My OperaSıra Arkadaşım
Tuesday, January 10, 2012 12:51:56 PM
Bir tahta sırada başladı dostluğumuz.Kolaymıydı 7 yıl aynı sırayı paylaşmak, aynı kara tahtayı görüp, tebeşir tozu yutmak. Hatırlarmısın ilk zamanlar birbirimizden pek hoşlanmazdık. Sadece sırayı paylaşmaktan öte gidemezdik. Taki ben beden dersinde beşiktaş forması giyene kadar. Hiç unutmuyorum sen yanıma gelmiştin ''sen beşiktaşlımıydın'' 
sonra oturmuştuk ve saatlerce erkek çocucuğu gibi futbolculardan, maçlardan konuşmuştuk. Sonra çocukluk sırlarımızı, aşklarımızı paylaştık. Beraber adım atar hale gelmiştik birimiz önde atınca, ya da diğerimiz geri kalınca düşecez sanırdık.
Okul çıkışlarında koşturmalarımızı, köşe başı simitçilerini, küçük parkta saatlerce oturmalarımızı unutmak çok zor, seni unutmakta...
Hatırlar mısın Çeşme akşamlarımızı,o incir ağacının altındaki duvarın üzerinde saattlerce oturup dünyayla dalga geçişimizi. Ne çok eğlenip, ne çok gülerdik. Dünyadaki hiçbir keder kolay kolay uğrayamazdı yanımıza.
Hayaller kurardık Öss de aynı yeri yazcaz, aynı evde kalcaz. Bir heyecanla girdik sınava aynı şehirdeydik fakat ayrı okullarda, ayrı bölümlerde. Kopmadık birbirimizden, kopamazdık ki birbirimizi tamamlayan o kadar çok özellik vardı ki...
Okullarımız bitti, hayat artık bizim düşündüğümüzden daha farklıydı. Farklı ilerliyordu, farklı savuruyordu kuş misali... Her nereye savrulsakta birbirimizin yüreğinde bir yerdeydik ve o yerde bir ömür boyu kalmak dileğiyle...
Dt.DRN
10.01.2012
sonra oturmuştuk ve saatlerce erkek çocucuğu gibi futbolculardan, maçlardan konuşmuştuk. Sonra çocukluk sırlarımızı, aşklarımızı paylaştık. Beraber adım atar hale gelmiştik birimiz önde atınca, ya da diğerimiz geri kalınca düşecez sanırdık. Okul çıkışlarında koşturmalarımızı, köşe başı simitçilerini, küçük parkta saatlerce oturmalarımızı unutmak çok zor, seni unutmakta...
Hatırlar mısın Çeşme akşamlarımızı,o incir ağacının altındaki duvarın üzerinde saattlerce oturup dünyayla dalga geçişimizi. Ne çok eğlenip, ne çok gülerdik. Dünyadaki hiçbir keder kolay kolay uğrayamazdı yanımıza.
Hayaller kurardık Öss de aynı yeri yazcaz, aynı evde kalcaz. Bir heyecanla girdik sınava aynı şehirdeydik fakat ayrı okullarda, ayrı bölümlerde. Kopmadık birbirimizden, kopamazdık ki birbirimizi tamamlayan o kadar çok özellik vardı ki...
Okullarımız bitti, hayat artık bizim düşündüğümüzden daha farklıydı. Farklı ilerliyordu, farklı savuruyordu kuş misali... Her nereye savrulsakta birbirimizin yüreğinde bir yerdeydik ve o yerde bir ömür boyu kalmak dileğiyle...
Dt.DRN
10.01.2012
