Op naar Australie!

Nadat we donderdag uitgeput na ons razende busritje naar Bondi Beach in ons hostel terug kwamen, stortte Brigitte zich op haar blog. Deze schrijver van dit vrijdagverhaal stortte zich ondertussen in of op bed. Lekker, dacht ik nog, even Startrek kijken en daarna de oogjes sluiten. De oogjes hadden al snel een heel ander plan en besloten al snel de luiken dicht te gooien.

Heerlijk uitgerust werden we wakker en besloten om nog eens de rit naar Bondi Beach te wagen. De reis met trein en bus gingen gesmeerd omdat we nu wisten wat de slimste route was. Aangekomen een lekker kopje cappuccino gedronken en daarna naar het strand!

De meegebrachte zonnebrandcreme had de gewenste factor 40, maar niet de gewenste geur en consistentie. Het rook naar verschaald bier en had zo'n handig spuitneveltje, waardoor het opbrengen , of meer het opspuiten hiervan al gauw Mister Bean - achtige taferelen opleverden. Waar je het hebben wou kwam het dus niet altijd, en doordat de nevel niet goed werkte werd het flaconnetje zelf steeds glibberiger doordat de creme erlangs liep. Waardoor het flesje weer uit je handen glipte waardoor het steeds wat lastiger werd om de creme op te brengen.

Na dit toch noodzakelijke kwaad werd het tijd voor het leukste onderdeel: het water in! Och, wat een heerlijk water toch. Prachtig water met grotere schuimkoppen dan dat we bij Egmond aan Zee hebben, en door de wat rare stroming werd je als vanzelf letterlijk en figuurlijk op het verkeerde been gezet. Hier werd je ook voor gewaarschuwd, en de lifeguards hadden hun handen vol aan het patrouilleren langs het strand en het waarschuwen van mensen die meer durfden dan waarschijnlijk goed voor hen was in dat water.

Brigitte lag ondertussen te bakken op het strand en nadat ik genoeg gepoedeld had, hebben we nog heerlijk een tijd liggen lummelen op het strand. Daarna de bus genomen naar het centrum om daar nog wat te kijken. We probeerden nog naar Chinatown te komen, maar daar waren we toch al wat te moe voor, dus al gauw zijn wij op de trein gestapt richting Newtown, waar ons hostel is.

Toch eerst nog maar een lekkere pils nemen, vonden wij. Nu hebben wij een soort hotel gevonden waar bands spelen en mensen komen van verscheidene pluimage met een leuke alternatieve sfeer, dus daar wilden we weer heen. We hadden toch gezworen dat het tussen station Newtown en ons hostel lag, en wij verwonderden ons erover dat we het niet meer konden vinden. Was het zomaar opgedoekt zonder ons medeweten? Onmogelijk,dachten wij ,en zo liepen we weer het traject af. Het moest er zijn, en we gaven niet op totdat we het hadden gevonden.

Toen wij eindelijk doorhadden dat het zo'n 50 meter vanaf het telkens gelopen traject was, was het leed geleden. En ook al werd ondergetekende ietwat te filosofisch na een paar van die heerlijk koude rakkers, tevreden gingen we hostel-waarts. Morgen, zaterdag dus, zou Brig een afspraak hebben met de zus van Jeannette, en zouden we de plekken opzoeken waar Jeannette opgegroeid was, dus we kropen lekker het bed in, blij met de gedachte aan deze heerlijk dag en het enerverende wat ons de volgende dag te wachten stond.

Word vervolgd, en dan neemt Brigitte het stokje weer over. Overigens: de zonnecreme werkte wel heel goed, je kon precies zien waar we ons niet hadden ingesmeerd: die plekken waren goed verbrand!