SAKURA

Bursaspor maçı öncesi Holliday Inn oteldeyiz. Bir aile var belki kimsenin dikkatini çekmiyor ama seçiciyiz ya bizden kaçmıyor. Bir aile iki çocuğu eşi ve kendisi aile tümden Fenerbahçeli. Çocuklardan kız olan zihinsel özürlü bekliyor. Bir futbolcu çıkacak da onunla beraber fotoğraf çektirecek. Hepsi Fenerbahçeli formalı…Çıkan ilk Fenerbahçeli formalıya koşarak gidiyor. Belki Fenerbahçeli futbolcudur diye… Bazen futbolcu oluyor çıkan bazen de diğer görevli ama o uzatıyor formasını imzalatmak için. Herkes formasını veriyor takıma imzalatmak için onun Fenerbahçe formasının ne olduğunu bildiğini biliyorum ama asıl bakışlarından imza kavramının ne anlam taşıdığını hepimizden çok bildiğinden eminim. Mademki Fenerbahçe kafilesinde mutlaka o formasını imzalatmalı. Onun için Fenerbahçe’nin kazanması kaybetmesi önemli değil o sadece seviyor. O yüreğindeki Fenerbahçe’sini sadece Fenerbahçe olduğu için seviyor. Şampiyonluk kupa onun için hiç önemli değil. Keşke ben de onun kadar Fenerbahçeli olup, keşke Fenerbahçe’yi onun kadar sevebilseydim. Şimdi sistem, düzen, puan kupa şampiyonluk falan tartışalım ama hiçbirimiz onun kadar saf ve temiz Fenerbahçeli olamayacağız. Fenerbahçe’yi sırf Fenerbahçe olduğu için sevebilmek galiba taraftarlık da büyüklük bu işte… Galiba o zihinsel özürlü kız hepimizden çok Fenerbahçeliydi be… Ne bileyim bana öyle geldi işte… Bütün yazdıklarımın hava civa lafa gelince en önde gittiğim Fenerbahçeliliğimin boş olduğunu hatırlattı işte.