AŞIR TUNCA

Alemlerin sevgilisi sevdası Sen’sin
Çöller çiçek açar mıydı Sen olmasaydın?
Gönüllerin sultanı Sen, dermanı Sen’sin
Arılar bal yapar mıydı Sen olmasaydın?

Galaksiler gökyüzünde Sen’siz olmazdı
Ay karanlık gecelerde belki doğmazdı
Rahmet kapılarından rahmet yağmazdı
Aydınlığı bulur muyduk Sen olmasaydın?

Umudunu kaybedenin umudu oldun
Gönüllere merhameti, sevgiyi sundun
Mevla’mızın elçisiydin, hem de bir kuldun
Kim olurdu şefaatçi Sen olmasaydın?

Ağlayan anneler yüreğinden güldüler
Seherleri mesken tuttu aşık bülbüller
Huzurlu şerefe erdi nice gönüller
Gönül huzur bulur muydu Sen olmasaydın?

Aşır Tunca dertlerini vurdu çöllere
Huzur geldi zikredince şakrak dillere
Aldık gül kokusu, biz de döndük güllere
Güller koku saçar mıydı Sen olmasaydın?

Aşır TUNCA