❤⌛❤ MY LİFE WELCOMEE ❤⌛❤

Gittin... Dudağıma, çocuksu susuzluğumla asla doyamadığım öpücüklerinden birini kondurup gittin. "Ne olur öyle bakma bana" dedin en son... Daha birkaç dakika önce gözlerimde varlığınla alevlenen yaşam sevincinin yerine, boyun eğmiş, donuk ve daha şimdiden hasretinle kavrulmuş bir karanlığı bırakıp gittin... Dolmuştu zamanın. Yüreğimdeki kum saatini, o göz açıp kapayıncaya kadar geçen "sen"den, sanki asırlarca tükenmek bilmeyen "sensizliğe" tersyüz ederek gittin. İçimde, günlerdir yokluğunla zayıflamış, kalbi kupkuru kalmış aşk çocuğunu sevginle emzirme sarhoşluğuyla delirdiğim şu üç saatin içindeki yüzlerce "an"ı "anı"ya dönüştürerek... Önce gözlerim öksüz kaldı yokluğunda. Sonra, nefesinin o buğulu sıcaklığından mahrum kalan evimin rutubet kokulu duvarları... Gittin... İki aşkın arasında şaşkın. Ürkek ve çaresiz bir çocuk gibi savrulan kalbini cebine koyup, başka bir eve gittin uyumaya. Artık senin değildi evin, "sizin" di. Benim özlediğim o eski evin değildi gittiğin... O eski ev... Oturup, zamanın o yağmursuz, o parça parça yüzüne bakarak, güneşin bütün gün sadece yalayıp geçtiği loş pencerelerinde dalgınlığımızı biriktirdiğimiz o ev... Şaşardık bazen. Ansızın, hesapsızca, belki de yorgun düşerek... Akıldışı bir hızla devinen imgelerin ortasında, bir çığ gibi ömrümüze yığılan anılardan birin seçip, dondurarak... Hayat, çok eskilerden gelen sonsuz bir ayinle ilgili gibi, bir gelenek gibi tekrar ederdi etrafımızda, umurumuzda olmadan... Elin çaya uzanırdı. Tenim dudaklarını özlerdi. Bir sözüm şiirin olurdu. Demlenirdik. Gömüldükçe düşlerin o büyülü uykusuna, aşkımın kalbimdeki ilahi melodisi çalınırdı kulaklarına birden. Nasıl da ürkerdin... Karanlıktan korkan bir çocuğun teselli isteği gibi bölerdi sesin suskunluğumuzu. Ruhlarımızın bir yerlerde buluştuğuna, düşlerimizin bir yerde kesiştiğine inanmak istediğim bu hayattan çalıntı anları, beni bunun aksine inandırmaya çalışan bir sesle ve ilk önce hep sen bölerdin. İşte böyle anlarda yüzü daha da netleşirdi dünyaya gözlerinden bakan o yaralı çocuğunun... İşte ben en çok seni içimden doğru sevdiğim böyle anları severdim. Hayatın içinde seni barındırdığı her karesinde uzun uzun soluklar alarak, o günlük, o sıradan ayrıntılarını alabildiğince büyütüp, içinde kaybolarak severdim seni... Odanın içinde, varlığına yıllardır aşina olduğun bir eşya gibi sessizce kaybolarak, seni izlemek ve başının üzerinden sonsuzluğa akıp giden düş bulutlarında şekillenen her şeyi, şu yüreğimde senin için büyüttüğüm şiire mısra yapıp eklemekti seni sevmek. Sevmek hayatına tanıklık etmekti benim için... Sabahları evden çıkmadan önce, uykundaki o en masum halini öpücüklere boğarken "gitme" diye sayıklayan sesine kıyamayıp, patrona bin bir yalanlar uydurarak, işe gitmemekti seni sevmek... Sana kahvaltı hazırlamaktı. Senle hazırladığım sofraya iştahla oturup "sen var ya, bir meleksin, neden seninle evlenmiyorum ki ben? Senden daha iyisini mi bulacağım"diyen muzip sözlerine sevinmek, belki de çocukça inanmaktı. İnce ince kıyılmış, tabağa motif gibi işlenerek dizilmiş ve hep sevdiğin gibi üzerinde zeytinyağı ve limon gezdirilmiş domateslere, yaptığım mezelere duyduğun minnete şaşırmaktı. Hayatına eklemekten çılgınca zevk aldığım o şefkatli inceliklere duyduğun minnete şaşırmaktı seni sevmek... Seni sevmek, bundan yıllar önce, seni bir idol gibi içimde büyütüp, hayranlığımın yavaş yavaş aşka dönüşünü ürkekçe gizleyerek kaleme aldığım mektuplarıma, aynı incelikle, aynı özlemle, aynı hayranlıkla verdiğin cevaplarına inanmaktı. Tüm ısrarlarına rağmen, bu eşsiz büyüyü bozmaktan çekinip, aylarca seni bir kez bile aramamaktı. Sonra ansızın yollara düşüp, çocukluğumda kalbimde filizlenen sevdası senin aşkınla yeşeren bu kentin sokaklarında izini sürmek, kendi sözlerinle "bu inceliğin ve bu derin anlayışın yüzünü", yani o merak ettiğin yüzümü, gözlerine taşımaktı. Buluştuğumuz cafe de, ayların günlerin telaşı ve suskunluğuyla anlattığın şeylerin hiçbirini algılamadan, sadece hayranlıkla seni, o hepimiz gidiliğini seyrederken, masanın altından bir türlü çıkartamadığın o telaşlı, o çocuk ellerinde kendini ele veren heyecanına inanmaktı... Seni sevmek, o gece rakı içtiğimiz köhne meyhaneden çıkıp yürüdüğümüz sokaklarda, Nisan ayında bir mucize gibi gökyüzünde dans eden kar tanelerinin Tanrı'nın bu aşk için gönderdiği bir işaret olduğuna inanmaktı. Seni sevmek kadınlığımı, bedenimi ve hazzı ilk defa seninle keşfetmekti. Onyedi yıldır sanki sadece senin için sakladığım bedenimi, en ufak bir tereddüt duymadan ve beklentisiz bir sarhoşlukla sana sunmaktı. Her dokunuşunda kutsal bir ayinin o sıcak ve tatlı şarabını yudum yudum içer gibi... Seni sevmek, aşkın uğruna, ama senden izinsiz, başka bir kentteki hayatımı sıfırlayıp, yaşadığın kente, yaşadığın göğün altına, ıslandığın yağmurların altına gelip yerleşmekti. Senden başka, bu koca kentte bir başınalık ve kimsesizlikti seni sevmek... Sokaklarda tek bir tanıdık simaya rastlamamaya alışmaktı güçlükle... Hücrelerimle beraber çoğalan aşkını özgürce ve sınırsızca yaşamak için ailemin şefkatli ve anlayışlı kollarından sıyrılıp kanatlanmak, yıllanmış can dostların sevgisini çok uzaklarda bırakmaktı... Seni sevmek, yalnızlığın soğuk kollarından biraz olsun sıyrılıp, nefes alabilmek için geceleri saatlerce tek başıma Beyoğlu'nun karanlık sokaklarında kalabalığın soluğuyla ısınmaya çalışmaktı. Hiç tanımadığım insanların yüzünde senin yüzünü aramak, onların kaybolmuş, umutsuz hayatlarında yaralı geçmişinin ve çocuksu düşlerinin izini sürmekti. Seni sevmek, bu kentin tozlu, soluk ışıkları ruhumu ısırırken, aynı gecenin yıldızları altında seni deliler gibi özlemekti. O geceyi de kollarında geçirebilmeye seni ikna edebilmek için saatlerce sokaklarda dolaşıp, barlarda, kahvelerde oturup eve dönüşünü beklemekti. Bazen bu bekleyişlerin sonu, yorgun düşmüş bedenimi sürüklediğim evimde, o gece bir başka kadının yanında uyumana ağlamak olurdu sabaha kadar... Ertesi gün bir şizofren gibi, hiçbirşey olmamış gibi tekrar seni sevmeye koyulurdum. Şaşırırdım. Çünkü, seni sevmek direnmekti sevgili... Güçsüz olanı acımasızca yok eden bu kentin hoyratlığına ve senin için artık inanmaktan çoktan vazgeçtiğin, yaşadığın hayal kırıklıklarıyla çok uzun zamandır kaybettiğin o aşk duygusunun gerçekliğinin canlı ispatı olmaya direnmekti. Kalbine inançla aşk tohumları ekmekti seni sevmek. Sevmek o yitirdiğin aşk şarkısı adına sana umut vermekti. Seni sevmek, ait olduğun gökyüzünde seni özgür bırakmaktı. Koparmamaktı kanatlarını. Ruhunun ve kaleminin tek besin kaynağından, başka sevgilerin şiirine eklediği mısralardan kıskançlıkla seni mahrum etmeye yeltenmemekti. Sevmek, ruhumun tek sahibi olan seni sahiplenmemeye kanaya kanaya razı olmaktı. Çocuksu bir saflıkla tek vazgeçemeyeceğinin ben olduğuma kendimi inandırarak, hayatına boyun eğmekti. Seni sevmek, bir babayı, bir can yoldaşını hayatının sonuna kadar yanında olduğunu bildiğin güvenilir bir dostu, ilgiye ve şefkate doymayan çaresiz bir küçük çocuğu, ama en çok da tutkulu, kıskanç ve yüreği sonsuz maviliklere akan bir deli aşığı sevmek gibiydi. Bir gün ansızın, telefonda duyduğun bir sese, ya da yeni tanıştığın bir kadına aşık olduğunu, sanki tepkimi ölçmek ya da seni nasıl kıskandığımı görmek isteyen abartılı bir heyecanla söylediğinde, telaşa kapılmamak, bunun gelip geçici bir duygu olduğuna ve asla benden vazgeçemeyeceğine inanmaktı... Yine de içimdeki o kaçınılmaz endişe ister istemez sarardı yüzümü... Sesim soluğum kesilirdi birden... İşte öyle anlarda beni sımsıkı sarıp, tutkulu bir sevişmenin ilk öpücüklerini dudağıma kondururken "Sen küçücük bir kızsın, biliyor musun" diyen şefkatli sesini severdim en çok. Ve aslında ben dâhil, hiç kimseye âşık olamayacağını düşünür hüzünlenirdim. Rüyalarımın gül kokusu. Sonra bir gün aşka açıldı yüreğinin sürgüleri Sonra bir gün şiirlerin başka bir aşkın kokusuna büründü. Yıkıldı tabuların... Kırıldı zincirlerin... Uzağıma düştün. Bu defa farklıydı, hissetmiştim. Yalnız bedenini değil, ruhunu da paylaşmaya başlamıştın bir başka kadınla. Sonra sevmek yavaş yavaş kayışını izlemek oldu avuçlarımdan. Seni sevmek, sen sabaha karşı uyuduğumu sanarak yanımdan kalkıp bir başka yürekle telefonda özlem giderirken, içimde kopan fırtınaları susturmaya çalışmak oldu sessizce. Habersizce kapını çaldığım o gün, kapında kalıp, içeri girememek oldu. O güne kadar hiç olmazsa bana karşı dürüst olmanla, yaşadıklarını benden gizlememenle, yalan söylememenle avunuyordum. Ama bir başkasını incitmemek, üzmemek için ondan gerçekleri gizlediğini, yalanlarla da olsa o nu koruduğunu fark edince bu avuntu da terk etti beni. Yalanlarını bile kıskanır oldum. Neden dürüst olmak için beni seçmiştin sanki. Gerçeğin acımazız zindanlarında neden beni kilitli bırakmıştın. Ne çok düşündüm bu soruların cevaplarını. Ne çok sorguladım kendimi, nerde hata yaptığımı, neyi eksik bıraktığımı. Kadınca oyunlardan haberim olmadı hiçbir zaman. Seçtiğin yaşam biçiminden koparmak, seni soluksuz bırakmak demekti benim için. Hatam seni bir mülk gibi sahiplenmemek miydi? Acaba istediğin bu muydu? Seni yanlış mı tanımıştım? Bana hep, ne kadar asil bir yüreğim olduğunu söyler dururdun. İsyanım, kalbimin ezilmiş parçalarının üstünü örtüp, sessizce çekip kapını çıkmak olurdu en fazla. Yalnız kalmak istediğini daha sen söylemeden yüzündeki bulutlardan hisseder, çekip giderdim. Özür diler gibi bir sesle, onun geleceğini söylediğinde, sessizce çıkıp giderdim. Karşında ben otururken, onunla saatlerce telefonda konuştuğunda çıkıp giderdim. Hep giderdim. Bu onurlu tavrımdı belki de ezen yüreğini. Vazgeçemediğin tek yanım buydu belki. Sonra, sevmek yaralı kadınlığımı başka yüreklerle avutma yanılgısına kapılmak oldu. Buna hakkım olduğunu söyleyip dursan da, biliyorum aslında içten içe hiç affetmedin beni. Sen çoktan parçalanmıştın zaten. Benim de yüreğimi böldüğümü düşünmek sana bile ağır geldi. Oysa ben, seni değil, kendimi cezalandırıyordum başka bedenlerle... Ruhumu kemiren bu deli aşkı cezalandırıyordum. Bunu anlamadın mı sevgili? Sevmek seni değil çocukluğumu, düşlerimi, kendimi aldatmak olmuştu artık. Bana bağlanan masum aşkları seninle aldatmak olmuştu... Kimseye veremedim yüreğimi. Ne zaman baksalar içime, yüreğimin kırık aynasında kendilerinin değil senin yüzünün aksini gördüler hep... Sessizce çekip gittiler. Fark etmedim bile gittiklerini... Gittin... Seni sevmek, bensiz akıp giden hayatına bir yabancı gibi uzaktan bakmak oldu çoktandır... O çocuk ellerinin, bir başkasının saçlarında gezindiğini, aniden özlemle sarılıp bir başka yüzü öpücüklere boğduğunu, sabahları uykunda bir başka kadına "gitme" diye sayıkladığını düşünmek oldu, seni sevmek... Geceleri kokuna hasret yatağımda ter içinde uyanmak, kendimin bile affedemediği bir bencillikle, kalbindeki tek aşkın benimki olması için gözyaşları içinde Tanrı'ya yalvarmak oldu... Seni yasak bir aşk gibi gözlerden uzakta, rutubetli duvarlar arasında yaşamak oldu, sevmek.Beni hayatından dışladığın için öfke nöbetlerine kapılıp, bana bile yabancı gelen, hiç tanımadığım bir sesle sana bağırmak, haykırmak, ağlamak, sonra pişmanlıkla affedip tutkuyla sana tekrar sarılmak oldu... Yabani bir ot gibi ruhumu sarıp sarmalayan öfke ve kıskançlık duygularıyla benliğimden uzaklaşmayı kendime yakıştırmamak, kaldığım bu karanlık dehlizde, kendi kalbimde, yalnızlığımda, sensizliğimde, kendi aşkımla delirmek oldu seni sevmek. Şimdi, bu acıya bir son vermesi, kendisini terketmesi, sonsuzluğa bırakıp gitmesi için birbirine yalvaran iki yüreğiz artık. "Ayazda iki yürek" gibiyiz. Sen benim şizofren aşkımsın... Ben senin kanayan vicdanınım. Affet beni sevgili... Verdiğim sözleri tutamadım.

Bayan “Harbi Kız”

Şunları Söyler : “Ahh boks maçına bilet mi aldın! Harikasın beee!!!”
Halk Dilinde İsimleri : Delikanlı Kız, Bacı.
Avantajları : Kafadengi, eğlenceli.
Dezavantajları : Bu tipler genellikle erkek gibi yapılı güçlü kuvvetli olurlar. Kafasını bozarsanız, hakkınızda pek hayırlı olmaz…

Bayan “Cıyak Cıyak”

Şunları Söyler : “Seni serseeeeeeem!!!! Gel burayaaa!!! Çabuk söyle bu saate kadar nerdeydiiiiiinnnnnnnn?”
Halk Dilinde İsimleri : Cadaloz, Başbelası.
Avantajları : Kendince size ilgi gösteriyor işte daha ne…
Dezavantajları : Sürekli kafanıza bişeyler fırlatır, uçan tekme savurur…

Bayan “Mızmız”

Şunları Söyler : “Aaah başım.. ayağım.. ayyy mideme ağrı saplandı.”
Halk Dilinde İsimleri : Mıymıntı, Uyuntu, Karın ağrısı.
Avantajları : Sayesinde anatomi ve tıp bilginiz gelişir.
Dezavantajları : Bulaşıcıdır!

Bayan ‘Patron’

Şunları Söyler : “Çabuk kalk!! O kravat olmamış çıkar başka bir tane tak!! Saçlarını biraz kestir!! Git para kazan!”
Halk Dilinde İsimleri : Çokbilmiş, Müdire Hanım, Diktatör, Terminatör!
Avantajları : Çoğunlukla doğruları söyler.
Dezavantajları : Yahu doğruları söylese ne oluuuuur, söylemese ne oluuur…

Bayan “Kararsız”

Şunları Söyler : “Ay ben ne yapsam.. İşten ayrılsam mı.. Evi değiştirsem.. Saç rengimi değiştirsem.. Yoksa böyle iyi mi.. Ayyy ya daha kötü olursa…”
Halk Dilinde İsimleri : Bayan Panik, Bayan Kriz.
Avantajları : Kolay ikna edilir, kolay sakinleştirilir.
Dezavantajları: 2 dakika sonra herşey yeniden başlar.

Bayan “Vahşi”

Şunları Söyler : Valla bu türün pek bilinen kalıplaşmış sözü yok, yani ne yapacakları hiç belli olmaz.
Halk Dilinde İsimleri : Çılgın.
Avantajları : Her an herşeye hazırdır.
Dezavantajları : Güvenilmezdir…

Bayan “Donuk”

Şunları Söyler : “Ne anlıyorsun bu çizgi filmlerden, bu abuk fıkralardan, karikatürlerden? Ne çocukça şeyler bunlar..”
Halk Dilinde İsimleri : Ruhsuz, Soğuk, Buz Kalıbı.
Avantajları : Hayatınızda olduğu sürece, arkadaşlarınızın sizin için endişelenmesini sağlar.
Dezavantajları : …tabii “arkadaş” diye bişeyiniz kalmışsa

Bayan “Rüya Kız”

Şunları Söyler : “Seni herşeyinle çok seviyorum benim yakışıklı, akıllı, tatlı sevgilim!”
Halk Dilinde İsimleri : Kanatsız Melek
Avantajları : Eğlenceli, akıllı ve eşsiz…
Dezavantajları : Ya hiç karşınıza çıkmaz ya da karşınıza çıktığında çok geçti

Gece yarısıydı. Arabadaydım. Radyo Maydonoz’da Selim gazete köşelerinden internete yayılmış bir öykü­yü anlatıyordu. Kulak kesildim:


”Bir sonbahar günü Londra’daki doktor muayenehanesinin bekleme odasında otu­ran adam, yaprakların dökülmesini hüzün­lü bir gülümsemeyle seyrediyordu. Biraz sonra muayene odasında doktor, teşhisi açıkladı kendisine:


’- Bay Winkelman, beyninizde bir ur var. Hemen ameliyat olmalısınız.’


Yüz hatları gerildi Winkelman’ın:


’- İngiltere’de bu ameliyatı yapabi­lecek doktor var mı’ diye sordu.


’- Amerika’da yaşadığınıza göre orada olmanızı öneririm’ dedi doktor; ‘Zaten sizi ameliyat edebilecek tek operatör olan Charles Wronkow da orada yaşıyor.


Winkelman teşekkür edip ayrıldı. Ote­le giderken derin derin düşünüyor ve yere dökülen yaprakları ayaklarıyla yavaşça iti­yordu.


Birkaç gün sonra gazeteler tanınmış Amerikalı operatör Charles Wronkow’un İngiltere’de tatilini geçirirken intihar ettiği haberini verdiler.


Polis, böyle tanınmış bir doktorun ne­den Wilkelman adı altında, Londra’nın yoksul bir mahallesindeki otelde kaldığını merak ediyordu.”

* * *

Bu öyküyü dinlediğim gecenin sabahın­da gazeteler Reve Favaloro’nun intihar haberini duyurmuşlardı.


Favaloro, 1967’de bulduğu by-pass yöntemiyle kalp ameliyatlarında bir çığır açan ve milyonlarca hastayı kurtaran Ar­jantinli cerrahtı. Buenos Aires’teki muhte­şem villasında kalbine sıktığı tek kurşunla son vermişti hayatına…


Milyonların kalbine giden kanalları açan bir insanın, kendi yüreğindeki tıkanmaya deva bulamaması ve sonunda onu kurşun­layarak susturması ne trajik bir final!..


Bütün bir salonu gülmekten kırıp geçir­dikten sonra çekildiği makyaj odasında ses­sizce ağlayan bir palyaço gibi… Çevremize yaydığımız ışıktan biz nasiplenemeyiz çoğu zaman… insanın sözü geçmez, gücü yetmez ba­zen kendine…


En güzel aşk filmlerinde oynayan kadın, alabildiğine mutsuzdur bakarsanız…


Diline doladığı herkesin iç dünyasını ka­lemiyle didikleyen yazar, kendi içindeki keş­mekeşi tariften acizdir.


Cemaate iman telkin ederken içten içe Tanrı’yı sorgulamaya başlamış bir din ada­mı kadar çaresiz, kıvranır insan…


Yalnızlık korkusunu bastırmak için ömrü boyunca sayısız kadına tutulmuş bir Kazanova’nın sonunda anavatanı yalnızlığa dönmesi,


…ya da cehennemi bir cephede gün bo­yu askerlerine cesaret aşılayan kumandanın gece karargahta korkudan titremesi gibi,


…en yakından tanıdığı zaafı, en güven­diği yanına yakıştıramaz insan:


…ve kendini en bildiği yerinden vurur: Kalpse kalp; beyinse beyin…


…bir kurşunla durur.

* * *

Çünkü en beteridir kendisiyle savaşan­ların, kendine yenilmesi…


İnanmadan din adamı olarak kalamaz­sınız; sevmeden aşık rolü oynayamaz, cesa­retsiz savaşamazsınız; beyninizde bir urla beyinlere deva, kalbinizde kanayan bir ya­rayla kalplere şifa taşıyamazsınız.


Bu kuşatmayı yarmak için o “zaaf”ları­nızı yok etmek zorundasınızdır; çoğu kez kendinizden vazgeçmek pahasına…


insan, kendine rağmen gider o zaman…gençliğinde nice cana kıydığı kılıcının üzerine karnıyla yatıveren yaşlı bir Samuray savaşçısı ya da intihar için artık hükmedemediği tanıdık bir mikrofonu seçen Zeki Müren gibi, ölümü beklemeden onun kol­larına koşar.


Bazen uluorta, bazen yapayalnız,


…uçsuz bucaksız bir boşluğa akar…


Malum; “uzun süre uçuruma bakar­san, uçurum da senin içine bakar.”


Can DÜNDAR

MerhaßaLar öncelikle sunu söyleyimki okuyacaqınız hikayeyi ilk kez burada yazıyorum ve kesinlikle alıntı deqildir. Öyle pek süslü püslü kelimelerdende anlamam biraz sade olacak ama.. ismim halil ibrahim. erzurumda yasıyorm ve su an askerim. yıl 2004 yani tam 7 yıl önce. Liseye yeni basladqm sene. Anadolu lisesini kazanmstm. O güne kadar cok maymun istahlı bi insandm. Gördüqüm her kıza asık oLan biriydm. Neyse hazırLıqa basladm aradan birkac ay qecti arkadaslarmzla iyice kaynastk derken bir cumartesi günüydü. 24 ocak 2004 cumartesi. Oturduqum evle sehir merkezi yürüyerek yaklasık 25 dk kadardı. Otobüse binecek param yoktu. Üstelik merkeze indiqim zaman qörüsebiLeceqim bi arkadasmda yoktu. Tek basıma takılp eve dönecektm. Hava o kadar soquktuki üzerimdeki incecik mont hicbir ise yaramıyordu. Neyse merkeze varmstm. Parasız pulsuz gezip eve dönecektm derken bizim sınıfta esra adındaki arkadasımı qördüm ama ne qörmek. Yanında bir kız yürüyor Allah'ım beynim kafamı ruhum bedenimi terk etti adeta.. Yanlarına yaklasnca kısa bi merhabadan sonra esra kısaca kızla tanstrdı beni. Hatice bu halil halil buda dersaneden arkadasm hatice. İnanırmsnz memnun oldm bile diyemedm kıza.. Esra dershanede oqlen arasndayz qeziyorz bize katLrmsn diye sornca icimden tamda bunu bekliyodm diye cqLkLar atmaya basLadm... sadece kafamı sallayabildm. yarm saate yakn beraber dolastk. Esra konusuyordu ama ne konusuyordu bilmiyorm benim qozum kzdaydı. Ben maymun istahlı biri olduqumu bildiqim icin yine iki qunluk bir hevestr die dusunuyodm. Nerden bilebilirdmki yıllarca surecek bir platonik askn temelini atacaqımı yarm saatte.. Nyse bunları dershaneye ßraktktn sonra ßn qezmeye ßasladm.. Ama nednse artk üsümüyordm ve sürekLi o kızı dusunuyordm. İcimde esen fırtınalar öylesine kuvvetliydiki kafamı toparlayamyordum. Derken eve doqru yol aldm. Eve vardıqmda odama cekilip kzı dusunmeye basladm. Esraya msj atp kzn numarasını istemeyede cekiniyorm. Pazartesini iple cekiyorm esraya yalvarp yakarp kzn numarasını almak icin. O pazar hayatmn en uzun pazarydı. qünlerden pazartesi sabah okula iner inmz qozlerm esrayı aradı. ne diyeceqimi dusunurkn esrayı qordm. esranın yanına varp direk soze qirdm. ßana haticenin numarasını verirmisn dedm. Kendisine soraym kabul ederse nedn olmasn dedi ve kza msj atp qecenki cocuk numaranı istio vereymmi die sordu. Kz sakncası yok deyince icimden sevinc naraları atmaya atmaya basladm. Kza merhaba die msj atnca kz direk beni sakn bir daha rahatsz etme kArsılqnı verdi... İlerleyen qünLerde kız hakknda herseyi oqrendm. Hanqi okulda okuo,babası ne is yapıyo,kac kardes,nerde oturuyo,babasının adı vs. sevindiqim tek nokta kzn hayatnda kimsenin olmaysydı.. Erzuruma qelen yada erzurumda yasayan varsa bilir belki erzurumun zemheri kıs qecelerini. Neyse kzn babası erzurum atatürk üniversitesinde prof.du. Buda atatürk üniversitesi lojmanlarnda oturuyordu. O andan itibaren evinin önü hayatmn merkezi haline gelmisti.. Tabi aradan birkac ay qecmisti. Ben aksamları kzn yüzünü birkac saniye qörebiLmk icin -40 ları bulan birkac saatimi dershanesinin önünde qeciriyordm. Kz dershanedn cktqnda yüzüme o nefret dolu bakısını fırlatmıyomuydu ben sevincten qöklere ucuyodm. Hani diyorya sair kahrında qüzeL Lütfunda diye.. İste aynen öyle birsydi. Kahrınada asıqm lütfunada.. dershaneden ckp evine qideceqi dolms duraqina qidinceye dek benm icin zorlu bir maraton baslams sayılıyo. Cnku durak yaklask 500 metre ve o duraqa varmadan once arka sokaklari dolasarak onu birkac kz daha qormeliyim.. O duraqa varncaya dek arka somakları dolasp birkac kere daha onune ckyordum ve her sefernde nefret dolu bakslar.. Tabi biz bu aralarda mesajlasmaya devam ediyorz. O surekli beni tersliyo bn o tersledikce tekrar tekrar ilanı ask... bu sekilde uzun zamanlar qecirdim.. Artk hayat benim icin cok monotondu. qundz okul okuldan snra dershanenin onu ve aksam qec saatlere kadar universite... ne yaptmsa bu kza kndimi kabullendiremedm.. Bazn cok ümit veriyodu ama sonunda yine yerdn yere atıyordu... bu sekilde koca 4 yıl qecti ve biz liseyi bitirdik. Bnm aklmda uni okumak yoktu ve nitekmde oyLe oLdu... Sınava qirdm ama kazanamadm. Bilqisayar teknik servis isi yapyordm.. Hala ilk qunki qibi asıktm ona ve o halen aynı yerde oturuyordu. Bn 4 yıl boynca hic deqismedm.. is dershane uniersite... Bu sırada haln daha mesajLasyorz ve bu ısrarla reddediyo beni... Derkn bunu hayalmde yucelymeye basladm.. Oyle bir yuceldiki izini kaybettiqim zaman hic arama qereqi duymadm cnku hayaLmdeki o kz ondan daha canlı kanlydı... Gecem Gündüzüm yediqim ictiqim aldiqm her nefes oydu artk... aradan 2 yl daha qecti yıl 2010 oldu.. O arada telefonunu deqistirmsti evi halen ordaydı ama kendisini hic qormemistm o kadar sabahlamama raqmn evinin onunde... Derken 2009 u 2010 a baqlayan yılbası qecesi arkadaslarla bayaa alkol aldktn snra eve qeLdm. qece 3 u qeciyoduki o kafayla dis aqrısı qibi vurdu. Uyumaya calstm ama basaramadm. Bilqisayarı actm facede onu aramak daha once hic akLma qelmemsti. Harfleri bile qormzkn zar zor adını yazabildm.. Ara tusuna tklar tklamaz ilk sayfada 4. sırada qordm onu.. Sanki ilk kz qoruyorm qibi heyecanlandm. Bi an kalp krizinden ölüyorm qibi qeldi bana... nyse arkadaslk davetiyesini qonderp pc kapatp yattm. ertesi qun isyernde facemi actm ve ondan bir msj. Beni eklemssnz kimsnz tanyamadm. Bu sekilde birkac muhabbetten snra hatrLadı ve o ilk konusmamzda yine ilanı ask yaptm.. Bana hic deqismemissin diyerek tersledi ve bir kz daha reddetti beni.. Cnku o da hic deqismemisti.. birkac qnLk bir muhabbetn ardndan bn istemedn kndisi telefonunu verdi.. qunLer qecip qiderkn ackoqretm fakuLte kaydımı dondurp cktm askere qeLdm. Su an ne mi oLdu? Tarih 2 ekim 2011 ben psikoz hastasym ve onu hala ilk qnki kadar cok ama cok seviyorm... Ama onunla hicbr sekilde hicbr qeleck dusunmuyorm cnku hayalmdeki kz daha masm.. hayalmdeki kza ihanet edemem.. Bu arada aradan qecen bu zaman boynca deqil herhanqi bir kzla ckmak herhanqi bir kza yanqozLe dahi bakmadm... O benim omrumun son noktası olacak. onu sevmeyi cok seviyorm.. Onun hayalini bile cok seviyorm.. Alıntı deqildir. Bu mesajı size askeriyede ranzamda yazıyorm.. Vakit ayırıp okuduqunuz icin tesekkur ediyor hepinizi Allah'a emanet ediyorm... Benden tavsiye sevdiqinizi cok dusunmeyn sonunda aklınızı sıyırıyorsunuz ) hoscakaLn... Bu arada askersn bunu nasL yazdn qibi soranLar oLursa teknoloji ilerledi cep telefonu.. Şafak sadece 70

Askerliğini bitirmiş olan genç askerliğini yaptığı şehirden ailesini aradı:
-Anne baba, eve dönüyorum, ama sizden bir şey rica ediyorum
Yanımda bir arkadaşımı da getirmek istiyorum.
-Memnuniyetle, onunla tanışmak isteriz, diye cevapladılar.Oğulları,
-Bilmeniz gereken bir şey var diye devam etti.
-Arkadaşım savaşta ağır yaralandı.Bir mayına bastı ve bir koluyla ayağını kaybetti.Gidecek hiçbir yeri yok, ve onun gelip bizimle kalmasını istiyorum.
-Bunu duyduğuma üzüldüm oğlum. Belki onun başka bir yer bulmasına yardımcı olabiliriz.
-Hayır. Anne,baba,onun bizimle yaşamasını istiyorum.
-Oğlum,dedi babası,bizden ne istediğini bilmiyorsun.Onun gibi özürlü biri bize korkunç bir yük olur.Bizim kendi hayatımız var,bunun gibi bir şeyin hayatımıza engel olmasına izin veremeyiz.Bence bu arkadaşını unutup eve dönmelisin.
O kendi başının çaresine bakacaktır.Oğlu o anda telefonu kapattı.
Ailesi ondan bir süre haber alamadı.Ama birkaç gün sonra,
polisten bir telefon geldi.Oğullarının yüksek bir binadan düşüp öldüğünü öğrendiler.Polis bunun intihar olduğuna inanıyordu.
Üzüntü dolu anne-baba oğullarının cesedini tespit etmek için şehir morguna götürüldüler.Onu tanıdılar ve bilmedikleri bir şey daha öğrenince dehşete düştüler:
Oğullarının sadece bir kolu ve bir bacağı vardı.
Bir çoğumuz bu hikayedeki aile gibiyiz;
Güzel olan ya da birlikte olmaktan zevk aldığımız insanları sevmek bizim için çok kolay, ama bize rahatsızlık veren ya da yanlarında kendimizi rahatsız hissettiğimiz insanları sevemiyoruz. Bizim kadar sağlıklı, güzel ya da akıllı olmayan insanların yanından uzak durmayı tercih ediyoruz
OKUDUYSAN PAYLAŞIMI BEĞENİR MİSİN? EMEĞE SAYGI.