100% Seji

Dwa ostatnie dni zeszły mi na zwiedzaniu okolicy. W piątek wybrałem się na kilkugodzinny spacer wokół Gausdal (lokalne zdobienie włazu do studzienki burzowej widnieje na zdjęciu po prawej), zaś w sobotę całą ekipą przejechaliśmy się trasą wśród okolicznych gór i dolin.

Jak pisałem poprzednio, w norweskich górach wciąż leży śnieg. Tam, gdzie doliny są szerokie, a zbocza wystawione na działanie promieni słonecznych, gdzieniegdzie zieleni się nawet trawa. W innych miejscach zalegają grube warstwy śniegu, zaś jeziora pokrywa całkiem gruby lód (na tyle wytrzymały, że wciąż można po nim chodzić). Na naszej trasie znalazł się park tematyczny Helvete - czyli piekło. Można w nim zobaczyć największy w Norwegii wypłukany przez wodę kocioł erozyjny. Niestety, ilość zalegającego śniegu uniemożliwiła jakiekolwiek zwiedzanie. Cóż, jak widać, piekło zamarzło. ;)

Gdybym miał w tym momencie ocenić przywiązanie Norwegów do tradycji, powiedziałbym, że jest ono bardzo silne. Przynajmniej na terenach wiejskich - nie wiem, jak sprawa ma się w przypadku Oslo, choć sądząc po zdjęciach z parad odbywających się w różne święta narodowe, jest z tym podobnie. Nie jestem w stanie powiedzieć, na ile jest to przyjmowana powszechnie konwencja, a na ile rzeczywista wierność obyczajom (choć często słyszę, że Norwegowie są patriotami - maszty flagowe przy domach zresztą o tym świadczą). W każdym razie przyjemnie ogląda się przydomowe stojaki na skrzynki pocztowe. Niektóre z pojemników są bardzo interesująco zdobione, nawiązując do charakteru posiadłości, albo do tradycyjnych, skandynawskich opowieści, na przykład o trollach.

Na historię można zresztą natknąć się nawet w sklepie: na zdjęciu poniżej widnieje opakowanie chleba, nawiązujące ilustracją do opowieści o uratowaniu przyszłego króla Haakona IV przez stronnictwo Birkebeiner - trasa ucieczki do Trondheim wiodła przez góry w okolicach Lillehammer i Gausdal.

PS. Kontynuuję kulinarne poznawanie Norwegii: śledź na słodko nie jest taki zły. Natomiast tutejsze czarne cukierki robione są z lukrecji połączonej z czymś, czego nie jestem w stanie ani zidentyfikować, ani opisać. W każdym razie wrażenia smakowe są jedyne w swoim rodzaju - nigdy więcej. ;)http://files.myopera.com/Seji/blog/norwegia_14.jpg