The Villain Strikes Back

Dear Emile:

I remember the moment when someone grabbed my leg and yanked me out of the
rubble.
Suddenly, there was light! It was so bright...
As my eyes adjusted to the light, I saw a woman with pale skin, drenched in
blood.
I still remember it clearly...The smell of blood, and my mother's face...

...That was when I was born.

Kilkunastoletnia dziewczyna, która nie pamięta nic ze swojej przeszłości, wędruje wśród opustoszałego podziemnego laboratorium szukając odpowiedzi na liczne pytania.
Dlaczego zapach krwi tak mnie uspokaja?
Dlaczego myśl o zakuciu w kajdany napawa mnie radością?
Kim są trupy, które mijam?
Czym są te małe czerwone paciorki, kłębiące się na ścianach?
Czym jest... theresia?

Dear Martel:

Once they had finished...
...They brought in construction equipment and erected a fence.
They planed stone pillars and strung wire to make a fence.
The fence encircled the orphanage, trapping us inside.
They had quarantined us to prevent the spread of the virus...
I was locked inside with the virus.

Mężczyzna w sile wieku budzi się w opuszczonym sierocińcu, nie wiedząc o sobie nic. Wędruje przez puste, zniszczone pokoje, czyta krwiste wiadomości na ścianach, by przypomnieć sobie kim jest...
Czym jest ta fioletowa substancja, której podświadomie się lęka...
Dlaczego czuje się, jakby ktoś go obserwował...
Co łączyło go z dziećmi, których zwłoki mija...
Czym jest... theresia?


Dwa wątki łączą się ze sobą odpowiadając na pytanie kim, lub czym jest Theresia. Ekranik NDSa nie spływa krwią zombiaków, a jedynie naszą własną (FPP). Nie spotykamy tu nawet nikogo żywego, a jednak...
...a jednak zupełnie zasłużenie gra przeznaczona jest dla ludzi powyżej 18 roku życia. Psychotyczne tło dźwiękowe, rozwalona do granic szaleństwa (a nawet poza te granice) psyche głównych bohaterów, fabuła, którą sklejamy ze znajdowanych co jakiś czas fragmentów wspomnień...
Dobra jest. Skończyłam ją z tydzień temu, polecam dziś.
Dobra Theresia