100% Seji

Gdyby ktoś się zastanawiał: doleciałem do Oslo w jednym kawałku. :) Teraz jestem w Gausdal, pogoda jest ładna, a Wikingowie przyjaźni. ;)

Norwegia znów mnie zaskoczyła. Północ, zimno - jasne, stereotyp. Ale zamarznięte jezioro Mjøsa, liczące 117 kilometrów długości, robi niesamowite wrażenie, podobnie, jak resztki śniegu pojawiające się na wzgórzach (zdjęcie po prawej). Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, ze Gausdal leży w górach, a Norwegia nieco bardziej na północ, niż Polska, mimo to jestem pod wrażeniem.

Dodatkową niespodzianką była długość dnia - zdjęcie (widoczne obok po prawej) zrobiłem koło 21:30. Tak, tam jest jasno o tej porze - a przecież wcale aż tak bardzo blisko w stronę Bieguna się nie udałem. Nie są to jeszcze białe noce, ale o wspomnianej porze jest tak jasno, jak w Polsce koło szóstej-siódmej po południu.

Korzystając z okazji, postanowiłem kontynuować kulinarne poznawanie krainy brązowego koziego sera. Mara i Tomek, u których mam przyjemność gościć, wskazali mi Fløtepudding - potrawę ze śmietany, ryb, krewetek i nie wiadomo, czego jeszcze. Smakuje to całkiem fajnie, jak jakiś rodzaj delikatnej rybiej zapiekanki (choć może raczej, zgodnie z nazwą, jest to coś zbliżonego do budyniu; jest jeszcze odmiana bezśmietanowa). Poza tym mam zamiar zapolować na lutefisk - wbrew ostrzeżeniom, które słyszę od wszystkich mających kiedyś bliższy kontakt z tą potrawą. ;)

Po dwóch kolejnych lutowych wizytach w Norwegii, tegoroczny wypad pod koniec kwietnia jest bardzo miłą odmianą - odkrywam nowe rzeczy i sprawia mi to nieopisaną radość. Kolejny raz będę się tu musiał wybrać w lipcu lub w sierpniu.

PS. Zdjęcia w nieco większej rozdzielczości wrzucę po powrocie do albumu.