Pesimist Kötü Adam

Amca ve teyzenin yüzlerindeki tebessüm sona doğru ilerleyen Ercan'a idi ama etrafında insanlar dolaşan, bakışan Ercan, direniyordu kendi içinde. Son gördüğü şeyi, o güzelliği hatırlıyordu, o da başında duruyordu, bilinmezlik içinde acı çekiyordu oda.
Teyze ve amca tebessümlerini bir kenara bırakıp, acıya kapılıyorlardı, Bir son olamazdı bu, yaşanacak çok şey olmalıydı, söylenen her sözde bir nokta olduğu bilinen gerçeğini ters çevirmeliydiler. Bu sadece virgül olarak devam etmeliydi, noktaya daha gelmemişti Ercan'ın hayatı!..

Elleri kıpırdamaya başladı, hatunun yumuşak ve sıcak ellerinin arasındaki Ercan kendine geliyordu, son baktığı şeye tekrar bakmaya çalışıyordu. İçini ürperten damlalar akıyordu. Amca ve teyze tekrar tebessümlerine büründüler... Ve ambulans sesi....

Hastaneye kaldırılan Ercan'ın refakatçılığını o hatun yapıyordu. Kız masum masum Ercan'a bakıyordu hafif bir tebessümle. 2 saat boyunca sürekli Ercan'a baktı. Derken Ercan bir anda uyandı ve gözlerini açar açmaz karşısında o kızı kendine tebessümle bakarken gördü. Kız utandı bir an gözlerini kaçırdı. Sonra tekrar Ercan'a bakarak "Nasılsın?" dedi.

- İyiyim teşekkür ederim. Hep burdamıydınız?
- Evet hep burdaydım. Talihsiz bir kazaydı. Geçmiş olsun.
- Sağolun, size de zahmet oldu. Neden kaldınız peki başımda? Sizin kaza ile bir alakanız yok.
- (Biraz utanır ve yere bakarak) Eee şey... Bilmiyorum..
- Adınız ne?
- Gamze

Tam bu sırada Ercan ve Gamze sohbet ederken Ercan'ın odasının kapısında yaşlı amca ve teyze belirir. Sessizce onlara bakarlar ve yine yüzlerinde garip bir tebessüm oluşur. Usulca ordan uzaklaşırlar...

2. bölümün sonu
2.Bölüm yazarları : Ben ve Filiz (Bızzt)