Pesimist Kötü Adam

Daral gecelerinin kahramanı yine başrollerde, kalbim daha da sıkışmaya başladı, atamadım kafamdan ve atmam da zor görünüyor.. Bir sürü komedi filmi aldım ama bir yandan yüreğin yanarken diğer yandan gülmek de çok acı veriyormuş..

Bir gemiyle yola çıkmışsınızdır ve Atlantik Okyanusu'ndasınızdır. Ancak okyanustan korkuyorsunuzdur.. Hem de çok.. Birden gemi batar ve suya düşersiniz.. O an Atlantik'ten korkmuyorsunuzdur... Hayatta kalmaya çalışıyorsunuzdur !.. Benim de yaptığım şu anda bu sanırım..

Bir bebeği etkilemek çok kolaydır, çünkü o daha dünyayı tanımaya çalıştığından herşey ona mucizevi ve ilgi çekici gelir. Bebeklik çağımı çoktan geçtim ve artık eskisi gibi herşey beni etkilemiyor. Hatta etkilenecek birşey bulmak bile güç benim için.. Ama güç olanı çoktan bulmuştum.. Bulmasaydım keşke .....

Gülen yüzüm var benim ve arada bir durgun hallerim, gülmeyi birden kesip dalıp giden bir ruh halim.. Yalanım da yok ikiyüzlülüğümde, sahte tebessümümde.. Boşver beni mazinde yaşat..

Anlatacak o kadar çok şey vardı ki aslında, cevaplarını vermediğim bir sürü soru.. Gözümdeydi oysaki bütün alfabe harfleri..... Yalnız ben anladım ki 7 nota 29 harften daha derin, daha alımlı..

Çok üşüdüm ben, hem de çok, birden yine aklıma geldi, öyle bir ter bastı ki üstümdekileri çıkardım.. Hava soğukmuş kime ne!..

Sorgumu da kendim yaptım, cevapları da kendim verdim bugün.. İdam kararımı da kendim aldım aslında.. Ben bana aidim nasılsa, tüm zararım kendime, yansıtmamaya kastığım müşteki yüz kaslarım, ağlamamak için zor durduğum ard arda yutkunuşlarım... O bir damlanın çıkmasını önlemek için kaşlarımı çattım, hemde birleştireseye kadar, gözlerimi küçülttüm, bir gözbebeği kadar açtım sadece görmek için, kafamı eğdim, sustum..

Evet 5 para etmezim ben, Allah'ın cezasıyım, düşüncesizim, anlayışsızım, benim kurduğum her cümle hatalı, her bakışım defolu, her hareketim ofsayt.. Tamam kabul.. Ben böyleyim..

Dudaklarımı kemirip durmaktan dudaklarımda yara çıkmış.. Aynaya bakasım yok, hatta kendime dokunasım bile yok.. Konuşasım da yok, kimseyi göresim de.. Dert dinlicek halim zaten yok...Kendimden köşe bucak kaçıyorum ben !..

Eskiye dönüş başlıyo, bir küsüş, yakarış, feryat, figan, dalalet... Kabul olmayan onlarca duam var neden diye sorduğum.. Cevap alamayacağım biliyorum.. Bu yüzden yine kendi sorgumu kendim yapıp cevapları kendim vericem.. Sonuç olarak suçlu ben çıkıcam her zamanki gibi..

Neden diye sordum yine, neden hep böyle oldu yıllar boyunca, nesin sen dedim, kötü bi insan mısın bu kadar? Niye hep??.. Asıl soru bu.. Niye hep?

Bu yazı diğerlerine nazaran uzun oldu biraz!. Neden ki?..
Çünkü son demi bu son yaşların,son çırpınışların.. Bundan sonrası cüda..