Seni sende değil kendimde görüyorum. O denli benimsin. O kadar bencilim ben seni severken.

vakit vuslat-ı nevruz iken
şehr-i İstanbul’u yeşile boyamalı
dallanıp budanan hüsnüyusuf yüreğimin avuçlarına
ha düştü
ha düşecek
yakala beni cancağızım
gayri ben sana büründüm
kıldan ince bir gömlek bedenim
nefesim
nefesinin zabtına geçirirken seni soluyorum ey yâr.çok özledim.......