Pesimist Kötü Adam

Ölüm biriktirdim aklıma, unutmaması için siyah ipler bağlattım kafatasıma. O kadar çoktular ki...

İpler o kadar uzun yıllar kaldılar ki başımda, bazen çok sıkıntı verdiler, bazen yaşamaktan soğuttular, ama çoğu zaman yerinde davranmamı sağladılar...Kahkahalarla gülerken birden durup yüzümü astı onlar... Çünkü aklıma "Ya şu an yakınlarımdan biri öldüyse?" sorusunu getirdiler, ruhum karışmıştı sanki birbirine.

Herkes mi böyleydi acaba yoksa yalnız ben mi? Diğerlerine baktığımda da kafalarında siyah ipler görüyordum. Onların ki de aynı işi görüyor mu ki? Neyse boşver...

Eski zamanlardı bu zamanlar, şimdi başımdaki o ipler eskidi, rengi attı... Bembeyaz oldular... Ruhu çağrıştıtırcasına, ölüme az kaldığını anlatırcasına...

Bunalımdayım dostum,sırdaşım, tek arkadaşım benim bunalımdayım..Sen anlarsın beni bir tek. Anlarsında bir şey yapamazsın sadece ben sana yazarım sen de dinlersin..Beyaz sayfalarını benim için kirletirsin, keşke insanlar senin gibi bembeyaz olsalar ya da sen insanlar gibi konuşup biraz da sen anlatsan da ben kirlensem; ya da boş ver ben kalemi bırakayım ne sen kirlen ne de ben dertleneyim. Boş ver açalım dertlerimi sana anlatırken dinlediğimiz şarkıyı..Ben susayım sen de temiz kal sayfam…Bilirsin şarkımızı

UMUTSUZ DÜNYA PARA BAHTI KARA …

Bu yazıyı yazan eski dostum, lütfen bana ulaş

Bazı bakışlar gördüm, canım yandı.. Hayatı anlamsızlaştıran yoklukları elde etme çabaları neden hep başarısız olur? Canla başla çalışmalarının sonucu kocaman bir hiçse bir daha çabalamaya hangi yürek dayanır?

Çelimsiz kelimeler duydum para eden, tok cümleler duydum boş kulaklara heba edilen..

Şarkıların nakaratlarıydı genelde insanları cezbeden ama ben ara cümleleri sevdim hep. Ana temaya doğru koşan o heyecanlı cümleleri.. Bir an önce dertlerini anlatmak istiyorlardı hepsi.. Gel gelelim tıkanmış bir kulağın sadece üzengisine ulaşabildiler..

Kelimeler yoruldu, bir virgülde nefeslenmek istediler; bir noktada kabullenmek... Her şeyin bittiğini...

Yorumsuz kaldılar bazen, haykırmışlardı oysaki seslerini duyurabilmek için. Kimse duyamadı... Gözlerimde esir kaldı çoğu zaman kelimelerim, ağzımdan çıkmadı... Kimse duymadı !..

Birazdan kapıyı çekip gideceğim... Evde huzurum yok, işte huzurum yok, kalbimin yanında huzurum yok...

Bankım paklar beni, o kocaman bana özel, cadde manzaralı bankıma oturmaya gideceğim...Biraz insan izleyeceğim. Hareketlerine dikkat edeceğim, ne düşündüklerini çözeceğim... İlham gelmesini bekleyeceğim, o geldiğinde ben gitmek isteyeceğim..

Yarın olmasa, dünya dursa, yarim olmasa kürekler boşa ya da yelkenler fora.. Ne anlatmak istiyorum anlamıyorsun anlıyorum. Neden hep ben anlıyorum ya da caddedeki insanlardan biri niye orada oturduğumu bilmiyor. Bilen olsaydı anlardım zaten. Hatırlasana ben onları gözlemliyordum...

Bu yazdıklarımın bi boka benzemesi önemli değil, bugün kendim için yazıyorum... Kağıtlarım hala boş, ben klavye seviyorum. Kalemle yazmak bileklerimi zorluyor... Gözlerim kapalı bir kuş çiziyorum, kuşun kanatları yok.. Kanat yapıyorum uç diyorum;

Ama o öylece duruyor !...

Kardeşim kadar sevdiğim Bedbin'in derlemesinden oluşan yazdığım en güzel cümleleri, paragrafları yayınlamayı uygun gördüm...

Pesimist
...Ama yaratıldığıma göre bu dünyaya birşeyler katmam gerek,insanlar için birşeyler yapmam gerek,onlara birşeyler katmam gerek,katmam için de bende birşeyler olması gerek.

Ruunet
Kapılar gayet gürültüsüz suratıma kapanırken, farkında olmadan usulca geçen zamanın farkına vardığımda aynaya bakarak anladım yüzümdeki tahribatı..

Bagda
Korkma kimse görmeyecek ağladığını.. Yoksa Tanrı'dan mı çekiniyorsun?

Madak
Sevimsiz günlerin tebessüm uyandıran arızalı kas çekilmeleriydi..

Gereksiz
Yarınlara umutla bakma sana haram olsun, tek satır dilenme benden dilem senden uzak dursun, kaldırımlar yarınlarına yar olsun

Buhran Dolu Bir Kerahet Vakti
Kaç kere aşık oldun?. Bir çok kez değil mi?. Demek ki bir çok kez yaşanabildiğine göre o kadar da kutsal bişey değil

Açıklanamayan
Anlıyorum ki kendi kendine konuşana "deli" değil "yalnız" derler..

Sorgu!..
Ben anladım ki 7 nota 29 harften daha derin, daha alımlı..

Bugün Öldüğümüz Gün
Sen toprağın alt katmanındaki sıcaklığıyla rüyada, ben sert rüzgarı karşıdan alıyorum tüm vücuduma...
Bir fırsat ver de güleyim" dedim içimden ki cümlenin alıcısı açıktı..
Ruh gibiydim.. Evet ruh gibi, senin gibi yani...

Zaman
"Zaman" yaklaşıyor, bazen farkında olmadan, bazen kaşlarımın çatılmasına sebep olarak göstere göstere..

Esef
Bana biraz da şefkat lazım ama okşanmadan. Bana biraz sessizlik lazım, duvarların çığlıkları olmadan..

Eza
Yalan riya olsa da, duyacak tek hüda olsa da, son duyacağım bir sela.. Bilme ben yastayım, tutunacak bir iki dalım var ama ben düşmeye razıyım !..

Müseccel Tenha
Yazık bir gün yenik bir adamı uğurladı..

Delil İntikamının Karmaşası
Kıymetsiz kalacak, yazık kalacak, buruk bir iz kalacak. Kalacak çünkü bu beyin unutma özürlüsü.

Cinaze
Zayıflığımdan da şikayetçiydin sen, olsun tabutta karakter taşınmaz. Kolay giderim, zorluk çıkarmam omuzlarına..

Arbede
Tutamayacağımı bildiğim ellerin için ellerimin birine senin adını verdim. Boş banklarda otururken ellerimi parmaklarımın arasından geçirip otururdum hiç farkettin mi?.. (Bedbin'in kızları tavlamak için kullandığı cümle )

Suret_-_Siluet
Artık 2 karaciğerim var. Ak namına bir şey kalmadı...Hala nasıl nefes alabiliyorum bilmiyorum.

29 Harf, 1 Kalem, 1 Ölü
Yüzünden acı okunuyor, yazarı ben !..

Ölesim Yok Bugün
Acıyan gözler gördüm bugün; bana bakan, acıyan sözler duydum bugün; kendi ağzımdan çıkan, acıyan bir yara gördüm bugün, kanamak için can atan !..

Pesimist 6
Gözpınarlarının yaşattığı su kaybı ve tuz azalmasından doğan tansiyon düşüklüğü...

Bu satırları yazmamı sağlayan hepinize teşekkür ederim...

Geçmişin getirdikleri geleceği etkiler mi? Geleceğim karanlık geçmiş geri gelir mi?

Ölmek gerekmezdi belki, yakışmazdı zaten bana... Ağlamak yakışmazdı hiç, buruşburuş olurdu yüzüm,kanlanırdı iki gözüm....

Ellerim titremezdi benim, üşümezdim hiç, yakışmazdı argo dilime ama şimdi ellerim titremekten yazamıyor, üşümekten dişlerim birbirine vuruyor ağzımdan sade küfür çıkıyor..

Bulanıktım bir zaman, en kötü zamanımın artçılarıymış haberim yoktu. Biraz nazımı çekmen gerekiyordu oysa... Naz da değildi halbuki, yıkılmakta olan bir bedenin güçlü görünme çabalarıydı sadece... Dayanamadın.......

Gözümün birinden 1/3 oranında tuz akmaktaysa ikincisinden matematik hazında tanımsız akardı.. Ellerim yüzüme her dokunuşunda engebeyle karşılaşırdı, 2/3'sinden mütevellit buruş buruş olurdu parmaklarım ...

Ağlamaktan susar mı bir insan.. Ben susadım...

Hoşçakal, ölmek üzere........