pensieve

Słodkie wino. Bułgarskie, takie jak lubię. W głowie echa wrzasków ze spalonego lasu, w żołądku ślepe ćmy zamiast pięknych motyli. Świadomość wszystkiego, odczuwalna w każdej chwili, jak oddychanie na mroźnym powietrzu, pełne ostrych igiełek. Mroźny oddech boli, ale i oczyszcza. To jak hibernacja pod grubą warstwą lodu. Z lichą nadzieją, że kiedyś przyjdzie słońce i to wszystko roztopi.

Wszystko w swoim czasie.

Credo.