Payımıza sükût DüştüğünDen Beridir, Kalbimizin Sesini Daha bi Güzel Duyar Olduk...

kirpiklerime rüzgar değdi
kızıl kıyamet akşamların ayazında
bir salıncağın gıcırtısı kadar
tenha bir yalnızlıktayım

titreyen kalbime tanık
bütün bir gece
sen gözlerini
nasıl kapattın bugün sevgili

ne aradığını bilmeyen
serseri parmak izlerin
kayboldu mu ceplerinde
ve üşüyen ellerin kalbinin ayazında

kaç cümle noktalandı
dudağına değmeden
sigara dumanı gibi çekiyorum
bütün cümlelerimi çiğerlerime ben
satır aralarından düşüyorum boşluğuna
ölü yaprakları serpildi üzerime
şu dimdik ağacın
gökyüzünden geçti ücra bir hayal
yüzümdeki bu nem kokusu yağmurdan
susmak diriye mezar gibi
konuşmak ölüye mahşer
yaşamak yalnızlıktan beter
hergün kışa dönen saçlarım
dökülür bahara ermeden
son bir nefesle
ne kaldı geriye bir çığlıktan ziyade
ne kaldı geriye benden ziyade
geriye benden ne kaldı
bir tek ...
...

E.H.