AŞIR TUNCA

     Yâr, yâr deyip düştüm ince yollara
     Yâri sordum, yâr bilmeyen kullara
     Deryalara, karalara, semaya
     Esen rüzgârlara, akan sulara
    
     Dost edindim sevdiğimi, yârimi
     Yâr biliyor gizli saklı halimi
     Tartışılmaz güzelliği, kudreti
     Ezelidir, ebediyen, dâimi
    
     Yâri, arıyorum yârin peşinde
     San ki, gönül kafesimin içinde
     Çıkılmıyor menzilinden dışarı
     Yüreğimde fırtınalar esince.
    
     Mekân onun, mekânında yaşarım
     Emri ile yüce dağlar aşarım
     Rızkı verir, ışık sunar nurundan
     Onu sevdim, ona doğru koşarım
    
     Sahibidir yerin, göğün, semânın
     Rızkların, nâsiplerin, duânın
     Kuşatmıştır ilmi ile âlemi
     Sonsuz hükümdârı arş-ı âlanın.
    
     21 Ocak 2007
     Aşır TUNCA
    
     Zeki Müren