Seni sende değil kendimde görüyorum. O denli benimsin. O kadar bencilim ben seni severken.

En kof ceviz bile kırılmak ister. Olgun yemişler tutunamaz ağaca. Öyleyse kabuğum kırılacak diye hayıflanmamalıdır insan. Toprağa düşmemek için çırpınmamalıdır meyve. Düşün..! Bir şeyin geldiği yere dönmesi kadar sevindirici ne olabilir..? Tohumun ağaca, ağacın tohuma dönüşümünden başka birşey değildir hayat. Yani ölüm. Fakat insanlar öykü kefelenmişlerdir. Ve kefelenen herşey öldürücüdür. İnsana düşen, tüm libaslarından soyup öylece seyretmektir ölümü. Yani hayatı...