My OperaDa fragte ich mich, was für eine Kälte muß über die Leute gekommen sein...
Wednesday, November 2, 2011 6:28:49 PM
O Falladah, die du hangest!
Ein Pferd klagt an.
Bertolt Brecht
Ich zog meine Fuhre trotz meiner Schwäche.
Ich kam bis zur Frankfurter Allee.
Dort denke ich noch: O je!
Diese Schwäche! Wenn ich mich gehenlasse
Kann's mir passieren, dass ich zusammenbreche.
Zehn Minuten später lagen nur noch
meine Knochen auf der Strasse.
Kaum war ich da nämlich zusammengebrochen
(Der Kutscher lief zum Telefon)
Da stürzten sich aus den Häusern schon
Hungrige Menschen, um ein Pfund Fleisch zu erben
Rissen mit Messern mir das Fleisch von den Knochen
Und ich lebte überhaupt noch und war
gar nicht fertig mit dem Sterben.
Aber, die kannte ich doch von früher die Leute!
Die brachten mir Säcke gegen die Fliegen doch
Schenkten mir altes Brot und ermahnten noch
Meinen Kutscher, sanft mit mir umzugehen.
Einst mir so freundlich und mir so feindlich heute!
Plötzlich waren sie wie ausgewechselt!
Ach, was war mit ihnen geschehen?
Da fragte ich mich: Was für eine Kälte
Muss über die Leute gekommen sein!
Wer schlägt da so auf sie ein
Dass sie jetzt so durch und durch erkaltet?
So helft ihnen doch! Und tut es in Bälde!
Sonst passiert euch etwas, was ihr nicht für möglich haltet!
Ein Pferd klagt an.
Bertolt Brecht
Ich zog meine Fuhre trotz meiner Schwäche.
Ich kam bis zur Frankfurter Allee.
Dort denke ich noch: O je!
Diese Schwäche! Wenn ich mich gehenlasse
Kann's mir passieren, dass ich zusammenbreche.
Zehn Minuten später lagen nur noch
meine Knochen auf der Strasse.
Kaum war ich da nämlich zusammengebrochen
(Der Kutscher lief zum Telefon)
Da stürzten sich aus den Häusern schon
Hungrige Menschen, um ein Pfund Fleisch zu erben
Rissen mit Messern mir das Fleisch von den Knochen
Und ich lebte überhaupt noch und war
gar nicht fertig mit dem Sterben.
Aber, die kannte ich doch von früher die Leute!
Die brachten mir Säcke gegen die Fliegen doch
Schenkten mir altes Brot und ermahnten noch
Meinen Kutscher, sanft mit mir umzugehen.
Einst mir so freundlich und mir so feindlich heute!
Plötzlich waren sie wie ausgewechselt!
Ach, was war mit ihnen geschehen?
Da fragte ich mich: Was für eine Kälte
Muss über die Leute gekommen sein!
Wer schlägt da so auf sie ein
Dass sie jetzt so durch und durch erkaltet?
So helft ihnen doch! Und tut es in Bälde!
Sonst passiert euch etwas, was ihr nicht für möglich haltet!
Koel en berekend, dat zijn we, de Westerse mens. We moeten jongleren met cijfertjes om ons doel te bereiken. De balans moet kloppen, tijd en ruimte gemeten. Een groot deel van de overige mensheid volgt ons, noodgedwongen, op deze weg van een niet tegen te houden ontwikkeling. Anderen, die we niet nodig hebben voor onze productie of consumptie sluiten we buiten. Ze mogen ons de kostbare grondstoffen leveren, voorop die welke we nodig hebben voor onze onverzadigbare energiebehoefte, uranium, olie en gas. Jammer voor hen, maar ze kunnen er toch niets mee. We handelen in opdracht van onze Christelijke God met Joodse wortels. De opdracht luidde: "Maak de wereld onderdaan". En daar houdt de Westerse mens zich aan. Koel en godsvruchtig. En hij ontwerpt regels, als het moet wetenschappelijk onderbouwd, die wederom zijn gelijk bewijzen.
Het is geen toeval dat de Westerse cultuur kon ontstaan in het koele noordwestelijk deel van Europa. Klimaat, godsdienst, handel, alles viel er zo'n beetje samen. Van daaruit werd die cultuur verspreid over andere delen in de wereld. Wat koste wat het kost voorkomen moet worden is dat ze verzwakt wordt, zeker van binnenuit, aldus de moderne Westerse profeten. Het zou het einde kunnen betekenen van onze moeizaam verworven positie in de wereld, stellen ze. Met klem wordt er door hen dan ook op gewezen hoe superieur we zijn en hoe hoe barbaars de anderen. Speciaal een land, een volk, dreigt volgens hun de dupe te worden, Holland, van oudsher open en tolerant. Holland, een speldenprik op de wereldkaart met een paar miljoen inwoners. Het is gedwongen paal en perk te stellen aan de intocht van vreemdelingen zeggen die profeten, of zijn het buiksprekers van God? Ook kinderen, al is het maar eentje. Dat werd dezer dagen overduidelijk.
We moeten koel blijven, ook in Holland. De verworvenheden, waar we nu in grote getale van profiteren, hebben we aan de noeste arbeid te danken van onze voorouders. Nee, niet de mijnwerkers, de boeren, de bouwvakkers, nee, aan die van de koel cijferende boekhouders, handelaren, die wisten waar het profijt te halen was. Zo is Holland rijk geworden, koloniën, plantages en slavenhandel. Hun erfgenamen handelen nu in producten waar we absoluut niet meer zonder kunnen.
Auto's bijvoorbeeld, een van de centrale levensbehoeften van de westerse mens. Niet verwonderlijk, want met het gebruik van een automobiel brengt hij dagelijks Gods opdracht in de praktijk. Ons hoort de wereld, ons hoort de ruimte.En rekenmeesters zijn we. Onze hoe dan ook beperkte ruimte dient verdeeld, opgedeeld te worden. Ze is immers beperkt. Tegelijkertijd moet onze levensstandaard hoe dan ook in stand gehouden worden. We zijn wel gastvrij, maar ergens houdt het op. Ons comfort, voorop het mobiele, moet onbeperkt uitgeleefd kunnen worden anders zijn we onszelf niet meer, gaat onze cultuur ten onder. Dat is ons dilemma, als mens superieur met een even superieure levenswijze, menselijk blijven t.o.v. de verworpenen der aarde. Wij zijn de uitverkoren Gods, wij zijn verlicht. Als die anderen, dwalend in de duisternis, ook tot het licht zouden komen, niet hier, maar in de woestijn of waar dan ook, wat zou dan gebeuren? Koel, berekend, uitgekookt?
