Pesimist Kötü Adam

Derin izler yaratamayan basit cümleler kuruyorum sürekli. Özne, tümleç, yüklem... Yeterli olduğunu düşünüyorum. Fazlasına lüzum yok...

Zaruri ihtiyaçları karşılama modundayım, kendimin modunu alıyorum 2 çıkıyor. Ne hikmetse... Mod almayı öğrenemediğimi farkedip hayatımın anlamsızlaştığını hissediyorum. İşin kötü yanı kendimden bahsetmeyi sevmeyen ben iki saattir 1. tekil şahıs eki kullanıyorum.

Çekim ekinin uydusu var mı diye düşündüğüm de oldu. Yoksa nereden gelecek bu çekme kuvveti değil mi? Sonrasında yapım ekine sardım. En sevdiğim ekti ilkokuldan beri. Belki de ci cı cü gördüğünde "Aaa yapım eki işte" diye kendini sevindirdiğin en kolay eklerden olduğu içindir. Ama ilkokulda Türkçe dersinden her seferinde kesin 5 alacağım diye girdiğim her sınavdan 4 alır çıkardım. Belki de Türkçenin sadece özne tümleç yüklem yapım ve çekim eki tarafından oluşmadığındandır.

Yazar sapıtmaya başlamıştır ve hayatında bir şeylerin ya çok iyi ya da çok kötü gittiğini düşünmektedir. İşin içinden çıkamamıştır. Bu yüzden çocukluğuna dönmüş olabilir. Hmm rahat bırakalım bir müddet.