CAGRIBEYKANTURA

Gaziantep'te yetisen velîlerden. Gaziantep'te dogdu.

08/10/2006

Gaziantep'te yetisen velîlerden. Gaziantep'te dogdu. Dogum târihi belli degildir. Babasi Abdüllatif Efendidir. Hazret-i Ebû Bekr'in soyundan oldugu rivâyet edilir. Hayâti hakkinda fazla bilgi yoktur. Zamânin âlimlerinden ilim ögrendi. Icâzet aldiktan sonra insanlara dogru yolu anlatti ve ömrünü bu sekilde geçirdi.

Fethullah Efendi, talebelere ders vermek için Gaziantep'te bir tekke ile bir câmi yaptirdi. Câminin insâsi sirasinda, ona; "Sen fakir birisin bunlari yaptirmak için nereden para bulacaksin?" diye sorduklarinda; "Allahü teâlânin öyle kullari vardir ki, tasa baksalar altin olur." diyerek bir tasa bakti. Tas o anda altin oldu. Soruyu soran yaptigi hatâyi anlayarak tövbe etti.

Câmi ve tekkenin insâsi sirasinda Fethullah Efendi isçi ve ustalarin yevmiyelerini üzerinde oturmakta oldugu postun altindan çikarip verirdi. Isçilerden biri Fethullah Efendinin bulunmadigi sirada postun altinda fazla para var zanniyla çalmaya gitti. Postu kaldirinca çöreklenmis siyah bir yilanin sahlanisi ile irkildi ve isinin basina döndü. Fethullah Efendi insâat yerine gelince o isçinin kulagina egilerek; "Her delige elini sokma, kiminden yilan, kiminden çiyan çikar." dedi. Fethullah Efendinin bu sözü o zamandan beri deyim olarak kullanilmaktadir.

Câmi ve tekkenin insâati devâm ettigi günlerde Fethullah Efendinin hanimi hamama gitti. Burada iyi muâmele görmedi ve kirli suyla yikandi. Olup bitenleri Fethullah Efendiye anlatti ve fakirligi yüzünden ugradigi muâmeleden dolayi yakindi. Fethullah Efendi; "Hanim kovayla kuyudan su çek!" dedi. Hanimi kuyudan su çekince kovanin altinla dolu oldugunu gördü. Fethullah Efendinin emri ile bunu kuyuya bosaltti. Ikinci bir kova daha su çekti. Bunun da içerisi yilan, akrep ve çiyanla doluydu. Fethullah Efendi; "Ey hâtun! Eger dünyâ mali olan altina ragbet etseydin, bu haserat senin içindi." dedi. Hanimi bu kovayi da bosaltti. Üçüncü kere kovayi çektiginde çikan su ile yikandi. Bu durum üzerine Fethullah Efendi câminin yanina bir de hamam yaptirdi. Hamam yapildiktan sonra yedi sene bir mumla isitildi. Ancak durum açiga çikip halkin ögrenmesi ile mum söndü ve odun kullanilmaya baslandi.


Bir gün hamam kazanini degistirmek için yeni kazan getirildi. Vaktin geç olmasi sebebiyle degistirme isi bir gün sonraya birakildi. Gecenin geç saatlerinde kapi önünde birakilan yeni kazani bir hirsiz çalmak istedi. Elini attigi sirada karsisinda Fethullah Efendiyi gördü. HocaEfendi kazani hirsizin üzerine kapatti. Ertesi gün kazan kaldirildiginda, altindan hirsiz çikti. Olup bitenleri oradakilere anlatti ve Fethullah Efendiye gidip af diledi.


Fethullah Efendinin vefât târihi belli degildir. 1563 (H.971) senesinde vefât ettigi rivâyet edilmektedir. Yaptirdigi Câminin bahçesinde defnedildi. Kabrinin üstü açiktir. Bâzi kimseler kabrinin üstüne türbe yaptirmak istedi. Üstünün kapanmasi sirasinda iki kisinin düsüp yaralanmasi üzerine, Fethullah Efendinin bu ise râzi olmadigi düsüncesi ile türbe yapimi yarim birakildi.

Ehl-i beytten ve meshûr velîlerden. Islâm âlimlerinin gözbebeklerinden olup, seyyid ve oniki imâmin altincisi. Hazret-i Ali'nin torunlarindan.

05/10/2006

Eshâb-i kirâmi görmekle sereflenen Tâbiîn devrinin yükseklerinden ve evliyânin büyüklerinden olup, tasavvufda büyük rehberlerden olan ve kendilerine silsile-i aliyye denilen Naksibendiyye yolu âlimlerinin dördüncüsüdür. Ismi Câfer-i Sâdik bin Muhammed Bâkir bin Ali Zeynelâbidîn bin Hüseyin bin Ali bin Ebî Tâlib, künyesi Ebû Abdullah'dir. Tâhir, Fâdil gibi lakablari vardir. En meshûr lakabi, "Sâdik"tir. Babasi Muhammed Bâkir, Annesi Ümmü Ferve'dir. Annesinin babasi Kâsim, onun babasi Muhammed ve onun babasi da hazret-i Ebû Bekr-i Siddîk'tir. Annesinin annesi, Abdurrahmân bin Ebû Bekr'in kizi Esmâ'dir. 702 (H.83) senesinin Rebîul-evvel ayinin on yedisinde Pazartesi günü Medîne-i münevverede dogdu. 765 (H.148) senesi Recep ayinin on besinde Pazartesi günü Mekke'de vefât etti. Kabri, Cennet-ül-Bâkî'de olup, babasi ve dedesi yanindadir.

Imâmligi, yâni tasavvufta, Kur'ân-i kerîmin mânevî hükümlerini kalblere yerlestirme vazîfesi, feyz vermesi otuz dört sene sürmüstür.

Câfer-i Sâdik hazretleri, temiz ve yüksek bir neseb ve soya sâhip oldugu gibi, güzel yüzlü ve tatli dilliydi. Bedeni sanki nûr saçiyordu. Yüzünün renginde beyaz ve kirmizi karismis olup, tatli bir çehresi vardi. Kuvvetli ve orta boylu idi. Kisa ve sisman degildi, saçi kumrala yakindi. Hazret-i Ali (r.a)'ye çok benzerdi. On evlâdi olup, yedisi erkek, üçü kiz idi. Ogullari: Mûsâ Kâzim, Ishak, Muhammed, Ismâil, Abdullah, Abbâs ve Ali'dir. Evlâtlarinin hepsi zamâninin süsü, âlimi ve üstünlerinden olup, evliyânin rehberiydiler. Mûsâ Kâzim, oniki imâmin yedincisidir.


Imâm-i Câfer, ilmi, oniki imâmdan besincisi olan babasi Muhammed Bâkir'dan ögrendi. Ilim ve fazîlette zamâninin bir tânesi oldu. Bütün din bilgilerinde oldugu gibi, zamâninin bütün fen ilimlerinde de söz sâhibiydi. Yetistirdigi talebeler, cebir ve kimyâ ilimlerinde çesitli kesifler yapmislar, bu ilimlerin temel sistematigini kurmuslardir. Fizik ve kimyâ ilimlerinin konusunu teskil eden madde ve onlar üzerindeki bilgisi, o kadar çoktu ki, bu hususlarda zamâninda yasayan herkese akil-ilim hocaligi yapardi. Kimyânin babasi sayilan Câbir de, Câfer-i Sâdik'in talebesidir. Imâm-i Câfer'in en meshûr talebesi, Hanefî mezhebinin kurucusu ve Ehl-i sünnetin reisi olan Imâm-i A'zâm Ebû Hanife Nu'man bin Sâbit'tir. Imâm-i A'zâm, Câfer-i Sâdik'in derslerine ve sohbetlerine iki sene devâm ederek, o gizli ve âsikâr mârifet kaynagindan ilim ve evliyâlik yolunda çok istifâde etti. Imâm-i A'zâm, onun huzûrunda kavustugu yüksek mertebeleri anlatmak için; "O iki sene olmasaydi, Nûman helâk olmustu." buyurmustur. Imâm-i A'zâm bu sözü ile hocasi Câfer-i Sâdik hazretlerinin büyüklügünü, kiymetini, kavustugu yüksek dereceleri anlatmak istemistir.

Câfer-i Sâdik; Muhammed aleyhisselâmin milletinin, dîninin sultani, peygamberlik kemâlâtinin, üstünlüklerinin bürhâni, delili, senedi, hakîkatlarin âlimi, evliyânin gönüllerinin meyvasi, Resûlullah'in sallallahü aleyhi ve sellem vârisi, âriflerin, Hak âsiklarinin serveri, önderi idi. Zevk, ask sâhiplerinin rehberiydi. Tefsîr ilminde esi yoktu. Namazda kendinden geçip düstügü olurdu. Mütevâzi yâni çok alçak gönüllü idi. Kimseyi incitmezdi. Her mümini kendisinden daha kiymetli bilirdi. Bir gün kölelerini çagirdi. Onlara dedi ki:

"Geliniz, sizinle sözleselim. Kiyâmet günü içinizden hanginiz kurtulursa, onun digerlerine sefâatçi olmasi için birbirimize söz verelim!"

Onlar; "Ey Allahü teâlânin Resûlü (s.a.v)'nün evlâdi! Sizin bizim sefâatimiza ihtiyâciniz yoktur. Dedeniz Muhammed aleyhisselâm, bütün insanlarin ve cinlerin sefâatçisidir." dediler. "Ben bu amellerimle, islerimle yarin kiyâmet gününde ceddimin yüzüne bakmaya utanirim." buyurdu.

Tasavvuf ilimlerinde yüksek mârifetlere kavusmus olan ve bu bilgileri arzu edenlere ögreterek onlara mürsidlik, rehberlik yapan Câfer-i Sâdik, kelâm, tefsîr, hadîs ve diger din ilimlerinde de yüksek derecelere ulasmistir. Bu ilimlerde kendisinin oldugu bildirilen eserler, risâleler sonradan yazilmistir. Din bilgisi üzerinde hiç kitap yazmadi. Kelâm ilminde, sapik îtikâd, inanç sâhibi olan Ehl-i bid'ate ve felsefecilere karsi verdigi saglam, vesikali cevaplar, bu hususta yazilan Ehl-i sünnetin kelâm kitaplarinda yer aldi.


NIÇIN HAKKIYLA YAPMADIN?

Bir gün devrin meshûr âlim ve zâhidlerinden Dâvûd-i Tâî, Câfer-i Sâdik'in yanina gelmisti. Ona dedi ki:

"Ey Peygamber (s.a.v) Efendimizin torunu! Bana bir nasîhat ver. Çünkü kalbim karardi. O da buyurdu ki: "Ey Dâvûd! Sen, zamanimizin en zâhidi, Allah'tan en çok korkanisin. Benim nasîhatima ne ihtiyâcin var?"

"Ey Resûlullah (s.a.v)'in torunu. Sizin bütün yaratilmislara üstünlügünüz var. O büyük Peygamber (s.a.v)`in kani damarlarinizda dolasmaktadir. Onun için herkese nasîhat vermeniz, üzerinize vâciptir, borçtur."

"Ey Dâvûd! Ben kiyâmet günü gelince, ceddim Muhammed aleyhisselâmin elimden yakalayip;

"Niçin bana hakkiyla uymadin?" demesinden korkuyorum. Bu isler, nesep, soy isi degil, ibâdet ve amel isidir. Dâvûd-i Tâî bu sözleri duyunca aglamaya basladi ve dedi ki:

"Yâ Rabbî! Onun varligi Peygamberlik soyundan meydana gelmistir. Sözleri yasayisi herkese senettir, delildir. Dedesi Resûl aleyhisselâm, annesi Betûl (Hazret-i Fâtima) oldugu halde, böyle düsünürse, Dâvûd da kim oluyor ki, yaptiklarinin bir kiymeti olsun!"

ekizinci ve dokuzuncu yüzyillarda Horasan'in Merv sehrinde ve Bagdât'ta yasamis olan büyük velîlerden.

30/09/2006

Sekizinci ve dokuzuncu yüzyillarda Horasan'in Merv sehrinde ve Bagdât'ta yasamis olan büyük velîlerden. Ismi, Bisr bin Hâris Abdurrahmân, künyesi Ebû Nasr'dir. Yalinayak gezdigi için "Hafî" lakabiyla bilinir. Bisr-i Hâfî diye meshûr olmustur. 767 (H.150) senesinde Horasan'in Merv sehrinde dogdu. 841 (H.227) senesinde Bagdât'ta vefât etti. Kabri orada olup ziyâret yeridir.

Bir gün eglence âlemlerinden sonra sarhos ve bitkin olarak evine dönerken yolda üstünde Besmele yazili bir kagit buldu. Içi sizlayip yerden aldi. Öpüp, çamurlarini silerek, temizledikten sonra, güzel kokular sürüp, evinin duvarina asti. O gece âlim ve velî bir zâta, rüyâda; "Git Bisr'e söyle! Ismimi temizledigin gibi seni temizlerim. Ismimi büyük tuttugun gibi, seni büyültürüm. Ismimi güzel kokulu yaptigin gibi, seni güzel ederim. Izzetime yemin ederim ki, senin ismini dünyâda ve âhirette temiz ve güzel eylerim." dendi. Bu rüyâ üç defâ tekrar etti. O zât sabah Bisr-i Hâfî'yi arayip meyhânede buldu. Mühim haberim var diye içerden çagirdi. Bisr geldiginde; "Kimden haber vereceksin?" dedi. "Sana Allahü teâlâdan haber verecegim." deyince, aglamaya basladi. "Bana kiziyor mu, siddetli azap mi yapacak?" dedi. Rüyâyi dinleyince arkadaslarina; "Ey arkadaslarim! Beni çagirdilar, bundan sonra bir daha beni buralarda göremeyeceksiniz." dedi. O zâtin yaninda hemen tövbe etti. Bu anda ayaginda ayakkabi bulunmadigi için, hiç ayakkabi giymedi. Sebebini soranlara, "Allahü teâlâya tövbe ettigim, günâh islememeye söz verdigim zaman yalin ayaktim. O zaman giymedigim ayakkabiyi simdi giymeye hayâ ederim. Allahü teâlâ Bekara sûresi yirmi ikinci âyetinde meâlen; "Biz yeryüzünü sizin için tefris ettik, dösedik." buyuruyor. Pâdisâhlarin mefrûsâti üzerinde ayakkabi ile yürümek edebe uymaz. Ayagim ile yer arasinda bir vâsita oldugu hâlde onun sergisine basmayi câiz görmüyorum." derdi. Bu zamandan sonra ayakkabi giymedigi için kendisine yalin ayak mânâsinda "Hâfî" lakabi verildi.

Allahü teâlâya tövbe ettikten ve eski yasayisini terk ettikten sonra bir müddet memleketi olan Merv'de ilim tahsîliyle mesgûl oldu. Dayisi Ali bin Harsam'a talebe oldu. Onun sohbetlerinde bulunup tasavvuf yolunda ilerledi. Ilim yolunda seyâhatlere çikti. Mekke, Kûfe, Basra, Sam ve Lübnan taraflarina gitti. Gittigi yerlerdeki âlimlerin ve velîlerin ilim meclislerinde ve sohbetlerinde bulundu. Bu yüzden Seyyâh Sûfilerden sayildi. En sonunda Bagdât'a gelerek yerlesti. Gerek memleketinde, gerek gezdigi yerlerde ve gerekse Bagdât'ta devrinin ileri gelen âlimlerinden ilim tahsîl etti ve hadîs-i serîf dinledi. Ibrâhim Sa'd, Abdurrahmân bin Zeyd bin Eslem, Hammâd bin Zeyd, Süreyk bin Abdullah, Muâfâ bin Imrân Mûsulî, Vekî bin Cerrâh, Ebû Bekr bin Iyâs, Hafs bin Giyâs, Abdullah bin Mübârek, Îsâ bin Yûnus, Abdullah bin Dâvûd el-Hayrî, Ebû Muâviye ed-Darîr, Zeyd bin Ebi'z-Zerka onun ilim tahsîl ettigi ve hadîs-i serîf dinledigi âlimlerden bir kismidir.

Onun geldigi yillarda, dünyâ meraklilarinin da âhiret sevdâlilarinin da merkezi durumunda bulunan Bagdât'ta, Ahmed bin Hanbel hazretleriyle görüstü. Süfyân-i Sevrî Fudayl bin Iyâd, Muâfa bin Imrân ve Imâm-i Mâlik hazretlerinin ilim meclislerinde ve sohbetlerinde de bulunup onlardan feyz aldi. Hadîs ilminde güvenilir âlimlerden oldugu gibi, tasavvufta da yüksek derecelere kavustu.

Hanbelî mezhebinin kurucusu Ahmed bin Hanbel, Bisr-i Hâfî'yi çok sever, devamli yanina giderdi. Talebeleri; "Siz âlimsiniz. Hadîste, fikihta, ictihadda ve bütün ilimlerde esiniz yoktur. Niye Bisr-i Hâfî gibi birini sik sik ziyâret ediyorsunuz?" dediklerinde; "Evet, dediginiz ilimleri ondan iyi bilirim. Fakat o, kalp ilimlerini benden iyi bilir." derdi.

Dînî ilimlerde yüksek bir âlim, tasavvufta yüksek bir velî olan Bisr-i Hâfî, zamâninin tib bilgilerinde de söz sâhibi idi.

Haci ibrahim Kutub'un oglu olan Seyyid Kutup, 1906'da Asyut kasabasina...

27/09/2006

Haci ibrahim Kutub'un oglu olan Seyyid Kutup, 1906'da Asyut kasabasina bagli Kalia köyünde dünyaya geldi. Babasi köyde, sayilan bir kisi ve Vatan Partisinin bir üyesi olarak bilinmekteydi.
O zaman bu partinin baskanliginda Mustafa Kamil vardi. Haci Ibrahim Kutup ziraatla ugrasir, elde ettigi mahsulün bir kismini satar bir kismini da fakirlere infak ederdi. Annesi ise çok mütedeyyin ve asil bir aileye mensup birisiydi. Seyyid Kutub'a terbiyesiyle, sevgi ve sefkatiyle çok tesir etmisti.
Seyyid Kutup'un Hamide ve Emine adli iki kiz kardesiyle Muhammed adinda küçük bir de erkek kardesi vardi. Daha Kahire'de okurken babasini kaybedince, annesinin ve kardeslerinin bütün mesuliyetleri onun üzerine yikilmis oluyordu. O cia bu durumdan oldukça sikilmisti. Bu sikintidan biraz olsun kurtulmak için, annesini Kahire'ye tasinmaya razi eder ve Kahire`ye tasinirlar.
1940'da annesinin ani vefati Seyid Kutup'u oldukça etkilemisti. Kendisini. hayatta yalniz hissetmeye baslar. Bu konudaki duygularini bizzat kendisi bazi kitaplarinda anlatmaktadir.

SEYYID KUTUB'UN HAYATININ DÖNEMLERI
Seyyid Kutup'un hayatini dört ana bölümde toplamak mümkündür. Bunlardan birincisi dogumundan 1919'a kadar olan bölüm. Seyyid Kutup bu devrede babasinin itinali dini terbiyesi altinda yetismisti. Bir tarafta köylerindeki medreseye devam ederken bir taraftan da babasinin özel terbiyesindeydi. Daha on yasina gelmeden Kur'an-i Kerim'in tamamini ezberlemisti.
Seyyid Kutup'un hayatindaki ikinci dönem ise 1920 ve 1939 arasindaki zamani içermektedir. Bu dönemde Kahire'ye giderek liseyi bitirir ve üniversiteye "Darul Ulum"a girer. Darul Ulum'a girmesindeki maksadi arap dilinde ihtisas sahibi olmakti. Kardesi Muhammed Kutub'un "Küçük Çigliklar" adli kitabinin önsözünde de anlattigi gibi Darul Ulum'da dört sene okumustu. Burada okutulan dersler ise Tarih, Cografya, Arap edebi-
yati, Ingilizce, Sosyaloji, Matematik, Fizik, Felsefe ve dini ilimlerdi.
Seyyid Kutup'u okutan hocalarin basinda ise Mehdi Allame geliyordu. Bu zat Seyyid Kutup'un "Sairin hayattaki görevi" kitabinin ön sözünde sunlari diyor: "Seyyid Kutup'un benim talebem olmasi bana çok büyük bir mutluluk veriyor. Eger hayatta benim ondan baska talebem olmasa bile onun varligi mutluluk olarak kafidir."
Darul Ulum'dan mezun olduktan sonra Milli Egitim Bakanliginda müfettis olarak görev alir.
Fakat bir yazar olarak görevini daha iyi yapabilmek için görevde fazla kalmayarak istifa eder. Bu siralarda hemen hemen her konuda kendisini yetistirmek için okumaya daldigini görürüz. Özellikle arapçaya çesitli dillerden çevrilmis eserleri incelemekte ve degerlendirmeye tabi tutmaktaydi.
Çok geçmeden Seyyid Kutup da tipki Taha Hüseyin, Abbas Mahmut Akkad ve Mustafa Sadik Rafi gibi harika bir yazar,olarak ortaya çikiyordu.
Onun yazilari da tipki ötekilerinki gibi ayni gazete ve dergilerde yayinlanmaya baslamisti.
Seyyid Kutup'un hayatinin üçüncü merhalesini ise 1939 ile 1951 yillari olusturmaktâdir. Bizim görüsümüze göre bu dönem ayni zamanda Seyyid Kutup'un Islâmi düsünceye dönüsünün de bir baslangici oluyordu. 1939'da "El-Muktatif' dergisi O'nun "Kur'an da Fennî Tasvir" adli bir makalesini yayinlamisti. Seyyid Kutup bu yazisinda bazi ayetlerden örnekler vererek Kur'an'daki sanatsal güzellikleri ve onun üstün icazini ortaya koyuyordu.
Bu yazisiyla ayni zamanda Kur'an'da icaz olayini inkar eden Akkad'in görüslerinden de ayrilmis
oluyordu. 1945 yilinda ayni konuda iki kitap yayinladi.
Seyyid Kutup bu kitaplarinin, almis oldugu dini terbiyenin bir semeresi oldugunu açikça itiraf etmekte, Kur'an'in uslubu ve harikaligiyla kendisini uyandirdigini kabul etmektedir. O'na göre ilmi Kelamin uslubu olan cedel, dinde pek neticeye götürmemektedir. Çünkü akil Kur'an'in inceliklerini ve harikaliklarini tam olarak anlamaktan acizdir. Arkasindan "Sahrada" adli bir kasidesini yayinlayan Seyyid Kutup, burada her seyin bir tertip ve ölçüye göre yaratildigini anlatmaktadir.
1946'da "Iste Sahtekarlik" diye bir kitabi daha yayinlandi. Bu kitabinda Abdullah Ali el-Kasimi ile iki konuda tartisiyordu. Bunlardan birisi "Insanin yaratmak konusundaki gücü" ikincisi ise "Insanin dinlere inanmasiydi". Akkad ve onun gibileri makalelerinde genelde Abdullah Ali'nin kitabini, dolayisiyla fikirlerini medhederken Seyyid Kutup siddetle tenkit ediyordu. Çünkü Abdullah Ali dinin hayatin gerçeklerine ters oldugunu, dine
tabi olanlarin gerilediklerini, özellikle Islâmin insani gerilettigini savunuyordu. Iste bundan dolayi Seyyid Kutup Abdullah Ali'nin demogojilerine yazdigi kitapda hücum ediyor, tenkit ediyor ve onlari çürütüyordu.
7 Ekimn 1946 da Seyid Kutup'un Islâmi fikre baslangiç olarak degerlendirilen "Konum Dersleri" adinda bir makalesi daha yayinlanmisti. Seyyid Kutup bu makalesinde Misir'in toplum yapisinin, siyasi, ahlaki ve sosyal yönlerden tenkidini yaparak, müslümanlari çalismaya çagiriyordu. Toplumun islahi için ne yapilmasi gerekiyorsa müslümanlarin yapmak zorunda olusunun Kur'an'in emri oldugunu söyleyen Kutup delil olarak Al-
lah'in su ayet-i kerimesini gösterip tefsirini yapiyordu: "Sizden iyiligi emreden, kötülükten sakindiran, bir topluluk olsun. Iste asil kurtulusa erenler onlardir. "

ISLAMA DOGRU YÖNELIS.
21 Ekim 1946 bu günkü medeniyeti tenkit ederek onun manevi degerlerden soyutlanmis, sadece maddi bir medeniyet oldugunu delillerle açikliyordu. 1948'in sonlarinda ise "Islâmda Sosyal Adalet" kitabini yayimladi. Kutub bu kitabinda insanligin arzu ettigi gerçek sosyal adaletin Islâmda oldugunu ve hakiki adaletin Kur'an'in
gölgesinden baska hiç bir yerde olmadigini açik açik anlatarak hayatin her alaninda oldugu gibi edebiyatin dahi Islâmi ölçülerden kaynaklanmasi gerektigini vurguluyordu.

1949'da Amerika'ya giden Kutub iki buçuk yil kaldi. Amerika'da kaldigi bu müddet içersinde Misir'daki arkadasi Tevfik el-Hakim'e gönderdigi mektuplarda Amerikan toplumunu ve medeniyetini devamli olarak tenkit ediyordu. Çünkü ; bu medeniyette ruhi degerlerden hiç bir sey yoktur, diyordu. Ayni mektuplarinda "El Melik" adli kitabini da tenkit ediyordu. Çünkü Kutup bu kitabi Islâmi fikirlerle yogrulmadan çok önce yazmisti.
Iste Seyyid Kutup arkadasina yazdigi mektuplarda bu kitabinin tenkidinde, "keske kitabin konusu Yunan felsefesine göre degilde, Islâmi ruhla yazilmis olsaydi. Insallah gelecekteki konular, hayata, kainata ve insana özel bir bakis açisi olan Islâmdan kaynaklanir" diyerek temennilerini de bildiriyordu.
Buna göre diyebiliriz ki Seyyid Kutup'un bu tarihten sonra edebiyata bakis açisi degismistir. Çünkü hayatinin önceki dönemlerine baktigimizda edebiyati din ile ilgisi olmayan bir güzellik olarak degerlendirmekteydi. Fakat simdi her seyin oldugu gibi edebiyatin da tüm konularini dogrudan dogruya Islâmdan almasi gerektigini söyle-
mektedir.

1951 ile 1965 yillarini kapsayan zaman parçasi ise hayatindaki dördüncü merhaleyi olusturuyordu. Kutup bu dönemde edebiyattan tamamen siyrilarak Ihvan-i Müslimin teskilatina katilmisti. Abdulhakim Abidin'in anlattigina göre Seyyid Kutup artik Ihvanin bir fikir elemani olmustu.
Gerçi yönetici olarak Ihvanda hiç bir makami yoktu ama iyi bir müntesip olarak Ihvanin gazetelerinde ve dergilerinde halki devamli olarak Islâma davet ediyordu. Bir ara, 1954'deki tutuklanmasindan önce "Ihvan-i Müslimin" adli gazetede yazi isleri müdürlügü yapmis, orada yazdigi yazilari bir araya getirerek birçok kitaplar olusturmustu.
Bu kitaplardan birkaçini burada zikretmeden geçemeyecegiz:
1- Islâm ve Dünyaya bakis
2- Iste Din Budur
3- Istikbal Islâmindir.

Kutup ayrica Ihvan-i Müslimin gazetesinde din ile devlet islerini birbirinden ayirarak dini siyasetten uzak tutan laik düsünceyi de siddetle tenkit eder, siyaset baskadir, din baskadir sloganinin bir hikaye oldugunu söyliyerek Islâmda böyle bir sey olmadigini haykirir. Çünkü Seyyid Kutup "Islâmin kalplerde bir inanç ve hayat için
bir kanun oldugunu" vurguluyordu.
Ezher üniversitesinin Kur'an-i Kerim'i tefsir etmede taklidi tutumunu da açikça tenkit eden Kutub bu konuda söyle diyordu:
"Bu gün bütün dünya sosyalizm ve kapitalizm gibi belirli sosyal fikirlerin pesinde gitmektedir. Onun için Ezher üniversitesi Islâmi kültürü her yönüyle halka götürmelidir. Ibadette, inanç ve hayatin her alaninda, Islâmin kendisine has, her türlü noksanliklardan uzak ölçülerinin oldugunu izah etmelidir. Ister siyasette olsun, ister iktisatta ve ister cezalarda olsun Islâmin hayatin her konusu için ölçüler koydugunu anlatmali ve Islâmi günlük hayata hakim kilmak için çalismalar yapmalidir.

SEYYID KUTUB'UN SEHADETI
Seyyid Kutup Islâma inanmis ve inandigi davanin gerçeklesmesi için de bir çok çalismalar yapmis büyük bir mücahitti. 27 Kasim 1954'de, Ihvan-i Müslimin Misir devlet baskani Cemal Abdunnasir'a suikast girisimiyle itham edildiginde Seyyid Kutup'da Ihvan-i Müslimin saflarina katilmisti.
Bundan dolayi Ihvan-i Müslimine mensup birçok müslümanla birlikte Seyyid Kutup'da tutuklandi. Yapilan yargilamanin neticesinde Seyyid Kutup'a agir islerde çalistirilmakla birlikte on bes sene agir hapis cezasi verildi. Artik Seyid Kutup Kahire'den bir kaç km. uzakta "Limanneze" hapishanesinde yasamaya baslamisti. On sene hapis yattiktan sonra o zamanin Irak devlet baskani Abdusselam'in Abdunnasir'i ziyaret ederek
Seyyid Kutup'u serbest birakmasini istemesi üzerine Kutub 1964'de serbest birakildi.
Hapisten çikan Kutub 1965'de "Yoldaki Isaretler" adli kitabini yayinlayinca tekrar tutuklanir.
Bu tutuklamada yine Ihvan-i Müsliminden bir çok müslüman vardi. Gerekçe olarakta Ihvan-i Müsliminin devlete karsi darbe girisimini ileri sürerek Ihvani ve Seyyid Kutup'u darbecilikle itham ediyorlardi.
22 Agustos 1966'da Seyyid Kutup'a idam cezasi verildiginde, Assam el Attarin kitabinda anlattgina göre Kutub bu karari tebessüm ve Allah'a kavusmanin verdigi büyük bir mutlulukla karsilamisti. Muhammed Ali Eenna'nin dedigine göre Seyyid Kutup'un asilmasina asil sebep "Yoldaki Isaretler" adli kitabi idi.
Seyyid Kutup'a verilen bu idam karari, Islâm alemine yayildiginda Pakîstan'da Karaçi içinde Cemaati Islâminin mepsuplari tarafindan bir yürüyüs tertiplenmis ve olay kinânarak Abdunnasir'dan karari yeniden gözden geçirmesi istenmistir.
Ayrica yine Pakistan'da "Meclisi Nizami Islâm", "Cemaati Islâmi", "Cemaati Avami"de bu karari ayni sekilde kinamislardi. Diger taraftan Ingiltere'de Rabitatül Islâm, Lübnan'da "Cemaati Islâm" teskilati, Ürdün'de birçok dini sahsiyetler, Sudan'da Seyyid Allal El Fasi ve Istiklal partisi baskani Ahmet el-Hatib, Irak'taki Rabitanin
baskani Seyh Emcek Eczzehavi ve bir çok Islâm alimleri Abdunnasir'i bu kararindan dolayi kinamis ve vaz geçmesi için ikaz etmislerdi.
Bütün bunlara ragmen 9 Agustos 1967 sabahi Lübnandaki "Ennebar"gazetesiyle Misir'daki "El-ehram" gazetesi idam haberini su cümlelerle veriyorlardi.

"...Çelik migferli askerlerden bir grup hazirlanip, agir silahlar artirilarak Kahire hapishanesinin etrafinda bir hisar olusturuldu. Gazetecilerin hapishaneye girisi yasaklandi. Seyyid Kutup idam edildikten sonra da gazetecilerden bölgenin terk edilmesi istendi."
Seyyid Kutup bir çok kiymetli kitap yazmisti. Basta Kur'an-i Kerimin bir tefsiri olan "Fizilal-i Kur'an" olmak üzere hemen hemen her konuda eseri vardir. Özellikle Islâmi konularda, edebiyat ve egitim konularindaki eserleri daha çoktur.
Bunlardan hemen hemen hepsi de türkçeye çevrilmistir.

Osmanlı denizci. Dünya haritaları ve denizcilik kitabıyla tanınmıştır

22/09/2006

Osmanlı denizci. Dünya haritaları ve denizcilik kitabıyla tanınmıştır. Doğum tarihi kesin olarak bilinmiyor. 1465-1470 arasında Gelibolu'da doğdu. Kahire'de Vefat etti.

Asıl adı Muhiddin Pirî'dir. Karamanlı Hacı Ali Mehmed'in oğlu ve ünlü Osmanlı denizcisi Kemal Reis'in yeğenidir. Akdeniz de korsanlık yapmakta olan amcasının yanında yaklaşık 1481'den sonra denize açıldı. 1487'de onunla birlikte İspanya'daki Müslümanlar'ın yardımına gitti. 1491-1493 arasında Sicilya, Sardunya, Korsika adalarına ve Güney Fransa kıyılarına yapılan akınlara katıldı. Amcasıyla birlikte Osmanlı Devleti'nin hizmetine girerek 1499-1502 Osmanlı-Venedik Savaşı'nda bir savaş gemisinde kaptanlık yaptı.

BİLİMCİLERİ ŞAŞIRTAN HARİTALARI

Ünlü Osmanlı denizcisi ve alimi Piri Reis'in yaklaşık 500 yıl önce hazırladığı haritasının dünyanın uydudan çekilen fotoğrafları kadar eksiksiz ve mükemmel olduğu söylenir.
"Günümüzde bazı haritalardaki yanlışların Piri Reis'in haritasına bakılarak düzeltildiği biliniyor.

Rus tarihçi Sergey Manukov ise Piri Reis'in 1513'te çizdiği haritasının benzerini hazırlamanın ancak dünyanın uydudan çekilmiş fotoğraflarıyla mümkün olduğunu söyledi. Rus uzman, "Aslında harita da fotoğrafa çok benziyor. Sanki, bir uydu aracı çizimi yapılan bölgenin üzerinde dolaşarak fotoğrafını çekmiş. Özellikle güney yarımküre inanılmaz ayrıntılı" dedi.

HALA O KONUŞULUYOR

Türk amiral Vefatından yüzyıllar sonra hâlâ konuşuluyor.Ve de konuşulmaya devam edecektir.

BÜTÜN DÜNYA'DA MODA

Londra Moda Haftası'nın yapıldığı "Natural History Museum"da 2007 yaz koleksiyonunu tanıtan modacı Arzu Kaprol, giysilerinin ana konsepti olarak Piri Reis'in haritasını seçti. Piri Reis'in bugün sadece uzay teknolojisiyle tespit edilebilen harita çiziminin mükemmelliğine dikkat çeken Kaprol, "Buna hayranlık duymamak elde değil. Ben de koleksiyonumda Osmanlı denizciliğinden esin aldım" dedi.