görelim mevlâ neyler...

/sokaktakilere/

kızamık artığı yüzü
musluktan sızan bacak
omuzlarında gökyüzü
bu mu taşıyacak?

bir o duvar
bir bu duvar
pantolon sökülecek, ayakkabı yırtılacak
ne vardı bu kadar oynayacak
akşama dayak var
baba bağıracak, o susacak
ağlasa belki kurtulacak
susacak ceset gibi bakacak
sıkacak dişlerini
şakakları odayı dolduracak

boşuna bekliyor
alıp avuçlarına yüzünü
annesi gözüne bakacak

karar vermiş adam olmayacak
kaçacak
bir o sokak
bir bu sokak
savrulacak
nereden aklına gelmiş
ilk gece garda kalacak
gelmez ya
gelirse annesi aklına
ağlayacak.

gecenin bir yarısı
etrafı yeni yetme bitirimler
kepenklere vura vura naralar atacak
ulaan! hepinizin anasını, avradını
henüz dokuzunda
yakında onun da sesi çatallanacak
ilk telefonunu çalacak
kaçacak, yorulacak
sızar sızmaz
karşısına annesi çıkacak

çekilip perdeler
kapılar kapanacak
ser verip sır vermeden
kaç çocuk kaç çocukla yatacak
bin kez kirletilmiş olsa da
düşünde annesi aklayacak

kış
önce çıplak ayaklara bastıracak
uyumamalı
uyursa donacak
uyumamalı
uyursak donacak
sıcacık yatağında sevabımız
günahımız sabaha donacak

örtün üstünü
annesinin koynunda kalacak.


Seyfullah Karaköse