Karalama Kağıdı
Monday, April 16, 2007 9:44:22 PM
Düşünmeye bile vaktim yok, okumaya, araştırmaya, çözüm üretmeye... Yeni şeyler bulmaya.. Banklara bile oturamıyorum. Oturup düşünemiyorum saatlerce.. Kimseyi aramıyor gözlerim çünkü herkes gözümün önünde. Muhabbetteyim farklı insanlarla, hepsi beni bir yerden tanıyor ama ben hiç birini tanımıyorum... Hepsi adımı biliyor ama ben hiç birini bilmiyorum...Bu kadar yazının tek besin kaynağı yalnız kalmakmış şimdi farkettim... 2 haftadır hiç bir şey çıkmıyor... Bunca insan biraz fazla.. "Kim yalnız olmadığına üzülür ki?..". Bu sorunun cevabını kendi bedenimle almam da ilginç..
Bankları özledim.. Yalnız oturmayı...









Anonymous # Tuesday, April 17, 2007 6:34:35 PM
Anonymous # Tuesday, April 17, 2007 6:35:40 PM
Pesimistbcaner # Tuesday, April 17, 2007 10:21:42 PM
irem sağol
Anonymous # Sunday, April 22, 2007 12:06:40 PM
Anonymous # Friday, May 4, 2007 3:04:46 PM
Pesimistbcaner # Friday, May 4, 2007 3:54:03 PM
Anonymous # Wednesday, May 23, 2007 9:38:57 PM
Anonymous # Thursday, May 24, 2007 2:12:31 PM
Anonymous # Friday, February 6, 2009 10:26:06 AM
Pesimistbcaner # Friday, February 6, 2009 12:43:31 PM
Anonymous # Friday, February 6, 2009 1:39:31 PM
déprésif...niktofobist # Saturday, March 28, 2009 9:03:23 PM
yalnızlığı sevmek değil mesele...toplulukları sevememek...
iki seçeneğin varsa hayatta ve ikiside memnun etmiyosa,sana en az zarar vereni seçersin.
mutsuzluklarınla hayranlar bırakıyosun arkanda...rose harbiden güzel anlatmış aslında seni...