Âh Minel Aşk...

Yıllar önce yaşayan bir gencin hikayesidir bu...Geceleri ağlamaklı gündüzleri aramaklı geçen...Sevdiği bir kız vardır... Mecnun-muşçasına tutulduğu bir "Leyla"sı.Belkide aralarındaki tek farktır sevilmemesi...1 yıl gözünün önünde olan, küçük yaralar açsa da sarabilen bir yâri vardı.Ve birden kayboldu.Aramaya koyuldu...Onsuz geçen her gün delirirmişçesine bağırırdı ismini sokaklara, kazırdı onu görenlerin beynine kendini.
Ne kadar imrenilsede kıza,kız kaçmış oğlan aramıştır.Çöller aşmış ,kutuplar geçmiş,okyanuslarda yüzmüş,balıklarla sormuş,köpeklerle konuşmuş,atlarla koştumuş,aramış ama bulamamış yârini...Yaşamak haram yaşammı harâb olmuştur...2 yıl aramış,bulamayacağını anlamış,oturmuş dertlenmiş,her gece ağlamış,rabbine yalvarmış ve bir iz istemiş rabbinden...
Gel zaman git zaman ibatdetlerindeyken ağlayan gözleri hürmetine kabul olan duasına şükür için ağlamış o gece...Bir iz bulmuş yârinden...Ve şafakta yola düşmüş ,aramış bulduğu izi sürerek yarini...Merak etmiş yıllardır göremediği yârinin halini...Varmış ki bir dağ eteğinde kurulmuş bir ev tüten bacası,neşeli çocukları olan...Uzaktan izlemiş...Eve bir erkek gelmiş...Çalan kapıyı açan ellerden tutan erkeğin al yanaklarından öptüğü kadınmış yâri...Oraya düşmüş,artık tek duası varmış rabbine:"Dünya haram yaşamım harâb al canımı ya râb!"Yanan canıyla ettiği duanın kabulu hemencecik oluvermiştir.O kadar yaşadığı acıya rağmen Azrail(a.s.)'a gülmek onun için zor olmamıştır...Ve cesedini bulan çocukların çağırdığı annesi göremez cesedi yerinde...O gün bu gündür cesed kayıptır,bulunamaz....>>>Anıl Aynacı...<<<