Bharat Says

बंडू : एस्क्युज मी, गेल्या दोन दिवसांपासून मी इथे रस्ता चुकलोय. मला प्लीज सांगाल का, मी नक्की कुठे आलोय ते.


यम : हा हा हा... अरे माणसा तू मेलायस आणि यमसदनात आलायस.

बंडू: नहीईईई... हे भगवान तुने ये क्या कर दिया. मुझे टाइमसे पेहलेही उठाया.

यम: ए गपे. अरे आमचंही इयरएण्डिंग आहे. आम्हालाही टारगेट पूर्ण करावं लागतं बाबा. काय समजलास...

आडगावतलं स्मशान. आमवस्या. त्यात मध्यरात्रीची वेळ. सगळा परिसर लहानमोठ्या कबरींनी व्यापलेला. बेभान वारा. अशात दचकवत असते ती केवळ झाडांची सळसळ...


खरं म्हणजे, अशा भयानक वेळी कोण त्या स्मशानाकडे फिरकणार? केवळ काही बुवा आणि तांत्रिकच.

असाच एक तांत्रिक या भयाण स्मशानात आपल्या तंत्रमंत्राचे विधी करण्यासाठी तसा दबकतच येतो. मांत्रिक असला तरी त्या वातावरणाची त्याला भीती वाटत असतेच. कोणीतरी सोबत हवं असं सतत त्याला वाटत असतं. तोच समोरच्या एका कबरीवर जॉनी पाय हलवत बसलेला दिसतो.

हुश्श म्हणत तो तांत्रिक त्याच्याजवळ जातो...

तांत्रिक : ओ.. शुक शुक..

जॉनी : अरे, मला काही म्हणालात का?

तांत्रिक : हो तुम्हालाच... आमवास्येच्या रात्री इथे भुतं असतात म्हणे. तुम्ही असे बसलाय. भीती नाही वाटतं तुम्हाला?

जॉनी : भीती? छे हो. कबरीमधे बसून खूप उकडत होतं. म्हणून जरा हवापालटासाठी वर येऊन बसलो इतकंच.

A popular motivational speaker was entertaining his audience.

Said he: "The best years of my life were spent in the arms of a woman who wasn't my wife!"

The audience was in silence and shock.

The speaker added: "And that woman was my mother!"

Laughter and applause.

A week later, a top manager trained by the motivational speaker tried to crack this very effective joke at home.
He was a bit foggy after a drink.
He said loudly, "The greatest years of my life were spent in the arms of a woman who was not my wife!"

The wife went red with shock and rage.
Standing there for 20 seconds trying to recall the second half of the joke, the manager finally blurted out "... and I can't remember who she was!"


Moral of the story:
Don't copy if you can't paste!!