görelim mevlâ neyler...

dört nala taşlarından çıngılar çıkan yollar
toynakları yaralayan ziftle kapanıp
terk-i diyar tembihliyor

kara yaşmağına büründüğünde gök
şehir üşüyor
sarıyorum
kolum kanıyor

kokular sürünüp iğde ağaçlarında
yılanların sevişmesi yasak
çiçeklerin inatlaşması boşuna
tutuklandı açmak
toprağın ıslaklığı ablukada
kuş kanadı tene dokunmayacak
kapamazsak biran evvel yaraları
içine tenhalık dolacak

kara yaşmağına büründüğünde gök
şehir direniyor
gülüyorum dudağım kanıyor

manşette
toplu intihar haberi
şimdi sırası yeni yürekler ısmarlamanın
içinde hayalleri kırılgan kadınlar
göğe bağdaş kurmuş tanrının
nefesiyle efsunlanmış kahramanlar
kim bilir şehri de aşkı da kurtaracak

kara yaşmağına büründüğünde gök
şehir düşüyor
tutuyorum
elim kanıyor

Seyfullah Karaköse