AŞIR TUNCA

Azmaklara kol atıyor ılgınlar
Boyun bükük yaşamaktan yılgınlar
Azmak kenarında ılgın, sorgunlar
Dünyasından insanlardan yılgınlar

Bakılmıyor bitkilerin türüne
Ilgın, sorgun bize küsmüş dargınlar
Ateş koruz yaprağına pürüne
Bütün canlar insanlardan yılgınlar

Gölgesinin kıymetini bilmeyiz
Sorgun, söğüt yakmayınca ölmeyiz
Haşır hışır yaprakları ses verir
Ağaçları önemsemez, görmeyiz.

Aşır TUNCA