Hepatic Failures Inc.

Koty nie przestają mnie zadziwiać z wielu powodów, ale najważniejszym z nich są ich nadprzyrodzone zdolności.

Na poniższym zdjęciu możecie podziwiać stworzenie o imieniu Mała (AKA Zjebalis Cholerny, zwane konsekwentnie przez resztę rodziny Kreta, względnie Ten Twój Pojebany Futrzak).

Mała to istny prestidigitator i akrobata-wyczynowiec. Do stałych punktów jej programu należą salta w tył wykonywane w biegu, obroty wokół własnej osi, karkołomne wspinaczki bez zabezpieczeń, parkour, oraz ekstremalne plażowanie (są takie żwirki, z którymi kot zrobi wszystko, pod warunkiem, że nie jest to coś do czego w zamierzeniu zostały stworzone). A teraz Mała nauczyła się sztuczek z repertuaru Davida Copperfielda.

To było dwie godziny temu. Wróciłem właśnie do domu po korepetycjach i wszedłem do pokoju z mocnym postanowieniem, że zeżrę kupioną uprzednio kremówkę i nic mi w tym nie przeszkodzi. Powitała mnie pustka i cisza - to był pierwszy dowód na to, że coś jest zdecydowanie nie tak. Rozejrzałem się za kotem, ale widząc że nigdzie go nie ma uznałem, iż ktoś ją musiał wypuścić przypadkowo z pokoju. Zatarłem ręce i zacząłem jeść. Włosy stanęły mi dęba, gdy nagle usłyszałem żałosne miauczenie od strony regału. Jeszcze raz sprawdziłem przestrzenie za książkami, ale kota tam nie było. Miauczenie zaś nie ustawało. Przeszukałem wszystkie możliwe miejsca, oprócz... Wysunąłem kartonowe pudło, zdjąłem ciężkie szpargały służące do trzymania pokrywki na jej miejscu. Otwarłem pojemnik, by w środku zastać, oprócz jego pierwotnej zawartości, przerażonego kota. Obecność zwierzęcia w tak ciemnym i nieprzyjemnym miejscu traktuję jako odpowiedź twierdzącą na pytanie z tytułu (a piwo temu, kto wie kto pierwszy owo pytanie zadał).

Morał z opisanej sytuacji jest następujący: jeśli użyjesz magii by dostać się w jakieś miejsce, to licz się z faktem, że może Ci jej nie starczyć by się stamtąd wydostać.