امین

مخاطب عام سینما چه کسی است؟به نظر می رسد سوال بسیار بیهوده ای باشد و هر کس برای خود جوابی جداگانه دارد.

[/IMG]
اگر کمی اهل سینما و یا خواندن روزنامه و مجلات باشید این اصطلاح را زیاد شنیده اید.مخاطب عام سینما.اما یقینا کمتر کسی در مورد معنای آن تامل کرده است.بنده قصد دارم در این چند سطر معنای دقیق تری از این اصطلاح را بررسی نمایم و سعی کردم جواب هایی را که به ذهنم رسیده است را بیان کنم تا شما راحت تر به افکار خود پی ببرید.اشتباه نکنید!این یک مسابقه پیامک نیست اما می تواند یک آزمون خود شناسی باشد.
مخاطب عام سینما چه کسی است؟
1- مخاطب عام سینما کسی است که به تماشای تمامی فیلم های در حال اکران در سینما می پردازد.
2- کسی است که نه تنها تمامی فیلم های در حال اکران را می بیند بلکه می خواهد تمامی فیلم های روی کره زمین را تهیه و تماشا کند.
3- کسی است که هر وقت (دلش)خواست و حوصله کرد به سینما برود
4- کسی است که دوست دارد فقط اوقات فراغت خود را در سینما بگذراند
5- کسی است که نوع فیلم (کارگردان،نویسنده،بازیگر و ... و حتی ژانر) برایش مهم است و پس از انتخاب فیلم با توجه به ویژگی هایی که دارد به هر قیمتی شده آن را در سینما تماشا کند
6- کسی است که خود از جمله سازندگان سینماست (بازیگر ،نویسنده ،کارگردان و ...)
کمی تامل روی پاسخ ها:
در پاسخ اول و دوم کاملا مشخص است که چنین شخصی نمی تواند مخاطب عام باشد.زیرا که اگر او بخواهد مخاطب عام باشد پس دیگر خدا به داد مخاطب خاص برسد.بنده خدا دائم در این فکر است که چرا باید هشت ساعت در روز وقتش را صرف خواب و خوراک کند در حالی که در این مدت می توانست حداقل4 فیلم ببینید.
پاسخ سوم واضح است که نمی تواند جزو مخاطب عام باشد زیرا که ممکن است مدت ها وقت و حوصله نداشته باشد و بدین ترتیب از نسیم سینما بویی نشنود و در خواب بماند.
پاسخ چهارم مخصوص کسی است که برای خود برنامه دارد حتی برای اوقات فراغتش.او سعی می کند تنها اوقات فراغتش را در سینما بگذارند.آیا واقعا او جزو مخاطب عام سینما است؟
پاسخ پنجم کسی است که از هر فیلمی خوشش نمی آید و فقط چند نوع فیلم خاص را می پسندد.راستی...گفتم خاص.او می تواند مخاطب عام سینما باشد؟
پاسخ ششم هم مربوط به اهالی سینما است.اگر قرار باشد خود اهالی سینما مخاطب خودشان باشد بهتر نیست سینما ها را در معابر عمومی نسازیم؟
و اما پاسخ شما:
1-اگر شما جزو شخصیت های پاسخ 1 هستید باید عرض کنم شما از سینما فقط فیلم را می دانید و از تکنولوژی هیچ.اما نمی دانم در اینترنت چه می کنید!
2- اگر شما جزو شخصیت های پاسخ 2 هستید بهتر است وقت گرانقدر خود را با خواندن این مقاله هدر ندهید.ضمنا شما نمونه کامل یک انسان غرب زده هستید.متاسفم!
3- اگر شما جزو شخصیت های پاسخ 3 هستید باید کمی راجع به وقتتان بیشتر تفکر کنید.فکر نمی کنید با تماشای این فیلم های کسل کننده بیشتر حوصله تان سر برود؟
4- شما نیز بهتر است در اوقات فراغت به هنر های دیگری بپردازید.نقاشی،خطاطی و ... .از این سینما چیزی دست تو را نمی گیرد.
5-برادر عزیز باید عرض کنم شما فکر می کنید که فیلم هایی که انتخاب می کنید می پسندید اما در واقع شما نیز گرفتار یک موج شده اید که این موج ، فیلم های خود را به شما تلقین می کند.و شما نه تنها نقشی در انتخاب فیلم ندارید بلکه این شما هستید که توسط این موج انتخاب می شوید.ضمنا شاید شما جزو گروه شبه روشنفکر (از نظر شهید آوینی) نیز باشید
6-شما هم بهتر است به فکر طرح دیگری باشید تا این موج(بند 5) را منظم تر درست کنید تا فیلم های شما هم دیده شوند.

با این حساب پس چه کسی می تواند مخاطب عام باشد؟می توان گفت در این جا دو مساله وجود دارد.مساله اول اینکه اصلا مخاطب عامی وجود ندارد و این اصطلاح فقط در همان حدّ لفظ و در جهت مرتب تر کردن جملات آقایان است و مساله دوم اینکه مخاطب خاص وجود ندارد و همه مخاطبین سینما جزو مخاطب عام هستند.در این صورت تمامی این حالت هایی که بررسی شد جزو مخاطب عام است حتی بند ششم.پس چون همه مخاطبین سینما، مخاطب عام هستند دیگر نیازی نیست به آن مخاطب عام گفته شود و همان بهتر که گفته شود مخاطب که در این صورت مساله اول هم صدق می کند.
الله اعلم...

مطلب من در وبلاگ حلقه معرفت

[/ALIGN]

6 comments

سینمای شیشه ای

Saturday, October 4, 2008 5:42:39 PM

سینما, حاتمی کیا

حاتمی کیا... آقای حاتمی کیا..! با تو حرف بزنم بهتره.اگه روی صحبتم تو باشی من آرام ترم.اجازه بده برم سر اصل مطلب.اصل،راستی اصل کدومه؟اینکه به چشم بسیجی بهمون خندیدند یا اینکه چرا خندیدند.

امروز توی سالن سینما همه بودند.از حاج کاظم و عباس گرفته تا سلمان و سلحشور. سید مرتضی هم یه گوشه ساکت نشسته بود و هر از چند گاهی لبخند می زد .بعد از فیلم بحث بالا گرفت.هرکس یه چیزی می گفت.

سلحشور می گفت:تو آبروی بسیج و بسیجی رو بردی.تو با این فیلمت...

کاظم گفت:معرفت اون ده نمکی که اخراجی ها رو ساخت از تو همسنگر بیشتره

مدیر اومد وسط و گفت:به هر حال همه مشکل دارن.منم مشکل دارم.لابد حاتمی کیا هم مشکل داشته.

کاظم به عباس اشاره کرد و گفت:اون برای این مملکت جنگیده.برای تو.برای تو که تو این آکواریوم راحت نشستی

عباس بلافاصله گفت:حاجی بیا بریم.من با خدا معامله کردم نه با اینا

سلمان گفت:جنگ دیگه تموم شده.صحبت الان رو بکنین

احمد هم اومد و گفت:باورم نمی شه این فیلم، فیلم تو باشه

سلحشور دوباره گفت:بهش حق می دم.مسافر کشی،خونه نیم بند زیر وام،بچه دم دانشگاه

کاظم گفت:فکر می کنی بیشتر از یکی از این فیلم هات خرج می تراشیم.بهتر نیست بریم تو موزه یا باغ وحش،کار تحقیقاتی هم می شه کرد

سلحشور گفت:دهه ات تموم شده آقای کارگردان...
پیرمردی گفت:ما ز یاران چشم یاری داشتیم

کاظم رو به سلمان کرد و گفت:قول بده با امثال عباس مهربون تر باشی

نرگس گفت:من که می دونم تو این سینما، عباس گوشت قربونیه

بغض گلوم رو گرفته بود.تا برگشتم که منم یه چیزی بگم دیدم سید مرتضی دیگه نبود اما چفیه اش رو روی صندلی جا گذاشته بود.
حلقه معرفت
[/ALIGN]

8 comments

قفس

Tuesday, September 2, 2008 7:50:57 AM

پرواز, قفس, زندگی

زندگی
چون قفسی است
قفسی است تنگ
پر از تنهایی
و چه خوب است
لحظه غفلت آن زندانبان
بعد از آن هم
پرواز

1 comment

مشهد معشق

Thursday, May 8, 2008 4:29:17 PM

مشهد, تبریک

سلام مجدد به تمامی برادران و خواهران
مشهد بودیم و دیگر هیچ.
از مشهد چیزی جز سکوت و صدای عکس هایم ندارم.پس....
{سکوت}

و اما تبریک به خودم.
دلیلشو نمی تونم بگم.فقط همین بس که سه شنبه که از مشهد برگشتم متوجه شدم به افتخاری عظیم نایل شدم و شاید به عظیم تر از آن هم نایل شوم.
باید صبر داشت.

16 comments

ترمز اضطراری

Monday, April 21, 2008 7:36:27 PM

شهید

وقتی داری حرکت می کنی ، متوجه نیستی که داری حرکت می کنی.اما در همون حال اگه به آدم هایی که گوشه کنارت ایستادن نگاه کنی ، اون موقع هست که متوجه می شی در حال حرکتی.چون داری ازشون فاصله می گیری.
فاصله ات لحظه به لحظه بیشتر می شه تا اینکه اون آدمهایی که ایستادن رو نمی بینی.توهمی به سراغت می آد که تصور می کنی ایستادی ، اما همچنان داری حرکت می کنی.
می خوای وایستی ولی نمی تونی ، چون قطاری که سوارش شدی ترمز نداره ، راننده هم نداره.این قطار فقط می تونه حرکت کنه و هیچ کار دیگه ای ازش بر نمی آد.ولی تو می خوای وایستی....
از خودت می پرسی اگه نمی شه این قطار رو نگه داشت پس اون هایی که بیرون ایستادن چه طوری تونستن خودشونو از قطار جدا کنن؟
اونا فرصت داشتن.ولی تو؟
ولی تو باید منتظر فرصت باشی .منتظر فرصت باشی تا از ترمز اضطراری استفاده کنی.
"پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده و شهدا مانده اند."
تو سوار قطار زمان شدی.