Dostluk Farklı Bir Boyut Aslında !..
Saturday, 28. October 2006, 23:07:05
2 arkadaş vardı.. Arkadaştan da öte kardeş gibiydiler aslında. Lise ve üniversiteyi beraber okudular. Zaman geldi çattı ve askere gittiler. İkisi de farklı şehirdeydiler artık...Fakat bir zaman sonra savaş çıktı. Her şehirden askerler savaş bölgesine gönderiliyordu ve kader onları aynı birliğe düşürmüştü. Artık beraber savaşacaklardı..
Savaş sırasında kan gövdeyi götürüyordu, her yerde şehitler, gaziler ve onların vücutlarından kopmuş organlar vardı.. Askerler siperlerden kafalarını bile çıkaramıyordu.
Derken komutan iki arkadaştan birine şehitlerden kalan ganimetleri toplaması için emir verdi. Görevi yerine getirmek için siperden hızlıca çıktı ve ganimetleri toplarken ayağının dibinde bir bomba patladı. Bunu gören diğer arkadaşı komutanına gitti ve :
- Komutanım izin verin gidiyim alıyım getiriyim arkadaşımı ordan !
- Hayır asker buna izin veremem, oraya gitsen bile arkadaşını zaten kurtaramazsın, o öldü ölecek ve senin de ölme riskini göze alamam !
- Komutanım lütfen izin verin, onu kurtarabilirim, lütfen gidiyim !
- Peki... Ama dikkat et
Komutanından izin alır ve arkadaşının yanına hızla gider ve daha sonra üzgün bir şekilde geri döner.. Komutan yanına gelir ve sorar :
- Noldu? Öldü değil mi arkadaşın?. Ben sana demedim mi, oraya kadar gidip hayatını riske atmaya değer miydi?
- Değerdi komutanım
- Niye değerdi asker?
- Son sözleri için değerdi komutanım !.
- Neydi peki son sözleri?
- Geleceğini biliyordum !
Not : Allah'ıma şükürler olsun böyle bir dostum var









Anonymous # 1. November 2006, 21:31
Çok güzel bir hikaye..Önceden okumuştum...Bneim öyle bi dostum yok..Sen olur musun?
Not: Buarada enüstteki resim mükemmel...
Pesimist # 1. November 2006, 21:36
resim için yorumuna da sağol..
Anonymous # 8. November 2006, 19:01
konusmayı seven biri deilim hikayeleriniz cok hos bende size bir hikaye yazmak is terim ilgilenirseniz msn im quaresma_ragen@hotmail.com ist
Anonymous # 28. November 2006, 17:27
gerçekten çok güzel bir hikaye böyle dostluklar hala war ama çok az sayıda.. benim böyle bir dostum war eğer sizinde warsa çok şanslısınızzz...:)
Anonymous # 8. January 2008, 21:42
cok cok güzel benimde çok şükür böyle bir dostum var Allah herkese nasip etsin böyle dostlar.
Anonymous # 25. February 2008, 17:40
:cry:
Anonymous # 15. May 2008, 19:55
Caner abi güzel bir başyapıt hazırlamışsın.İzin verirsen bende bir hikaye paylaşmak istiyorum..:)
Pesimist # 15. May 2008, 20:17
Anonymous # 16. May 2008, 19:06
mahalle mektebinin önünde satıcılar yemişciler vardı çocuklar onlardan birşeyler alırlardı. bana evden hiç harçlık verilmedigi için ben o satıcılardan bir şey alamazdım.yokluk insanı tok gözlüde yapar aç gözlüde insanına göre.Beni tok gözlü yapmıştı agızlarını şapırdata şapırdata macundan şekerlenmiş dillerini çıkarıp elme şekeri macun fındık fıstık çekirdek yiyen çocuklara bir gün bile imrenmedim.fakat koz helvasında gözüm vardı hiç yememiştim çok canım istiyordu.hatta o kadar canım istiyorduki külahlı koz helvacının cemakanına bile bakmadan yanından hızla uzaklaşıyordum.
Bir gün arkadaşımın biri koz helvası aldı ısırdıktan sonra bana verdi.umursamazca istemem dedim.annem ögretmişti mahalleden geçen satıcıdan bir alınmasını istemek hele hele ısrar etmek çok ayıptı.bunlardan hiç birini yapmadım.her zamanki erkenden kalkmıştım.annemle babam daha uyanmamışlardı. babamın yelegi sedirin üzerindeydi hafif ucu sarkıyordu. elimi yelek ceplerine attım paralarını karıştırdım içlerinden bir tane kagıt yüz paralık aldım.sonradan bez çantamı alıp çıktım yola. koz helvacıya gidip kocaman bir koz helvası aldım.tam ısıracakken itişen iki çocuk üzerime yıkıldı koz helvası su birikintisine düştü.
Ne yapacagım diye etrafıma bakınırken bana daha önce koz helvasından vermek isteyen arkadaşım yanıma geldi. bize yokmu dedi suya düştü dedim olsun dedi koz helvasını verdim bir güzel yedi.akşam eve döndügümde babamın cebinden para aldıgımı unutmustum bile.babam oglum paranla ne yaptın bugün bakalım dedi.ne parası dedim öyle der demez aklım başıma geldi.başımı öne egdim hiç sesimi çıkarmadım çünkü konuşsam aglayacktım
annemde babamda bir suçumu yakalarlarsa hiç yüzüme vurmazlar çok önemsiz bir şeymiş gibi söyler geçerlerdi.Ne iyi yaparlarmış baksanıza 40 yıl sonra yazdıgım yazının konusu bile o koz helvası.
Aziz Nesin
Bende Çocuktum
Anonymous # 17. May 2008, 08:03
Çok güzel bir yazı araf sağol ;)
Pesimist # 17. May 2008, 21:40
Anonymous # 19. May 2008, 08:02
Rica ederim.:)
Anonymous # 24. August 2008, 18:12
:) aslında her keşin böyle arkadaşlıklara ihtiyacı var
Anonymous # 27. November 2008, 18:40
Hemde çok ihtiyacı .. war Benim öle bi dostum yok :'( Malesef.. ama olmasını çok ama çok isterdim :( .. Caner abi Çok harikasın ellerine saqlık .. Caner abi Çok etkiledi bu beni :(
déprésif... # 28. March 2009, 21:53
kararsızım...