Różne różności....

Już setki razy próbowałem się zmobilizować, aby pisać to co mi przyjdzie do głowy od razu, a nie odkładać na potem. No ale co począć, jak zawsze coś "ciekawszego" jest do roboty. No albo wszystko się rozchodzi o brak organizacji z mojej strony ? - sam już nie wiem

Ponieważ choinka się pali (ach ten Kawał o Jasiu ), dom ogarnięty, no może prawie (ostatni szlif będzie jutro). A do Wigilii jeszcze trochę godzin zostało, to postanowiłem wziąć się za pisanie i stworzyć kilka wpisów, których szkice mam w głowie od jakiegoś czasu :]

A przy okazji pojawi się na blogu nowy TAG, albo kategoria - zwał jak zwał - HOW TO. Postaram się w logiczny i przejrzysty sposób opisywać jak sobie poradzić z różnymi sprawami (myślę, że głównie komputerowymi) w różnych nietypowych sytuacjach.

Mam nadzieję, że takie wpisy przydadzą się tym co czasem odwiedzają mojego bloga, a jak nie im, to może mi - jak kiedyś znowu będę miał taki sam problem - pamięć ludzka w końcu jest zawodna.

Post kolegi jaki dziś przeczytałem po prostu przelał już jakąś szalę goryczy, która we mnie gdzieś była. No i pora wylać nią i się podzielić na łamach bloga.

Wszystko to "wina" postu http://jogger.vmario.org/2008/05/31/skrajnosci-nie-sa-dobre/ w którym vmario opisuje 2 aktualne problemy - RIAA i ZAiKS oraz problem "bicia" dzieci i znęcania się nad nimi.

Co do ZAiKS to się nie wypowiadam - bo to kolejna głupia instytucja, co zaczyna czepiać się wszystkiego a nawet śpiewających staruszek. Ale sprawa "Bicia" dzieci mnie bulwersuje - ogólnie

Od kilku dni jest głośno u nas w kraju o tym, że rząd chce zakazać dawania klapsów dzieciom - aby powstrzymać falę przemocy o jakiej słyszymy codziennie, a jakiej przyczyną są rodzice znęcający się and swoimi dziećmi. Dziś była o tym nawet bardzo burzliwa dyskusja w radio.

Nie śledzę pilnie wiadomości i programów informacyjnych - ale temat jak dla mnie pojawił się znikąd. A dlaczego? - Bo jest kontrowersyjny! Od dawna nie mówiło się o politykach tyle co teraz? Dlaczego?! - bo nie robili nic głupiego, no albo bo po prostu nic nie robili? - szczegół techniczny.

Rozumiem postawę polityków - chcą aby było lepiej, chcą aby dzieci nie cierpiały, chcą dobrze. Ja też zawsze tego chcę, ale mam świadomość, że do celu zawsze prowadzi wiele dróg - część jest dobra, a część zła. Oni proponują CAŁKOWITY zakaz kar cielesnych, bo nie potrafią zdefiniować a wiec i odróżnić klapsa jako kary, od znęcania się nad dzieckiem. Problem definicji - więc lepiej zakazać więcej - będzie to "bezpieczniejsze". Problem definicji jest oczywisty - bo nigdy nie będzie 3 pary oczu która by obiektywnie oceniła - jest to nierealne.

Ale czy to jest sposób?
Moim zdaniem NIE - Zacznijmy od przeszłości...
Czy kiedykolwiek ktokolwiek z (pełnoletnich) czytelników tego bloga, kto dostał w dzieciństwie klapsa potraktował go jako znęcanie się rodziców nad nim? Jestem przekonany, że w 99% wypadków odpowiedź będzie NIE. Dlaczego?! - bo jest to normalna metoda wychowawcza, prosta i skuteczna, ale jak każda metoda typu "kara" nie może być nadużywana. Ja "w tyłek" oberwałem może z kilkanaście razy w całym życiu. I za każdym razem na to zasłużyłem. Oczywiście wielokrotnie zasługiwałem też na nagrody typu słodycze, późniejsze pójście spać, zaufanie itp.
Jak "klaps" zostanie zakazany to zaraz dzieci staną się nieposłuszne, albo jak będą ZŁE (tak tylko złe - bo czegoś nie dostały, bo coś im zabroniono, bo cokolwiek... - dziecku wiele więcej nie trzeba) to zaczną pozywać swoich rodziców - bo ich "uderzyli". A "BICIE" jest zakazane - mimo, że to tylko klaps w tyłek.

Oczywiście jest druga strona monety - jak dziecko będzie na prawdę BITE - to będzie miało się jak bronić przed rodzicem/-ami sadystą/-ami. Ale wymóg jest taki, że musi być tego świadome.

Prawdopodobnie więcej będzie zgłoszeń od dzieci "bitych", niż od tych na prawdę BITYCH bo te pierwsze są złe i się nie boją, a drugimi zawładnie STRACH - co się stanie jak tata/mama się dowie? Auuuuu?! - lepiej więc nic nie mówić.

Jakie jest rozwiązanie?
EDUKACJA rodziców i dzieci. Ale przede wszystkim tych pierwszych, a w wątpliwych przypadkach nawet badania psychologiczne. Klaps jest narzędziem jakim dysponują rodzice, jednym z wielu rodzajów kary, bo są też: Zakazy, Stawianie do Kąta, Ograniczenia, brak zaufania(jak dziecko wie już co to jest), itp. Ale rodzice muszę umieć DAWKOWAĆ te kary, i WIEDZIEĆ, że poza karami są też NAGRODY - od uśmiechu przez cukierki, po "pieniążek" spełniający marzenia dziecka (np. rower).

Wszystko i to dosłownie wszystko podlega zasadzie "Co za dużo to niezdrowo". Dziecko co dostaje klapsa raz w tygodniu, albo wręcz co dziennie to za dużo. NIEZALEŻNIE od argumentacji... Bo to oznacza problem, a jak sami rodzice nie potrafią sobie z nim poradzić to powinni być wystarczająco odpowiedzialni, aby poprosić o pomoc specjalistę. I dowiedzieć się co źle robią, albo czy może jest coś z ich dzieckiem np. ADHD.

Jeszcze jedno dlaczego?!
Dlaczego politycy wolą zakaz? - bo jest milion razy łatwiejszy i NATYCHMIASTOWY, a edukacja jest droga, czasochłonna i efektów nie będzie od jutra.


Gdzie ta GLOBALIZACJA?
Gdzie?! - Wszędzie - w naszym codziennym życiu. Od wiadomości w radio, TV po cały internet.
Globalizacja poza pięknym łączeniem świata i dawaniem NIESAMOWITYCH możliwości ludziom ma też wady.
Zastanawiasz się jakie wady?!
Kiedyś byśmy nie wiedzieli, że ktoś nad kimś się znęca, że można być pedofilem, że można być sadystą itp. Naszym dziadkom, pradziadkom, itd... Nie przyszło za pewne NIGDY do głowy, że jakikolwiek klaps który kiedyś dostali był "BICIEM i znęcaniem się", to była kara i tyle generalnie słuszna, czasem nie (bo rodzice czegoś nie wiedzieli), ale tylko kara.

Weźmy przykład wszystkich ****fili
Bez współczesnej techniki chłop z wioski/miasta nigdy by się nie domyślił, że może być coś takiego jak zoofilia, pedofilia itp... Nie przyszło by mu do głowy aby się przebierać w skórę, albo być bitym - byłby zwykłym normalnym mężczyzna. A teraz "poznaje resztę świata" i nagle odkrywa, że woli dzieci, albo kręci go ból. Każda filia jest swego rodzaju zaburzeniem i chorobą.
Przykłady znęcania się nad dziećmi pewnie były od zawsze, kiedyś w mniejszym stopniu. Ale nie wiemy o tym bo nie było tak dostępnych mediów.
Przejaskrawiony przykład: na świecie jest 0,0001% sadystów a wie o nich (złapanych) 0,20% ludzkości. Kiedyś wiedziało by nie więcej niż 0,0002% ludzi. Co to oznacza, że ludzie z jakiegoś powodu podatni, którzy zobaczyli takiego sadystę, mogą sami się nim stać. W pierwszym wypadku będzie to kilkaset osób, a w drugim (przeszłość) max 1-2.

Przykład pomysłów rządu (tym razem nie naszego) - wiem o tym dzięki globalizacji
W Wielkiej Brytanii prawa dziecka poszły tak daleko, że nastolatki (15-17) specjalnie zachodzą w ciążę, aby dostać od rządu mieszkanie i być na „swoim”. Ja się pytam jak taka samotna młoda matka (lub młoda para) ma wychować dobrze dziecko? Niemając samemu doświadczenia życiowego, a jak potem to dziecko utrzymać? Co z nim zrobić gdy chce się iść na dyskotekę ("w końcu mam 19 lat"). Rząd chciał dobrze - dać dzieciom możliwości, opcje, poprawę życia. Ale czy tak wyszło oceńcie sami.
Poza tym rząd starał się tam obniżyć współczynnik urodzeń wśród najmłodszych (nastolatków) przez kampanie zachęcające do seksu oralnego i analnego. Efektów to nie dało za bardzo. Co jakiś czas pojawiają im się nowe pomysły.

Polska ma zwyczaj papugowania po innych krajach, skoda tylko, że papugujemy wszystko od A do Z, zamiast brać od krajów co są przed nami (w rozwoju gospodarczym, społecznym i kulturalnym) tylko to co najlepsze. Aby ustrzec się przed konsekwencjami złych decyzji. A takowe mogą czasem pojawić się dopiero w kolejnym pokoleniu.

Chciałbym aby wpis ten dał do myślenia, bo niezależnie jak dobrą (naszym zdaniem) decyzję podejmiemy będzie ona zawsze miała konsekwencje zarówno DOBRE jak i ZŁE. i mam na myśli wszystkie decyzje, od najprostszych, po te na samym "szczycie" podejmowane przez rządzących.

Jak to bywa u mnie - lenistwo, lenistwo i raz jeszcze lenistwo - Dlatego nie pisałem - sorki:angel:

No ale wracając do tematu. Zawsze mnie uczono, że oszukiwanie, jest be, fe, niedobre itd. No i generalnie jestem tego samego zdania, ale jakiś czas temu doszedłem do wniosku, że skoro mnie (i wielu takich jak ja) oszukują na każdym kroku, to może pora jakoś temu przeciwdziałać.

U mnie objawiło się to na oszukiwaniu drukarki*. Otóż - nie od dziś wiadomo, że producenci drukarek nie zarabiają na drukarkach, a na materiałach eksploatacyjnych do nich (podobnie jak nie zarabia się na maszynkach do golenia, a na żyletkach). No ale na olbrzymie koszty tuszu to znalazłem sposób już dawno temu - kupuje zamienniki
Ale producent drukarki nie taki głupi - skoro on ma zamienniki, może pojemniejsze, może nie - no to zmusimy go by częściej wymieniał tusz (co i w wypadku oryginalnych kartridży działa tak samo). - Moja durna drukarka zlicza w czipie (w pojemniku z tuszem) 'ilość' atramentu w kartridżu. Potem nawet przypomina o wymianie i wyświetla stan tuszu w systemie. Ale prawda jest taka, że drukarka ta zlicza nie ilość tuszu, a ilość ruchów głowicy (lub coś w tym stylu).

Bo mimo (według sterowników i drukarki) pustych pojemników z tuszem, to jest tam jeszcze go cała masa (ostatnio wydrukowałem na takim "pustym"*** pojemniku kilkadziesiąt stron).

No i tu moje małe oszustwo - zainwestowałem w malutkie urządzonko** - co kasuje licznik w czipie. I dzięki temu pojemnik z końcówką tuszu jest opróżniany do końca.
No i PLUSY - EKOLOGIA, OSZCZĘDNOŚĆ, SATYSFAKCJA

Żałuję tylko, że wcześniej nie skusiłem się na takie urządzonko - reseter (czy jakoś tak) to nazywa się.


No i kto mi teraz powie, że oszustwo się nie opłaca?
Albo nie popłaca?

Choć na to drugie sam znam odpowiedź - łatwo można się pomylić który z pojemników jest pełny, a który tylko sztucznie ustawiony na pełny - no i w efekcie być zaskoczonym, że tusz się skończył - a my nie mamy zapasu. Co może grozić różnymi konsekwencjami - zależy co mieliśmy drukować.


Trzy dodatki:
* mam drukarkę - EPSONa CX 3650 - fajna, ale uprzedzam, że zjada tusz hektolitrami przy czyszczeniu głowicy, a robi to za każdym razem (uruchomienie, wyłączenie, zaczęcie drukowania).
** takie urządzonko do kasowania czipu można dostać na allegro (najlepiej z kompletem tuszy - wychodzi taniej, bo cena samego to ok 8zł) - polecam szukać pod reseter
*** skąd wiedziałem, że 'puste' pojemniki nie są puste. A no bo lubię rozcinać różne rzeczy - no i jak raz taki pojemnik rozwaliłem nożem - to potem musiałem przez parę min myć ręce od tuszu (na szczęśćcie łatwo zszedł) bo się po prostu wylał.

W przedostatnim poście nie bez powodu użyłem w temacie stwierdzenia: Ostatnie podrygi... - i zmiana koncepcji.
Dopiero teraz znalazłem czas - aby to wyjaśnić
Otóż - od pewnego czasu rozrosła się u mnie liczba postów z tagiem "NEWSY". Gdzie zamieszczałem informacje (moim zdaniem najciekawsze) z serwisów jakie czytam. Dochodziły do tego często różnego typu komentarze i uwagi. No ale to było - jak przepisywanie programu TV.

Więc od dziś nie będę zamieszczał takich postów. Komentarze do naprawdę rewolucyjnych i/lub rewelacyjnych informacji się pojawią - ale nie będzie to wyglądało tak jak do tej pory.
Ogólnie mam spory kłopot z znalezieniem czasu aby coś pisać. No ale trzeba jakoś walczyć z brakiem czasu

O to źródła informacji z których korzystam (mam je w RSS):
DobreProgramy - kanał RSS
Dziennik Internautów - RSS
PCLab - RSS
Webinside - RSS

No i w końcu pora jakoś tego bloga ukierunkować... - no ale co z tego będzie to jeszcze nie wiem

Na stronie pclab.pl trafiłem na artykuł: Elektrotechnika - to nie takie trudne! (część 1)

Tematyka, muszę szczerze przyznać, nie interesuje mnie tak bardzo jak powinna:P W końcu wybrałem sub kierunku Telekomunikacja, a nie Elektronika. Ale ponieważ jestem na Studiach technicznych - to rzuciłem okiem na artykuł.
Tak zgadza się - rzuciłem okiem a nie przeczytałem go. - i dlatego tytułowa "BRZYDKA". Nigdy tak nie robię - ale tym razem było stanowczo za dużo treści - ale i coś jeszcze...
No patrząc po wzorkach i tematach doszedłem do wniosku, że WSZYSTKO to miałem (miałem, nie znaczy umiem:P). Co prawda w programik moich studiów było to rozbite na kilak przedmiotów i w różnych semestrach, ale za to zgłębiliśmy to (przypuszczam) dokładniej.

Gdzie tu REFLEKSJA?
A więc (nie zaczynamy zdania od "a więc") okazuje się że z 2 lat nauki na PG coś mi w głowie pozostaje, bo fakt, że kojarzę wzory, w miarę wiem gdzie je zastosować i z czym to się je - oznacza, że jest na prawdę całkiem nieźle - Więc jednak mimo wątpliwości (z początków nauki) coś udało się Im (naszym znienawidzonym (choć nie zawsze) prowadzącym) wbić w nasze głowy. Co prawda jak chodzi o praktyczne zastosowania niektórych rzeczy (nazw nie będę wymieniał z dwóch powodów: 1. Musiał bym je znaleźć 2. niektóre są ciężkie do wymówienia/zapisania ) to ich przydatności i użyteczności do tej pory nie widzę - ale z pewnością taka jest

Nie powiem, że polecam artykuł Elektrotechnika - to nie takie trudne! (część 1) bo nieczytając nie mam do tego prawa Ale powiem, że patrząc poglądowo na to co zawiera i to czego się uczyłem - to może to być na prawdę dobry początek do zrozumienia tematu. I może warto go przeczytać

A co do nauki - to na prawdę niektóre rzeczy się przydają, mimo, że tego nie zauważamy za pierwszym razem (ucząc się ich). A satysfakcja z zrozumienia jakiegoś tekstu, którego olbrzymia część społeczeństwa nie zrozumie (może z wyjątkiem pojedynczych słów) - może być bardzo PRZYJEMNA