macedon - Пеони - Пајонци - Пеонија - Пајонија Pajonci

Пеони - Пајонци - Пеонија - Пајонија Pajonci - Pajonija

Friday, 27. July 2007, 05:51:07

линк за ПАЈОНЦИ АРХЕОЛОГИЈА
На почетокот на античката епоха во Македонија живееле различни етнички групации. За нејзиното натамошно културно -историко и политичко оформување влијаеле повеќе компоненти. Меѓу првите, од особено значење за оваа земја, треба да го споменеме јониското колонизирање на крајбрежјето: околу Солунскиот Залив и на Халкидик израснале преку 30 гратчиња во кои живеееле занаетчии и трговци дојдени од егејките острови на малоазискиот брег.
Во нив се населувале и домашни пајони и тракии, создавајќи етничка и културна разнообразнот и доближувајќи ја хеленската култура од балканскиот вкус.
Тоа се случувало во текот на 8 и 7 век п.н.е. Стопанската основа на овие градови лежела во рудните богаства во тој регион и во можноста да тргуваат со пространата среднобалканска внатрешност.
Преработката на бакарот од Халкидик овозможила во тие градови да се развие прочуената Халкидичка тореутика(уметничка обработка на бронѕа), а со благороден метал од Пандеон - да се расцути големо златарство и ковање сребрени пари.

Новата култура била предуслов за политичките и други промени во Македонија. Без неа, без тој творечки дух, Македонија и соседните краишта би останале безимени, варварски замји, изгубени во темнината на предисторијата како и најголеемиот дел од Европа во тоа време.
Во ова време од епирските планини се спуштаат дорски Македнои (Македонци), во големата Долномакедонска Рамница и соседните долини, тука изникнуваат македонските државички меѓу кои најсилната, Долна Македонија, со време ќе ги обедини сите во една. Затекнатото население, јужните пајонски племиња и најзападните Траки, набргу ќе гу изгубат својот етнички идентитет претопувајќи се во општото име Македонци. Македонските владетели ги привлекувале, пред се, сјајот и богаттвото на крајбрежните градови и тие територијално се ширеле на исток: до бреговите на Долен Вардар и потоа, кон Струма и Места.
На тој начин, од нивната сила ќе отанат поштедени земјите на Северна Македонија, како и Илирида на запад, во кои ќе се оформат самостојни држави.
За Македонците е, несомнено, најзначајна државната формација на Пајоните(Пеонци), кои живееле по средниот рек на Вардар и кај сливот Брегалница, Струмица, Црна и Пеелагонија.
Интересно е дотолку повеќе, што и во стандардните светки истории, на Стариот свет, ова најчесто не се ни спомнува.
Пишуваните изветувања за неа се ретки, а најголемиот дел од историја е согледан преку археолошките наоди во поново време.
Пајонската историја ја следиме во распон од преку 1000 години.
Пајоните, како прастар балкански народ, живееле крај сливот на Вардар уште во текот на второто илјадалетие пред нашата ера.
Оттука ги знае и легендарниот Хомер, како платенички одред што се борел на страна на Троја против Ахајците. Нивниот водач Астееропај, син на Пелагон и внук на Аксиј, бил дојден од бреговите на широкиот Вардар. Археолошките податоци од повеќе населби, по Долен Вардар потврдуваат дека Ахајците од микенското време, веќе тргувале со пајоните и имале пристојни метожителства во нивната земја.

Bo времето кога Македонците се ширеле преку Долен Вардар на исток - во текот на 6 и 5 век п.н.е. - некои јужнопајонски племиња успеале да оформат први државички, a нивните владетели, и да коваат сребрени пари со свои имиња.
Во тие времиња областа околу Дојран и Буково, ја посетил и Херодот. тој забележал низа импреивни детали од животот, обичаите и верувањата на Пајоните во тој крај. Co ископувањата кај Гевгелија и Марвинци се потврдени значајни јужнопајонски центри со напредна култура и богати предмети увезени од крајбрежните градови. Меѓутоа, тука престанува иторијата на јужните Пајони, кои етнички и политички се спојуваат во Македонија.

Во протраниот слив на Среден Вардар, до Струма на исток и Пелагонија на запад, е одржува една независна Пајонска држава низ 5,4 и 3 век п.н.е. Династијата Пајонска ни е позната главно преку пари иковани од овие владетели. Тоа е претежно сребро, вадено во осоговскиот регион, но и во западните рудници, некаде во Демир Хисар, Дебарца и Кичевко.
Овие пари, најмногу големи тетра драхми, но и поситни драхми, триобли и бронѕени оболи обработени со посебна уметничка и техничка вештина и денес виоко се ценат меѓу нумизматичарите во светот. Несомнено поради оваа убавина, пајонските сребрени пари биле копирани од бројните северни соседи, безимени народи и племиња што живееле на Балканот и во Средното Подунавје, се до почетоците на римската епоха.
Од мигот кога на долномакедонскиот престол се качил Филип Втори, знаеме за стариот пајонски крај Агид, кој тогаш бил наследен од Ликпеј.
По овој треба да владееле Симон, Микарх, Бастареј.

DROPIBASILE
ONAAPAIO
LEONWN
NTOSTWNP
PKAIAPETE
MWANTA

Кон крајот на 80те години на минатиот век Музејот на Македонија откупил една редок наод.
Станува збор за една златна “плочка”, искована од златна фолија.
Искован е ликот на пеонскиот владетел Дропион, а од двете страни е напишан натпис на "грчки". Самата златна плочка е со размери 64/61Х40мм., а дебелината и е 1мм.
Десниот долен агол бил оштетен, но тоа не пречи за да се прочита натписот.

Како современик на Александар Трети Македонски, се споменува пајонскиот крал Патрај.
На своите тетра драхни тој пркосно преставува пајонски коњаник како гази и убива пешак, ова несомнено е алузија на современите политички настани и напори Пајонија да остане пред македонската хегемонија.
Слична претстава среќаваме и на тетра драхма со натпис "Теут", кој владеел веројатно по Патрај. Од 316 до 284 година, во Пајонија господари Аубдолеон, пријател и политички сојузник на Атина. Освен преку бројни пари, тој е познат и од атински документи.
Неговиот син и наследник Аристон, за кратко го избркал од престолот Лизимах, диадохот од Тракија и Хелеспонт. Во 279г. г.п.н.е. преку Пајонија, се пробиле воинствените Гали на патот за Македонија и Грција.
Сојузник им биле силата и суровоста.
Врз основа на слободни хипотези, постоело приклучување на Пајонија кон Македонија, почнало за време на Филип Втори, или веднаш по галкскиот пробив, a потоа е поместило во времеето на македонскиот крал Антигон Дозон. Сепак, познати се уште два пајонски базилеа што владееле лободно во тоа време.
Дури под владеењето на Филип Петти во 217 г.п.н.е. цела Пајонија ќе биде приклучена кон Македонија и ќе егзистира како нејзин најсеверен дел. Но, само 50 г. подоцна, тука ќе загосподарат Римјаните и Македонија како држава ќе престане да постои.
И Пајонија веќе не е споменува.
Единствено пајонски лични имиња ќе се одржат напоредно се македонките до римсско време.

Од времето на независноста на Пајонија, најбогато археолошко наоѓалиште, е најдено кај денешната месност Демир Капија: клиурата на Вардар, Просек, останала природна граница меѓу македонската и пајонската држава и тука бил најлесно надгледуван магитралниот пат од Егеј кон внатрешноста на Среден Балкан и Подунавјето.
На високите карпи од двете страни на Проссек лежат прекрасни остатоци на градби, бездруго од престолнината Пајонска и од резиденцијата на владетелите пајонски. Најмогу фасцинираат одбрамбените ѕидови и кули дебели и до 3,60 метри и обложени со убаво делкани камени блокови.
Најголемиот град во Пајонија бил Билазора, лоциран во Овчеполската котлина.
Од него биле контролирани пограничните премини кон рпско-кумановскиот регион каде што живееле дивите Дарданци, вечни пајонски и македонски непријатели.
Билазора била опфатена со џиновски одбрамбен бедем од камен и земја по чиј срт минел ѕид од делкани камени блокови и зафаќала површина од 20 хектари.
Во истражувањата на градот Стоби, пронајдени се и траги од пајонското градче Стоби, од предримско време, со делови од куќи улици гробишта.

Bylazora
Bylazora was a city of the Paionians, situated along the banks of the Axios (now the Vardar) river in ancient Paionia (the region is now part of the Republic of Macedonia). In pre-Roman times, it was the chief town and seat of the Paionian kings, a major Paionian city, along with Stobi.

Paeonia was later conquered by Macedon and later still by Rome, and the city eventually waned away. The modern Veles is located on the site of ancient Bylazora.

BYLAZORA:
belo - modern slavic = ´white´
zora - modern slavic = ´dawn´
(note - Western scholars hold that Slavs migrated into the Balkans in 600 AD)

Polybius-Histories — Book 5
97 At about the same time Philip occupied Bylazora, the largest town in Paeonia and very favourably situated as regards the pass from Dardania to Macedonia. So that by his conquest he very nearly freed himself from the fear of the Dardai, 2 it being no longer easy for them to invade Macedonia, now that Philip commanded the passes by holding this city. 3 After securing the place, he dispatched Chrysogonus with all speed to collect the levies of upper Macedonia 4 and he himself with those of Boeotia and Amphaxites arrived at Edessa. p235Here he was joined by the Macedonians under Chrysogonus, and setting forth with his whole army reached Larisa on the sixth day. 5 Pushing on vigorously all night without stopping, he arrived before Melitea at daybreak, and setting up his scaling-ladders, attempted to storm the town. 6 He terrified the Meliteans so much by the suddenness and unexpectedness of the attack that he could easily have taken the town; but the attempt was foiled by the ladders being far too short for the purpose.
http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Polybius/5*.html

in which period did Polybius write his Histories and mention the town Bylazora?

Polybius (ca. 203–120 BC, Greek Πολύβιος) was a Greek historian of the Mediterranean Sea world famous for his book called The Histories covering in detail the period of 220–146 BC...