görelim mevlâ neyler...

GÖÇ YOLLARI


saçlarımda kırlaşmış bir yosun öfkesi
küfrünü savururken gecenin ışıklarına
ters çevrilmiş bir su tosbağası
perdelerine sıkıştırıp iğde dallarını
gözlerinden çıplak memeli rüzgarı
uğurlar...

mevsim bahar
yollar şimdi göç

bak meriç geçiyor
irsi bir evlat geni
cebindeki
sınır boyuna sıkıştırılmış
deli dolu bir çığlık
taşıdığı...

kollarını açıyor az ilerden
bir kırlangıç
bir kanadında arda,
boy boy kavak pamukçukları
bir kanadında tunca,
içlerinde göç çocukları

göz kırpıp öyle geçiyorlar
taşacakları coğrafyaya
zaman şimdilerde !
tepelerinde ikindi güneşi

şaha kalkmış yeşil küheylan
ellerinin kınasını döküyor
toz toz
sazlıklara

katıp dorukların bakirliğini önüne
kâh sarılıp,
kâh kaçırarak bakışlarını
kuru balık kokusuna özlemle
yarışıyor martılar...

koynuna sokuluyor denizin
bir ırmak !
getirdiği bereketi bırakıyor
tuz dudaklarına

ötede bir oltanın ucuna sürüklenmiş
iki iklim balığı
yağlanmış üç saman teli
gerili tenlerine
ucundan bakıyorlar
kısıp gözlerini
başlarında

Üç çocuk
Üç nehir
Üç şiir



Şen bir ay o zamanlar



Esen Esen