Pesimist Kötü Adam

Bu günah, bu yazık, bu kaza, bu ihanet, hatta hıyanet... Virgül bu kadar çok kelimenin yanına gelince ne kadar da şık duruyor.

Sabahlara kadar oturamamanın verdiği bir sıkıntı var artık. Zira en güzel yazılar kerahet vaktinde çıkardı hep. Evin içine kötü ruhların doluştuğunu, iyilik melekleriyle savaşa girdiklerini ve her seferinde kazandıklarını düşünürdüm. Başlarından geçenleri kulağıma fısıldarlar güzel yazılar çıkardı ortaya. Kulağıma bağırırlar, başyapıtlar çıkardı ortaya!.. Kulak zarımı patlatırlar beni haykırtırlar küfür yer siktir olur giderlerdi !..

Nerdesiniz lan küstünüz mü?

Belki de küsmemişlerdir bilemem. Zaten yazının başında dediğim gibi sabaha kadar oturamıyorum. Geliyorsalar da kendi kendilerine takılıp gidiyorlardır elbet. Pek de umrumda değil.

Değişik oldu bu sefer ne dersiniz? Selametle...

Hayatında değiştiremediğin elinde olmayan bir çok etken vardır. Her şeyde bir hayır olduğu külliyen yalan, insanın kendini daha iyi hissetmesini sağlayan koca bir yalandır...

Bu satırları sarhoşken yazıyorum, klavyeyi düzgün kullanamıyor onlarca kez yanlış yazımdan sonra silmek zorunda kalıyorum... Benden size dost öğütü, hayat koca bir bok çukuru.... Mal gibi yaşamaya devam edin. Ben ölüyorum...

Yıllarını versen de koca bir hiçlik elinde olan. Kendini değersiz hissetmek ne demek bilir misin? Sen pesimist misin? Kimsin lan sen? Nesin ne ayaksın?

Birine bir şey anlatırken iki cümleyi toparlamayansın, yazma konusuna gelince kralsın... Bu kadar yazıyı sen mi yazdın? O cümleler senden mi çıktı? İnsan mısın?

Bu yazı bir şey anlatmıyor, okunası bir şey de değil. Sana sesleniyorum bu yazıları okuyan şahsiyet... Sanırım hayatından 2 dakikani boşu boşuna çaldım. 2. paragraftan sonra ne diyor bu yaa deyip kapaman lazımdı.. Sabrına hayranım...

Dedim ya sarhoşken yazıyorum bu yazıyı, kimse de umrumda değil. Amaaan iyi geceler !...

Unuttunuz mu? Unuttum mu? Unutuldum mu? Sizler katil değil miydiniz? Ya da katili değil miydi kelimelerin küçük bir silgi? O öldürmedi mi harfleri?

Elinizde tuttuğunuz maktulün son gördüğüydü... Son nefesindeki sözleri de süpürdünüz....

Hepiniz hayinsiniz, ihanet edensiniz bu masumluğa, hainsiniz... Bir "Y" harfi dahi silinse sıfatınızdan, anlamı değişmeyensiniz. Belki siz değişemeyensiniz...

Yeterli... İyi geceler...

Sagopa Kajmer albümünü korsan indirenlere hakkını helal etmiyormuş. Peki o sample'ları arakladığın kişiler sana hakkını helal ediyor mu Sago?

Değer kavramı...

Herkes birilerine değer vermiştir hayatında bir kere de olsa. İnsanlar birbirine değer vermelidir. Yalnız unutmayınız ki, her insan bir "NANKÖR"dür ve buna siz de dahilsiniz.

Sevdiğiniz insanı sürekli aramak istersiniz, onun sesini duymak, yanında olmak vs... Ona sürekli ilgi gösterirsiniz. İşte dediğim gibi, insanlar nankördür. Bu ilgi onu sıkacaktır ve sizin ona karşı ilginiz ilk başlarda hoşuna giderken artık sıradanlaşacaktır... Ayarı iyi çekmek gerekir ama bunun bir ayarı yoktur...

Ayar çekmeye gerek kalmadan iki taraf da nankörleşmiyorsa işte onun adı aşktır...

Biraz da aklıma takılanlardan ve bazen düşündüğüm şeylerden bahsetmek istiyorum.

Uzun zamandır aklımda, şimdi küçük bir kız çocuğu düşünün, 7 yaşında falan, ve siz de atıyorum 20'li yaşlardasınız. O küçük şirin kızı sevmek istediniz ve "Pişt fıstık naber" dediniz ve yanaklarını sıktınız.

10 yıl sonra...

Aynı mekan, aynı kişiler ve aynı söz... "Pişt fıstık naber"

Sapık ilan edildiniz, farkında mısınız? E peki ne değişti? Garip değil mi?

Bir diğer konu ise dilenciler. Bazıları o kadar iyi acındırıyor ki kendini, para vermemek elde değil. Bazı insanlar çok kızıyorlar, insanların vicdani duygularını sömürüyor bunlar diyorlar...

Ben öyle düşünmüyorum. Onlar birer sanatkar, rollerini çok iyi oynuyorlar. Öylesine içten ve acıklı dileniyorlar ki, o ses tonlarını o kadar iyi vurguluyorlar ki...

Nasıl ki sinemaya gidip bilete para verip aktörlere para kazandırıyorsak onlara da kazandırmalıyız. Bizleri gerçekten yoksul olduklarına inandırabilmişlerse helal olsun büyük ustalara...

İyi geceler...

Kör kuyuya taş atmak... Kuyunun dibini göremediğimiz için mi kör diyoruz yoksa kuyu bizi göremediği için mi rahatça taş atıyoruz canını yakarcasına?..

Derin sırlar ardında yaşamaya çalıştığım bir hayat, dedikodu seven bir dünya var... Yorulduğumu hissediyorum... Zayıflıyorum...


Kör kuyunun dibinde 100'lerce taş var, atan gitti, atan gitti... Dibinde bir insan var, ağlamaklı ve biraz manidar.

Kuyu kör, insan kör, taş atan kör ve dünya nankör...