Pesimist Kötü Adam

Yaşlanmak var bugün, zamanın akmamasını görmek, akmasa da ölüme yaklaştığını anlamak, içindeki acıyı kalbinde daha derinlere gömmek var. Verdiğin değerin karşılığını alamamak, değerin skalasını aza indirmek, umursamamak var bugün.
Kabullenmek yenilgiyi kabul etmek mi, yoksa direnç kazancı mı?. Sevgi güç mü, yoksa acizlik mi?. Kaç kere aşık oldun?. Bir çok kez değil mi?. Demek ki birçok kez yaşanabildiğine göre o kadar da kutsal bişey değil

Yine gözyaşlarım içime aktı.. Kimse görmedi çok şükür. Kendimi tutabildiğim için şanslıyım. Hadi ama zifti ciğerine basmanın zamanı gelmedi mi?. Üstüste yak, nikotin komasına sok kendini. Çat kaşlarını yere bak, taşları tekmele.. Yine yapabileceğin birşey yoktu ki. Şükret buna da boşver.
Boşverdim boşvermesine de koydu be yine bu esfar. Yani boşvermedim aslında. Nasıl boşveriyim ki. Tetik tetkik ettim,sentetik halde yalın münzevi ve hoş sadakat sonum olsun.

Bak !.. Kanatlarımda kırıkmış farketmedim, sensiz geçmiş bi ömür hissetmedim, duaların da kabul gördü bak yok oldu dermanım, ferman da bulamadım fer saklandı görünen göz akım. Bunaltı yardı karnı ve bulantı sardı her yanı. Fitne de soktu araya fücur had safhada.
Ab-ı bade reng süzülsün yanaklarından, düşsün kaldırımlara. Kazanç, gelir eksi gider ise şayet sen kazandın helal sana. Yarınlara umutla bakma sana haram olsun, tek satır dilenme benden dilem senden uzak dursun, kaldırımlar yarınlarına yar olsun

Sana yaralarımdan çiçekler,
İlk yardım geceler biraz da
ve yangında kurtarılması imkansız acılar
bırakıyorum..

Seni özümün gizinde saklıyorum..
Bütün aşklarımın izlerini sayıklayarak
ve aldatarak tüm sevdiklerimi,

Sana
Cinayetimin ipuçlarını bırakıyorum...
Vasiyeti olmayan ölüler ülkesinden
(türkülerin sırtındaki muamma!)
Yazık bir nakarat bırakıyorum sana

Ben sana gülüm demem
Gülün ömrü az olur

Öç biter,
Biter şarkı,

Yaz olur...

Yılmaz Erdoğan

Not: Tamam prensiplerim var ama, bu şiir insanda prensip diye birşey bırkmıyor

Kelimeler tek başına bir hiçse, kemanı çağır yanına..Bu gece hüzünlenemiyorsan en pesimist çalgı aletidir keman..Bu gün hangi şarkının gücü anlatmaya yeter ki ruhaniyyetimi. Sanki bir gözüm gülüyor,diğeri sağanak yağışta.. Yok mu benzetme yapmadan asil sözler söyleyen bu gece?.

Yok mu bileğini diklemesine kesen bu gece, yok mu ilmeği başına geçiren, yok mu dostunun gazına gelip ayağını gazdan çekmeyen?.. Bu gece güzel bir gece

3 satırda anlat ne anlatıcaksan lafı dolandırma bugün.. Yediğin içtiğin senin olsun gördüklerini anlat bugün, lafın gelişini kullanma net ol bugün !..

Bugün tekdir yok, takdir var. Mefsuddun mefsuh oldun,lecemde lecceyi kıstım bugün,kastım bugün.. Tamam anlamıyorsun şu anda biliyorum ve susuyorum

Yıllardır görmediğim bir arkadaşıma rastladim bu yaz. Ama o, o değildi artık. Büyük bir şaşkınlıkla, dakikalarca onu izledim...Arkadaşım, kendini tüketmişti. Sevdiği adamın kendisi olmuştu. Onun cümlelerini kuruyordu, onun sevdiği şekilde içiyordu çayı, şekerli içmezdi, şimdi iki şeker atıyordu çayına. Cümleleri onundu..Dostumu kendi kimliğinde eritmişti sevdiği adam...Onlar artık bir kişiydi...Benim sevdiğim arkadaş, nereye gitmişti kimbilir...

Ve bir Arkadaşım daha var, kendi olmayan, babasının ona çizdiği hayatın içinde yaşayan...Kendisi babasını çok sevdiği için böyle davrandiğını söylüyordu. Ama benim bildigim onunsa hic anlatmadigi bir korku vardi aslinda...Evet, kendini oluşturamayan dostum, yıllarca korku yuzunden babasinin -meli, -mali ekleri icinde yasadi, hala da yasiyor...
Dostum, Mersin'de okuyordu, bir gun, onu ziyarete gitmistim. Yaninda kaldim birkac gun...Ilk gun, icmek istedim ben...çekingen kabul etti ve hayatında ilk defa bir bira icti, sarhoş olmuştu hemen. Babasinin hayali yanimizda miydi bilmiyorum ama dostum, ürkek bakislarla etrafi seyredip duruyordu...Ictikten sonra bir sessizlige burundu, biliyordum o an onu bir pismanlik duygusu ziyaret etmisti...Biliyorum, babasinin ofkeli bakislariyla yuzyuze gelmisti o an...Sonra, onu yakalayan sarhosluk bir biraya daha surukledi onu...Ictikce, yillardir sakladigi kendisiyla tanistiriyordu beni. Ozlemlerini, kendisinin kurmak istedigi cumleleri anlatiyordu...Ve sonlara dogru, bu sakin dostum, hayata kufur etmeye basladi...Bir erkegi opemenin verdigi, sevemenin verdigi derin bir huzunle gozlerinden yillarin ozlem yaslari akti...Ağladı, ağladı...

Ve toplumsal baskilarin, bakislarin cizdigi insanlar da var suphesiz...Ayip olmasin, kimseler konusmasin diye kendini, ruhunun kutusunda gizleyen nice insan...
Sahi siz kendiniz misiniz? Yoksa baskalarinin cumlelerinde mi yasiyorsunuz?
SeçiL

Bunu da eskiden çizmiştim.. Bir arkadaşın abisi okula güneş gözlükleriyle gelmişti gece vakti (2. öğretimim ya o yüzden gece). Askere de gidecekti yakın bir zamanda.. Ben de ona ithafen bunu çizmiştim.. Tabiki yine gecenin bir körüydü.. Gündüz olmuyo hiç bir şey

Not: Resmi küçültünce çok çirkin oluyor. Bloğun da düzeni bozuluyor. En iyisi dedim link veriyim tıklayın görün

Resim burada