa" usłyszałem, że tych nie ruszają. Potem było jeszcze lepiej. Kolejny telefon, omówienie usterki - po drugiej stronie słuchawki facet zaczął biadolić, jak to ciężko się kabel wizyjny montuje, bo Chińczycy teraz produkują cieńsze i trudno je zamocować, a do tego mocy przerobowych brak.

Krew mnie zalała.

Na szczęście tego dnia w Krakowie był mój ojciec. Zapakował monitor do auta i wywiózł go do Zamościa. Dzień później oddał go do znajomego serwisu. Po 24 godzinach sprzęt był do odbioru, z wymienionym kablem i zrobionymi przy okazji zimnymi lutami.

Dziś jest 28 września. Monitor stoi na biurku i grzeje mnie swoim ciepłem. Na tę chwilę czekałem aż miesiąc.

Głód, powietrze, ogień, woda i wszelaka zła przygoda na krakowski Bit Computer. Moja noga więcej tam nie postanie. Innym też odradzam, tak serwis, jak i sklep.

Drogi blogasku

Napisałem dziś dwa komentarze na Polterze. Ale już mi lepiej. Kolejny raz zajrzę tam za jakieś dwa tygodnie. Może znów kogoś wywalą albo jakiś nastolatek napisze, ze Gaiman zlikwidował fantastyczne getto w USA, bo tak powiedział pewien dziadek, a wszystko przez wymianę pokoleń. Chyba przestałem być targetem, bo wymagam jakości i jako-takiego obeznania w temacie. Aha, przestroga dla nastolatków (ale innych, niż ci od Gaimana) - nie uczcie się rozpoznawać wieku ikon, bo nie macie prawa się na tym znać. Tak powiedział Recenzent. A poza tym zacznę chyba kibicować jakiejś wschodzącej gwiazdce fandomu, nie wiem tylko, od kogo zacząć, jako że możliwości jest wiele – etycy, tłumacze, krytycy. Czekam na propozycje.

Pozdrawiam nieżyczliwie i idę spać.
PS. Niniejszy post powstał w związku z brakiem nowych złośliwych komentarzy Borejki. Borejko, wróć!

Miranda mnie pokonała. Pierwszy raz uległem temu sympatycznemu komunikatorowi. Walczyłem 3 dni, ale wreszcie dałem sobie spokój. Problem jest z pozoru banalny, ale irytuje jak nie wiem co.

Parę dni temu ukazała się Miranda 0.5, a wraz z nią kilka zaktualizowanych wersji wtyczek, między innymi tabSRMM w wersji Unicode. Ściągnąłem, zainstalowałem, dostałem oczopląsu.

Konfiguracja wtyczki została rozbudowana z kilku ekranów do kilkunastu, wprowadzono szablony wiadomości i inne cuda (oczywiście bez załączenia dokumentacji, która "się pisze"). Zanim się połapałem, gdzie przeniesiono stare opcje (lub dlaczego ich nie przeniesiono) minęły chyba ze dwie godziny. A kiedy już wszystko ustawiłem, kilkakrotnie rzucając mięsem i szukając odpowiedniego przełącznika, zaczął się koszmar.

O co biega, możecie przeczytać tutaj - udałem się bowiem na forum developera, by moim łamanym technicznym angielskim opisać problem, prawdopodobny bug. W skrócie: jest otwarte okno wiadomości, w oknie karta. Zwijam okno, ktoś coś do mnie pisze, okno miga, klikam w zwinięte okno, przywracam, okno łapie focus, ale karta nie. Więc dostaję otwarte okno wiadomości, które nie miga (bo jest aktywne), a w nim kartę, na której jak głupia tłucze się ikona wiadomości - tak, jakby program nie zauważał, że karta także jest aktywna. Pomaga jedynie ponowne zwinięcie i rozwinięcie okna, lub przełączenie między kartami tam i z powrotem.

Drobiazg, prawda? Próbowałem z tym pracować przez dwie godziny, ale to niemożliwe. Ikona mruga, odruchowo zerkam, czy jest nowa wiadomość, a tej nie ma. Do tego miga coś, co jest zbędne. Po wypróbowaniu wielu opcji i jeszcze większej liczby przekleństw, wróciłem do poprzedniej wersji wtyczki, gdyż tego cholerstwa nie da się wyłączyć inaczej, niż likwidując w ogóle powiadamianie przez okno o nowej wiadomości, co jest zupełnie bez sensu. A jeśli wyłączy się miganie samej ikony, to i tak pojawia się ona w wersji statycznej i zostaje na karcie, póki nie wykona się powyższych operacji.

Pozostaje mi czekać na nową wersję tabSRMM, może tam cos poprawią. Choć wątpię, developer odpisał mi, że nie jest w stanie odtworzyć problemu. Szkoda, że nie dodał do tego SOA#1. Byłbym wtedy w pełni szczęśliwy.

UPDATE
Oczywiście problem zniknął po wyjściu nowej wersji wtyczki. Czy też Mirandy. Nie pamiętam ;).