My Opera is closing 1st of March

Op naar Australie!

Mijn stille verbintenis met Australie

rustig dagje!

Gisteravond lag ik om half 10 in bed,ik denk dat ik alles aankan en dat ik de hele dag door kan gaan, maar mijn hoofd denkt daar anders over. ik moet er echt op letten dat ik mijn energie goed verdeel.Morgen is het alweer een jaar geleden dat ik een hersenoperatie heb gehad. Bizar dat ik nu, een jaar later, in Australië zit en dat al mijn dromen verwezenlijkt worden.

Vandaag dus maar een rustig dagje gehouden.Vanmorgen was ik om half negen wakker en ben er toen uit gegaan.Na het ontbijt,wat we gewoon in ons hostel maken,hebben we een planning gemaakt voor onze doorreis.Het netbook komt wel heel erg van pas bij het regelen van de volgende bestemming.Zelfs ik vind het handig,maar vanmorgen zitten we toch te lang achter zo'n ding en omdat ik de afgelopen dagen al te veel energie heb verbruikt, word ik na een tijdje misselijk en duizelig.Gelukkig hebben we de meeste planning gedaan en besluiten om hierna naar Sydney te gaan om bij de YHA nog wat trips te regelen die in onze doorreis passen.
Gedurende de ochtend schiet bij tijd en wijle de ontmoeting met Catherine weer door mijn gedachten, ik heb nog zoveel te vragen aan haar,ik ga maar een lijstje maken zodat ik niks kan vergeten,want mijn korte termijn geheugen is nog steeds belabberd door de operatie.

Nadat we de trips bij de YHA in Sydney geregeld hebben zijn we door het park naar het Australian museum gelopen. We hadden nog maar anderhalf uur om te kijken zei de mevrouw bij de kassa en om ons tegemoet te komen mochten we met korting naar binnen.Eenmaal binnen waren kwamen we op de beneden verdieping in een zaal met allerlei verschillende skeletten.
Grappig want in een van de hoeken van de zaal zat een skelet in een stoel een boek te lezen en naast de stoel waar hij/zij in zat was het skelet van een hondje.Het museum bestaat uit totaal drie verdiepingen en na een rondje beneden te hebben gelopen ging ik naar de tweede verdieping.Daar kon ik mijn hart ophalen, jeetjemina wat een verzameling stenen en mineralen echt geweldig!Ik ben altijd al gefascineerd door edelstenen en raakte hier niet uitgekeken.De fluoriet,een zelfde steen als in mijn ketting,lag daar in de vitrine zo groot als een voetbal,prachtig!Ik heb de meeste stenen gefilmd terwijl Gerard boven op de derde verdieping rond keek,daar waren dinosaurussen en Australische vogels en Australische uitgestorven dieren te zien.

Op een gegeven moment galmt door de speaker dat het museum dicht gaat over vijf minuten.Ik ben toen snel nog even naar beneden gegaan waar allerlei Aboriginal kunst te zien was.Terwijl ik de prachtig gekleurde Aboriginal schilderijen film, zie ik als ik mij omdraai,op een paal de titel van de tekst "Only Road" staan,die geschreven is gedurende de jaren waarin jeannette haar boodschappen door gaf.Mooi vond ik dat, eerst zag ik al die edelstenen en daarna zag de titel van een van de teksten, ja het was goed om in het museum te zijn geweest.

Na het museum zijn we naar de ferry's gegaan om nog een keer naar Mosman te varen,we besluiten om niet van de boot af te gaan omdat al het zes uur is geweest en het anders zo laat word om terug te zijn in Newton.We varen lekker het hele rondje om Mosman mee. Terwijl we varen film ik,en leg ook alle vier de aanlegsteigers met de bijbehorende namen vast op de film.Als de boot omkeert om terug te gaan sta ik heerlijk alleen op het bovendek, hangend met mijn armen op de railing naar de plaats Mosman te kijken en hoor Jeannette zeggen dat ze mij niet alleen laat. Al varend zie ik Mosman steeds kleiner worden totdat we een bocht maken en het niet meer te zien is. Het weer is bijna Hollands,het motregent zachtjes, maar de temperatuur is heerlijk.Er vaart een gigantisch cruiseschip voorbij wat net uit de haven vertrokken is op weg naar de volgende bestemming,ik leg dit nog gauw even vast op de foto voordat wij aan wal gaan.

Na onze boottocht zijn we met de trein terug gegaan naar ons hostel,hebben onderweg een salade gekocht en hebben die hangend op bed voor de tv kijkend opgegeten hebben.
Ik ga er vanavond maar weer op tijd in en hoop dat mijn hoofdpijn en duizeligheid morgen afgenomen is.

Bedankt voor al jullie lieve berichtjes en tot de volgende keer! Brigitte

ChinatownVeel regen, en de saaiste stad van Australie

Comments

Unregistered user Tuesday, January 24, 2012 6:42:10 PM

remi writes: THE ONLY ROAD All I have is a photograph And the memory of those eyes I miss the summer, miss your laugh Nothing left, but never said goodbye’s That last night you read my heart Flattered as my thoughts reached out to you And now we’re so far, a fair distance apart But it’s something I’ll just have to live thru So much to say So much to do So let us find a way Some road from me to you In my dream you’re an angel dressed in white Take me places I think I’ve never been Another life, but it feels so very right We ask ourselves what all this déjà vu could mean So much to say So much to do So let us find a way Some road from me to you Now all I have is a photograph Not even the never said goodbye’s Somehow we must have taken another path And missed each other, reincarnation our disguise So much to say So much to do So let us find a way Some road from me to you So much to say So much to see So let us find the way The only road from you to me

Unregistered user Wednesday, January 25, 2012 10:07:56 PM

Karin writes: Zo, heb weer even gelezen, leuke, ontroerende verhalen hoor!! Geniet lekker van deze trip! Dikke kus, Karin.

Unregistered user Thursday, January 26, 2012 10:28:31 AM

Remi Beukers writes: happy australia day

Unregistered user Thursday, January 26, 2012 8:21:48 PM

daantje writes: lekker genieten,denk aan jullie. dikke kus daan

Write a comment

New comments have been disabled for this post.