akinci1453

Ey Allahım beni senden ayırma
Beni senin didarından ayırma

Seni sevmek benim dinim imanım
İlahi dini imandan ayırma

Sararıben solup döndüm hazana
İlahi hazanımı daldan ayırma

Şeyhim güldür ben anın yaprağıyam
İlahi yaprağım gülden ayırma

Ben ol Dost bahçesinin bülbülüyem
İlahi bülbülüm gülden ayırma

Balığın canını suda dediler
İlahi balığım gölden ayırma

Eşrefoğlu senin kemter kulundur
İlahi kulu sultandan ayırma


Eşrefoğlu Rumi Hz.

Kan attım şiire/uyanmadı cümle

Sana cümlesi sen olan sözlerle

Bir kar yarığı, düş fırtınası sesiyle

Çığlık atıyorum…



Bırak yansın/kül eserken saçın

Nöbet tuttum gözlerine, görür diye

Bıçak gibi keserken ayaz, topladım

Sabahın uykusuzluğuna kahır

Feshedilmiş zamana ikrar

Sancına düştü kördüğüm.



Siyahı boyadım rengine/gece oldu

Oysaki aydınlıktı düşlerim, açılırken

Sabaha kaldırdım sesini

Bilemedin, kaçarken sana gelişim

Büyük bir kurtuluşudur ölümün



Ölümünde insan/kaç yaş arttırabilir

Kaç mevsimi ziyan eder, aşka cemre

Düşse gözlerinden yaş

Bana kahır kalır

Bırak, gidiyorum işte

Sen kaçarken sesimde

Ben yazamam seni



Kesilirken zamanım/sakın gelme

Bir kan kurusu gülün sıcağını

Yüreğime narkoz diye

Damıtacağım/gülkurusu

Sağanak olacak korku

Etrafına serilen düş

Feryat olacak.



Sanki her kahrın canisiyim/

Ellerime düştüğünden beri

Yüreğimin gardiyanı, şiirin kafiyesi

Oldun mahpusluk ömrümde kırağı.



Çığ düşse de/tutma elimi

Eledim seni kahırla, sana aşk

Sana sevgi, sana yağmur biriktim

Kaçarken düşümde rüya

Sızımlığında can verdin elemin.



Şimdi kutsanmış sözün/bir diliminde

Aşk koydu dua içime

Gittiğin kadar yanığım/kaldığının matemi

İçimde feryat kaldı/gitme sesinde

Hayır, yok, bitti artık

Saklamıyorum seni/ saklamıyorum.

Aklanırken içimde/karalanıyorum.



Saklanırken bakma/kan attım şiire

Bulandı cümle, kahırken hasret

Ezeliyim gönlünde

Üç bıçak yarası

Biraz toprak

Çizdim resmini göğe

Gelme artık, kayboldum ben.

Bilal Can