•°o.O Uyku Perisi O.o°•

ne zaman bir güzel görsem,
kendimi şâirime teslîm ederim..
şiirleriyle şarkın büyülü dünyâsına girer,
kendimi binbir gece masallarında seyrederim..

konduramam güzelimi bu çirkin dünyâya,
işvesine nazına hayrân olduğumdan değil fakat;
güzelime yaraşan dekor bu değil..

ve atarım kendimi bir sihirli halının üzerine,
kâh okyanuslar üzerindeyim kâh Zümrüdüankâ üzerinde..
ve akıp gider dudaklarımdan şâirimin içli mısrâları,
eşlik eder arkamda kemânîler, kânûnîler, ûdîler;
beste yapıp onun şiirlerini söylerler:

Belâyı âsumana derç eyledi bu sîneyi gönül
Ol mâlikî sedâyı mecruh bir hakir kul
Teshîr et, selvinazım birsâmı nedîm
Ben böyle mahrekî yekbahtı ne'dim

velhâsılı kelâm:
şarklıyım ben şarklı,
kâkülüm yandan çarklı..
âhenkli şiirlerden hoşlanır, içli mısrâlarda yaşarım..
şarka dudak bükene üzülür, hayıflanırım;
okuyup anladığı zaman o da beğenir bunları, bilirim;
lâkin söylemeye dili varmaz..
şarklı olmak,
bir şarklı gibi sevip âşık olmak,
hayâtı bir şarklı gibi yaşamak ayıp değil,
asıl ayıp yalan söylemek..
benim yalanlarla geçirecek kadar uzun bir ömrüm yok,
şarkın büyülü mısrâlarındaki saadete yazılıyım..

Alkım Saygın

Sana geldim denize giden ırmak gibi
Yatağımı değiştirdim, dağlarıma kıydım
Her şeyi boşladım senin uğruna
Dostlarımdan ayrıldım, çocukluğumu unuttum
Ömrümün her damlası tuzunu sonsuzluğundan aldı
Güneşin dağıttı foltlorumu
Kanımın, düşlerimin, çılgınlığımın ecesi
Sana verdim belleğimi bir tutam saç gibi
Artık yalnız senin karlarında uyuyorum
Yatağımdan çıktım, perilerimi kovdum
Boşverdim nicedir efsanelerime
Efsaneler ki onlarda
Rimbaud vardı, Cros ve Ducasse vardı
Gece yarısı ağlayan Valmore
Nerval ve ipi vardı
Lervantov´u vuran kurşun benim yüreğimden geçerdi
Ayaklarınla böldüğün
Ellerinle saçtığın yüreğinden
Bir zorlu yel gibi ormana tutkun
Sabah süpürülüp evden atılan
Bütün bir gün görünmeden sabredip
Yeniden gelen tozum
Sarmaşığım sessiz soluksuz büyüyen
Sana bağlı bir sarmaşık sökülüp atılıncaya dek
Basa basa aşındırdığın taşım
İskemleyim seni bekleyen eski yerinde
Alnının boşluğa bakarken yandığı camım
Yalnız sana yönelmiş beş paralık bir romanım
Bir mektubum açılıp sonra okunması unutulmuş
Tamamlamaya değmez yarım kalmış bir tümceyim
Ürperişi çiğnenmiş odaların
Geçerken yaydığın güzel kokuyum
Ve sen çıkıp gidince mutsuzum aynan kadar

Louis Aragon