Op naar Australie!

Dinsdag uitgeslapen, en gaan ontbijten op ons terras. We blijven ons verbazen over de prachtige uitzicht. Er vliegen een stuk of acht haviken of arenden, in het rond bij ons appartement, soms komen zo zo dichtbij dat het maar een paar meter scheelt om ze aan te raken. Ook vliegen hier vlinders rond met prachtige kobalt blauwe vleugels, en heel veel krijsende witte kaketoes, met zo'n prachtige gele kuif. Ik word helemaal blij en rustig als ik op het balkon zit en in het rond kijk. Rust en een prachtig uitzicht met een geweldige natuur, wat wil je nog meer!

's Middags zijn we met de bus naar een winkelcentrum gegaan wat vijf minuten verder op ligt. De supermarkt in Airlie Beach is zo belachelijk duur. Je betaald hier het driedubbele in vergelijking met de grote supermarkt, dus gaan we naar het winkel-centrum, tien minuten rijden bij ons appartement vandaan, om onze boodschappen in te slaan voor de rest van de week. Als we weer in Airlie Beach aankomen, lopen we meteen door naar te taxi. De weg die achthonderd meter lang is naar ons appartement is te lang en te stijl om te lopen met al deze boodschappen. Als ik vraag hoe duur het ritje omhoog, wat twee minuten duurt, kost zegt de taxi chauffeur dat het ongeveer vijf dollar is. Dat is in ieder geval goedkoper als de twee dagen hiervoor toen we omhoog gingen met de taxi. De eerste keer dat we omhoog gingen met de taxi, vroeg de chauffeur tien dollar en de tweede keer met weer een andere taxi, koste het ritje zeven dollar. Je moet blijkbaar opletten dat ze geen loopje met je nemen en dus goede afspraken maken voordat je de taxi instapt.

's Avonds zou er een band in één van de cafe's beneden optreden. Hier wilden we in eerste instantie naar toe. Volgens de plaatselijke krant is het een band die goede blues speelt. Maar nadat we 's avonds hadden gegeten en we allebei een beetje sloom waren, zaten we toch ook wel lekker in ons appartement. Gerard heeft toen wat gitaar gespeeld, terwijl ik buiten op het ligbed naar de sterren lag te kijken. We zijn dus niet naar de bluesband gaan kijken. 's Avonds hebben we nog een film gekeken op de grote tv die in ons appartement staat. We hebben de luxe van drie film kanalen.

De volgende dag weer uitgeslapen in het gigantisch grote bed. Als we de gordijnen open schuiven hebben we een prachtig uitzicht over de zee met veel bootjes en de grote bergen. Het gehele appartement is zo goed doordacht qua inrichting, echt fantastisch. Als we ons bed uit stappen, lopen we langs een bad, gevolgd door een prachtige dubbele wastafel meteen de douche in, zo makkelijk! Deze ruimte is ongeveer 12 bij 5 meter. En dezelfde ruimte is ook nog eens naast deze, waar de woonkamer en keuken ingemaakt is. We zouden vandaag een dagje bij het appartement blijven. Nadat we ontbeten hebben zijn we naar het zwembad gegaan en hebben daar drie uurtjes gelegen en gezwommen. Van een stel Nederlanders die we bij het zwembad ontmoeten, horen we dat het in de omgeving van Airlie Beach ook prachtig is. En dat je daar krokodillen en slangen tegen kunt komen. Die plekken zijn leuk om op te zoeken als je met eigen vervoer reist. Het weer op deze middag is bewolkt, maar gelukkig breekt af en toe de zon toch nog even door. Het was in ieder geval warm genoeg om bij het zwembad te zijn geweest.

Als we weer terug gaan naar het appartement en ik op het balkon wat sta te filmen, vliegen er plots twee kaketoes recht op mij af. Op een meter afstand van mij schieten ze het afdak van ons appartement op. Ik kon ze bijna aanraken. Één van de kakatoe's kijkt met een nieuwsgierige blik naar beneden op ons terras of hij kan zien of er nog iets te halen valt. Nummer twee volgt er al snel achteraan en gaat aan de andere kant op het dak zitten. Ze blijven nog even om het appartement hangen, en gaan daarna nog even bij de buren gluren om te zien of ze daar meer resultaat hebben, en gaan er dan vandoor. Gelukkig dat ik mijn filmcamera aan heb zodat ik het kan filmen We hebben de avond op de bank hangend door gebracht met een wijntje en een chippie. Lekker sloom. Morgen moeten we er op tijd uit want dan gaan we met een catamaran naar de Whitsundays.

We zijn om kwart voor zeven ons bed uitgegaan om te ontbijten. Om tien voor half acht worden we opgehaald door een busje wat ons naar de haven brengt. Hier moest iedereen zich verzamelen voor de verschillende trips op diverse boten. Ik wist niet dat catamarans zo groot konden zijn. Tijdens het varen werden op sommige stukken de grote zeilen gehesen zodat de wind ons vooruit bracht. Wind was er genoeg voelden we, want de golven waren soms zo hoog dat enkele mede opvarenden daar flink beroerd van werden en met witte smoeltjes hun zakjes aan het vol spugen waren. Gelukkig had ik er geen last van zolang ik me op één punt richting horizon concentreerde. Het zeilen was prachtig. De lucht was helaas bewolkt maar dat nam niet weg dat het uitzicht daardoor evengoed wonderschoon was.

We zeilden langs verschillende eilanden richting de Whitsundays. Één eiland waar we langs kwamen was opgekocht door een man die in voedingssupplementen handelde. Hij had hier zoveel mee verdient dat hij maar een heel eiland had gekocht en daar een vakantieparadijs van had gemaakt. Vlak voor zijn eiland had hij op een stuk rots wat de zee uitstak een beeld laten plaatsen van drie zeemeerminnen. Ja, waar voeding-supplementen al niet goed voor zijn!

Halverwege de vaartocht zijn we gestopt bij de Whitsundays zodat je een duik in de zee kon nemen. Helaas kon je niet zonder risico de zee in, en was je genoodzaakt om een wetsuit aan te doen vanwege de giftige kwallen. Deze zijn zo giftig dat als je er door gebeten wordt je binnen vijftien minuten bewusteloos bent. Als je dan niet meteen doorgebracht word naar het ziekenhuis kan dit giftige kwalletje je dood zijn. Dus iedereen ging in een strak zwart pak gehuld in het water.
Gerard heeft lekker gedobberd in de zee en ik heb op het strand gezeten en wat gekletst met een meisje wat uit Engeland kwam. Na een uur ging iedereen de boot weer op en hadden we een fantastisch buffet. De service tijdens het varen was uitstekend, je kon thee, koffie, fris, bier, wijn, hapjes, en koekjes pakken wanneer je maar wilde.

Na het eten zijn we verder gevaren naar een stukje zee waar gesnorkeld kon worden. Gerard heeft het gedaan en ik helaas niet. Er werd van te voren gezegd dat als je complicaties ziektes of recente operatie had ondergaan je beter eerst even kon overleggen of het verstandig was om te gaan snorkelen. Ik heb toen maar meteen besloten om het niet te doen. Gerard vond het mooi om te hebben gesnorkeld ondanks dat het zicht wat troebel was vanwege het donkere weer. Hij was wel wat aan het worstelen geweest met de flippers, het mond-stukje en de bril. Iedereen zwom zo dicht op elkaar, zei hij, dat je bijna tegen elkaar aan botste. Dit maakte het wat lastig om relaxed te snorkelen. Al met al vond hij het wel de moeite waard en had hij mooie visjes en koraal gezien. Eind van de middag vaarden we terug richting de haven van Airlie beach.

In het appartement aangekomen ben ik in bad gegaan, toen ik mijn ogen dicht deed leek het alsof ik nog steeds op zee zat haha. Gerard had er ook nog wel wat last van. ' s Avonds op de bank gehangen en een film gekeken.

Vrijdag lekker uitgeslapen en weer heerlijk gegeten op ons terras met uitzicht over de zee. Ik kan er geen genoeg van krijgen, het uitzicht is wonderschoon. Na de middag zijn we naar Proserpine gegaan, dit is een stadje een half uur bij Airlie Beach vandaan. Onderweg rijden we langs hele grote velden met suikerriet, wat allemaal in de suikerfabriek in Proserpine verwerkt word tot rietsuiker. In Proserpine aangekomen was er in dit dorpje verder niks te beleven, we hebben even rond gewandeld en zijn toen met de volgende bus weer terug gegaan naar Airlie Beach. Als je hier met eigen vervoer op reis bent is het makkelijker om meer het binnenland in te trekken, maar aangezien wij van openbaar vervoer afhankelijk zijn, kunnen wij niet verder komen als de gebruikelijke routes.

Een maal terug gekomen in Airlie Beach zijn we als echte toeristen eens lekker op een terras gaan zitten. Er speelt vanaf zes uur een band en we besluiten om een pizza te bestellen bij de pizza-hut die onder hetzelfde afdak zit als het café. Hier is ook weer slim over nagedacht, café, eettenten, pinautomaten, alles is aanwezig op dit groot overdekt terras. Dit, natuurlijk, om alle gasten zolang mogelijk vast te houden. Op het drumstel van de band stond een grote sticker van Kiss geplakt. Hierdoor hadden we niet veel vertrouwen in wat er komen zou, want als je een sticker van je favoriete band op je bassdrumvel plakt leek ons dat wat onprofessioneel. Toen de band begon te spelen was inderdaad het tralalie tralala gehalte erg hoog. Ondanks dat het geen goede naspeelband was, hebben we ons hier toch een paar uurtjes weten te vermaken.

Toen we daarna naar de taxi liepen hoorden we vanuit een ander café ook weer muziek klinken. We zijn daar ook nog maar naar toe gegaan om te kijken wat daar speelde. Dit was weer één gitarist met een drumcomputer. Ik zei al tegen Gerard, als MEUG hier in Australië een tourneetje zou doen zouden ze zeker succes hebben. Gerard was het hier mee eens, omdat alles wat wij tot nu toe gezien hadden qua muziek vaak een beetje lauw was en niet al te energiek. Ik wilde bijna nog even actie ondernemen om wat te regelen haha maar dat heb ik toch maar niet gedaan. Gerard en ik zaten al mooie plannen te verzinnen over het toeren in Australië. We zeiden tegen elkaar dan gaan we met z'n zessen, Gerard en ik, Mike en Marjolein, en Eus en Joke, haha. We zagen het al helemaal zitten.

Na een tijdje naar de muzikant in dit café geluisterd te hebben, zijn we met de taxi terug gegaan naar ons appartement. Daar hadden we alvast de rugzak ingepakt want de volgende dag zouden we richting Sydney vliegen. Deze hele week is super geweest, we hebben niet veel gedaan, maar we zijn hier lekker aan het luieren geweest! Fantastisch voor mijn hoofd haha, rust!

We zitten nu op het vliegveld en vliegen over een uurtje naar Brisbane, we maken daar een stop en gaan dan verder naar Sydney. Daar gaan onze laatste tien dagen in. Ik ga daar nog wat laatste dingen afsluiten omtrent Jeannette. Zij is tenslotte reden waarom ik naar Australië toe ben gegaan. Het is tot nu toe, afgezien van mijn hoofd op sommige momenten, alleen maar “geweldig” geweest!

Ik bedank jullie weer allemaal voor de reacties. Vergeef me dat ik niet iedereen een persoonlijk berichtje terug stuur, maar we lezen echt alles hoor!

En voor Ab nog één keer dan; het was een HEERLIJK weekje.

Liefs Brigitte & Gerard