Life is process of learning

Neden en basit gerçeklikler,anlaması en zor olandır. Ben o zaman aşkın en önemli niteliğinin güç olduğunu anlasaydım,olaylar bir olasılıkla başka türlü çözümlenirdi. Ama güçlü olabilmek için insanın kendini sevmesi gerekir;kendini sevebilmek için de insan, kendini derinlemesine tanımalı,kendi hakkında herşeyi,en gizli, kabullenmesi en zor şeyleri bilmelidir. Yaşam seni bütün gürültüsüyle iterken bu tür bir aşama nasıl gerçekleştirilebilirdi? Bunu başlangıcından beri yapabilenler yalnızca olağanüstü yetilerle donanmış insanlardır. Sıradan ölümlülere yalnızca dallar ve plastik şişeler yazgısı kalır. Birisi -ya da rüzgar-seni arkandan bir ırmağa iterse,yapıldığın malzeme yüzünden hemen suyun dibine inmektense yüzersin;bu bile sana bir zafer görünür ve böylece suda ilerlemeye başlarsın;akıntının seni götürdüğü yere doğru kayarsın;arada bir,bir kök düğümü ya da birkaç taş yüzünden mola vermek zorunda kalırsın;orada bir süre suyun çırpıntısı içinde beklersin,sonra şu yükselir,kurtulursun,gene ileri gidersin,şu durgunken üzerinde durursun,çağlayancıklar olunca batarsın,nereye gittiğini bilmezsin,bunu zaten kendine sormamışsındır bile. Sakin anlarında çevreni,çakılları,çalıları görebilirsin,ayrıntılardan çok biçimleri,renkleri seçersin,sonra zamanla kilometrelerle birlikte miller,setler alçalır,ırmak genişler hala sınırları vardır ama az kalmıştır artık.”Nereye gitmekteyim?” diye sorarsın kendine ve o anda önünde deniz açılıverir…

I am a fun of Venice. I didn't go to there yet. I mix Venice love up with like you don't know why you like somebody although I have never been there,I like really.I know that I will go someday with the purpose of improving my English but of course my real aim will be touring the city inch by inch:)