Good Morning mister Sunshine!

Ogólnie wpis ten będzie dosyć przykry. Nie, że się żalę, ale nie należeć będzie do najweselszych na tym blogu. Stało się. Od dzisiaj możecie mnie nazywać Marcin "niska-cena" Nowak. Już spieszę z tłumaczeniami.

Stereotyp studenta na wygnaniu jednoznacznie wskazuje na to, że ma być biedny. Jak piwo, to tylko SUPER MOCNE za 1,49zł, jak impreza, to w parku. Ja, co prawda, na dzień dzisiejszy mam na koncie 20zł, nawet chyba mniej, a już zastosowałem środki bezpieczeństwa, które wprowadzam, aby kwota ta starczyła mi przynajmniej na kilka dni.

Oto mój jadłospis:
1. Śniadanie: kawa (jeszcze trochę mam, nie wiem, co będzie, jak się skończy i ona).
2. Obiad: pierogi ruskie (paczka za 2,09zł z Kerfura starcza mi na trzy dni).
3. Kolacja: chleb, kiedyś z serem, teraz suchy (kupno masła przestało mi się opłacać dwa tygodnie temu, kiedy przy kasie okazało się, że do zapłaty za kostkę przyszło mi wybulić 5,90zł).

Na tym jadłospisie żyję już dwa tygodnie! I trzymam się nieźle, chociaż nie powiem, od czasu do czasu mam ochotę zaszaleć i kupić sobie jogurt (również "niska-cena", z Kerfura). Ale wtedy, kiedy już go kupię, mam wyrzuty sumienia. Uświadamiam sobie, że za ten jogurt miałbym obiad na 4 dni (mowa tutaj oczywiście o wyżej wspomnianych pierogach).

Tak więc, tym sposobem, przeszedłem na dietę, którą sam nazwałem 'dietą ker-fu'. I pocieszam się tym, że jak mi nie starczy pieniędzy, to państwo mnie będzie utrzymywało - kroplówki są naprawdę bogate w różne rzeczy potrzbne do życia, so...

no to sru!

Co prawda grubo po północy, ale ja twardo siedzę na kompie, chodząc po Unsere Klasse i rozmawiając z Olgą na Fejsbóku. Jutro teatr. Łech... miałem się uczyć i uczyć, niestety - nic z tego nie wyszło. Okej, przeczytałem raz. Więcej nie zamierzam.

W ogóle to odkryłem swoje nowe powołanie. Będę Tatem Polakiem (parafrazując Matkę Polkę, nie wiem, czy poprawnie). Uwielbiam pomagać ludziom. Wyciągać ich z kłopotów. Myślę nad wstąpieniem do Monaru, czy PAH, wyjeździe do Afryki, budowaniu studni w Sudanie, namawianiu ludzi do oddawania swoich organów. Będę w tym świetny. Jak w "Beyond Borders". Albo w "Lessie: Comeback!". Będę Tatem Polakiem. Ratunkiem, opoką, ramieniem...!

I stało się. Znalazłem starą płytę Dido. "Sand in My Shoes". Jakie to przykre... to musi uwierać.

Jutro, a właściwie dzisiaj już, lecę na spotkanie w sprawie pracy. W ogóle ten dzień zapowiada się morderczo. Od rana szkoła, potem dwa spotkania, potem Targówek, potem znowu spotkanie. Planowany powrót o godzinie 23:00. O ile Adam Tramwajarz się nie spóźni.

Sesja w toku. Jak na razie wszystko do przodu, pomijając poprawkę z teatru. To też dzisiaj.
Odezwę się, jak odżyję.



Edit: A propos tego tatowania polkowania: jak mnie który Skurwiel wkurwi, to nie będzie ani studni, ani organów. Niczego nie będzie. Będzie koniec tatowania.