Blog Criss'a

Niedzielny poranek i bardzo dużo różnych zajęć, obowiązków, zaległości.
Wczoraj byłem w pubie ze znajomymi - lubię w takich miejscach stanąć z boku i spojrzeć na zachowania ludzi z perspektywy obserwatora, nie biorąc w tym udziału.. i tak sobie dziś myślę.. Gdy idziemy "między ludzi" większość z nas zakłada maskę, staje się aktorami. Ludzie grają kogoś, kim nie są licząc, że w ten sposób przyciągną do siebie partnera/partnerkę czy choćby okażą się bardziej interesujący. Wynika to chyba z braku akceptacji, z niskiej samooceny. Uważny obserwator natychmiast zdemaskuje aktora - sposób zachowania, ton głosu, śmiech, gesty... Kobiety często gestami dają znać, że są zainteresowane, a czasami robią to bezwiednie. Ja też bywam aktorem, choć staram się nie grać przesadnie kogoś, kim nie jestem. Niestety aktorstwo leży w naszej naturze. W niektórych sytuacjach chcemy pokazać się z najlepszej strony naginając nieco prawdę.
Takie miejsca i zachowania ludzi, którzy już sobie troszkę wypili zawsze przypominały mi ptasie gody . Samiec naburmusza swoje piórka i dumnie paraduje przed samiczką, która zachowując się głośniej niż zwykle gra ważną i niedostępną. Spędzają ze sobą trochę czasu licytując swoje zalety, a potem samiczka dokonuje wyboru: ten czy inny.
Śmieszne to jest, ale może ludzie grają dlatego, aby zostać wybranymi. Niestety rozczarowanie jest nieuniknione. Czy są jeszcze na tym świecie ludzie, którzy potrafią zaakceptować drugiego człowieka takim jakim on jest? Bezwarunkowo?...

"Porządnymi ludźmi nazywa się zazwyczaj tych ludzi, którzy postępują tak, jak wszyscy inni." [Anatol France]

Poniżej widok na Błatnią (917 m n.p.m.) ze zboczy Klimczoka (1034 m n.p.m.):


Blog zgłoszony do konkursu na blog roku: http://www.blogroku.pl/criss,gvn7f,blog.html

Kolejny fajny dzień. Kilka dobrze załatwionych spraw, troszkę refleksji. Lubię tak ;-)
Ktoś mnie dziś zdenerwował.. Nie lubię, gdy ktoś mi mówi jak mam żyć, w co wierzyć i komu bić pokłony.
Nie mówcie mi jak mam żyć - nie wy będziecie za mnie umierać. Nie oceniajcie, nie osądzajcie.
Zabawne, że każdy człowiek dąży do podzielenia świata i ludzi na kategorie, na szufladki. Kilka słów i ląduję w określonej szufladce, z której ciężko się wydostać. Przykre to jest.. Jak ciężko wyjść poza schematy..

No price is too high to pay for the privilege of owning yourself. [Nietzsche]

Przykre, że ludzie są blisko dopóki czerpią z tego korzyści. A gdy już nie mają w tym interesu - odchodzą. Chyba wszyscy jesteśmy egoistami Pozostaje tylko garstka przyjaciół - tych prawdziwych.. Dobrze, że oni są.

Miało być pozytywnie, więc będzie. Mam wolne do 2-go stycznia, tylko jakieś drobne sprawy do załatwiania. Mogę wreszcie czytać, odrobić trochę zaległości, posiedzieć w ciszy, pojechać w góry itp. Dzisiejszy wieczór spędzę w domu, w ciszy i spokoju. Z dala od tłoku, hałasu i tej świątecznej histerii. To się nazywa odpoczynek.

Poniżej góra Żar. Zdjęcie zrobione 2 tygodnie temu, tuż przed zachodem słońca.

Dziś się dowiedziałem, że u jednego z moich znajomych niedawno stwierdzono nowotwór złośliwy.. Podobno są szanse na wyleczenie.. Nie wyobrażam sobie być w takiej sytuacji.
I po tym wszystkim tak sobie myślę - czym są moje problemy? Przecież tego nawet problemami nie można nazwać.. Bawię się w życie jak dziecko w piaskownicy, zupełnie nieświadome niebezpieczeństw. A to życie jest takie kruche i krótkie.
Jedyne co powinno kierować mną, to chęć spędzenia tego czasu godnie.. i wykorzystania go tak, jak tylko potrafię najlepiej. Podobno nie jest ważne co się osiągnie w życiu, lecz ważne jest jak się traktuje ludzi, z którymi przyszło nam spędzać czas. Może naprawdę sensem życia jest miłość? Nie ta fizyczna i nie tylko do jedynej osoby.. ale taka miłość do ludzi. Szacunek...
Leczę się.. to efekt tego spacerku weekendowego, ale nadal twierdzę, że wartało ;-)
Poniżej kolejny zimowy krajobraz...