görelim mevlâ neyler...

herşey bırakılır hava bile
asma yapraklarının yosunlara benzediği
buram buram bir sabah vakti
herşey bırakılır dostlar bile

"dostlarımın arasında
tersine bir uçurtma gibi
duyuyorum kendimi
ayağımın gölgesinden uzakta

neşeyle kayıyorum elleriniz üzerinden
biraz donuksa da bakışım
aldırmayın siz -dünyaya bakın
mahzunluğum aşktan açlıktan ve napalmden"

yaşamak incelik ister derdin
öpüşmek ciddi bir iştir
bir mayıs sabahı dudakların üşür
yaşamayı ve öpmeyi bildiğin için

herşeyi bıraktın havayı bile
erkenden
memureler bacaklarını tıraş ederken
herşeyi bıraktın -güle güle

yüzünün anısı tabutluklara ve yüreğimize işlendi
yüksek voltajlara alışık gövden
yırtarak geçiyor içimizden
avluların yağlı sessizliğini

köpek gezdiriciler ve onların sahipleri
sana acımıyorlar rahat uyu
ipeklere örüyor incinmiş boynunu
tüm ip halat urgan ve sicim işçileri

İZZET YASAR