Mary DuLait

Imagine....a work, where you are totally independent. You are deciding with who you will work with, how many hours you will work for and you will find out that people who you work with - your partners, are the people who you can totally trust and be honest with. Think about the job, thanks to which you will be able to realise your dreams, you will be working with enthusiasm every single day. Job where no one can fire you. You deciding about what is your success and how it will look like your business. Do you think that this is only a dream? It is definitely not a dream, you can make it happen. Simply to do that just get familiar with 3 steps, which will lead you to the success. First small step you have already done by visiting this website. Now is time to get to know more about the company and how it works. Then make a decision about registration. Remember, this will be your own business, no one will tell you how you have to run it, what you have to do and when. You will be working like you want, how long you want and when you want. Of course on the beginning to help yourself out you can use advices of others (sponsors, leaders...), who already achieve the success. In this case you can use marketing plans, motivational programs, events - but this only depends of you - you do not have to do that. You are choosing your way. If a while ago someone already offer to you something similar and told you that you have to sell lots of products or walking from door to door to find other people and register them, so you could build your lines on them, or anything else, simply means that he/she did not understand anything about FM Group and how it works. Please, forget about all this stuff, what someone told you, and give yourself a chance to get to know the system from the beginning, one more time. In this business you are independent, no one will tell you anything about what you should and should not to do. That is way this is the perfect job, you do what you want and you using advices of others only if you want. The registration is Free of charge and very simple.
Just ask me what to do:)

Zastanawiać się nad pojęciem Wolności, to jakby zastanawiać się nad pojęciem Boga. Wbrew pozorom kwestie te są niezwykle podobne do siebie, a może nawet są...tym samym.

Czy Bóg istnieje? Oczywiście ateiści powiedzą, z całą swą wyimaginowaną stanowczością, że nie...i będą próbować udowodnić to swymi marnymi, naukowymi teoriami, które nijak się mają do pojęcia Boga.
Z drugiej strony, fanatyczni wierni, zaślepieni naukami kościoła, odpowiedzą,że tak, Bóg istnieje, a na dowód tego będą cytować słowa spisane w "jedynie słusznej księdze mądrości", bez względu na to, jak ją nazwiemy. Jednak, kiedy zastanowimy się głębiej....to przecież...Bóg jest niedefiniowalny. Jest to jedynie próba nadania życiu jakiegoś sensu, punktu odniesienia, powodu, dla którego mielibyśmy tutaj nadal tkwić i dlaczego tutaj a nie gdzie indziej, dlaczego tak a nie inaczej. To jedynie nieudolna forma UWOLNIENIA się od nieustannego rozmyślania, od szukania, badania, od szaleństwa w istocie, gdyż ludzka psychika nie zniosłaby (przynajmniej człowieka przeciętnego) takiego napływu myśli, teorii, wątpliwości. Tak więc dochodzimy do wniosku, że i dla ateistów i ludzi religijnych, Bóg jest dążeniem do WOLNOŚCI. Pierwsi, zarzucają zniewolenie tym drugim za to,że ich życiem steruje jakiś zmyślony twór, Ci drudzy natomiast zarzucają zniewolenie tym pierwszym twierdząc, że Bóg daje wolność i tylko On może ją dać.

Tak samo jest z pojęciem samej WOLNOŚCI. Czym ona jest? Czy w ogóle istnieje? Wszak zawsze od czegoś będziemy zależni. Jednak dla jednego, wolność będzie dobrym samochodem, pięknym domem, kochająca rodziną...dla drugiego wolność będzie nieustanną wędrówką po świecie, życiem na krawędzi, szaleństwem, a dla jeszcze innego wolność będzie buntem, walką przeciw wszelkim formom zniewalania człowieka. Czy możemy teraz obiektywnie stwierdzić, która z tych trzech przykładowych osób, jest NA PRAWDĘ WOLNA? I czy którakolwiek jest? Ano nie możemy. Nie posiadamy bowiem tak czystej obiektywności, która uprawniłaby nas do utworzenia definicji wolności, nie ma norm, które pozwoliłyby nam uformować jakiś niezmienny kształt tegoż pojęcia. Oczywiście możemy powiedzieć, że każdy z nich jest czymś zniewolony, od czegoś uzależniony...bo to rodzina, bo to walka o pieniądze, bo to frustracja, bo żądze....ale czy to aby na pewno dyskwalifikuje wolność?

Pojęcia względne od lat są przekleństwem filozofów, myślicieli, a nawet naukowców, którzy oddaliby wszystko by je złapać w jakąś siatkę i zbadać pod mikroskopem. Jednak to właśnie te przeklęte pojęcia, których definicji może być tyle, ilu jest ludzi na świecie, są jak sekretna przyprawa do idealnej zupy, która w tym przypadku nazywa się....po prostu....życie....

Jest burza....nareszcie! Po dniach niemiłosiernego upału...pragnęłam jej bardziej niż czegokolwiek, nie wspominając już o tym,że jest to moje ulubione zjawisko pogodowe. Ale to w ramach niezobowiązującego wstępu.

Wczoraj naszła mnie refleksja. Rozmawiając z pewnym człowiekiem późnym wieczorem, stojąc obok cmentarza żydowskiego, z okna niewielkiej kamieniczki wypadła reklamówka. Nie byłoby to jakoś nadzwyczajnie intrygujące, gdyby nie fakt, iż zaraz za tą reklamówką,z tegoż okna wyłoniła się wędka, a tuż za nią starszy pan. Po chwili konsternacji i przyglądania się, będąc ukrytymi w ciemności zdaliśmy sobie sprawę z tego, co się działo. Starszy pan próbował wędką złowić z okna swojego mieszkania, wyrzuconą wcześniej reklamówkę. Niecodzienny jest to widok, prawda? Sami nie wierzyliśmy własnym oczom i nie wiedzieliśmy czy się śmiać, czy obserwować w ciszy...staliśmy jednak w osłupieniu, nie wydając najmniejszego dźwięku. Pierwsza myśl: "Gość ześwirował!", jednak po dłuższym zastanowieniu, stwierdziłam,że przecież znam tego człowieka z widzenia...to był mój sąsiad. Zawsze sam...rzadko kiedy wychodził z domu...ciągle tylko obserwował ludzi z okna. W końcu z poczucia rozbawienia, przez zadumę, poczułam żal i współczucie. Był to bowiem idealny symbol człowieka samotnego, który zamknął się w swoim własnym świecie, próbującego swą własną wyobraźnią uczynić ów świat prawdziwym. Zastanawiałam się co on w tamtej chwili widział...czy cmentarz, obrośnięty bluszczem, widziany z jego okna stał mu się oceanem, a reklamówka, która wypadła z jego okna, piękną, dorodną rybą? Czy chwytając więc za wędkę, która niegdyś zapewne służyła mu w spełnianiu jego pasji, przeniósł się w inną rzeczywistość, do której być może zatęsknił? Czy po prostu tak mu się bardzo nudziło, że postanowił w ramach własnego ekscentrycznego usposobienia, porobić coś niedorzecznego...od tak...dla zabawy? Nie wiem...mogę się tylko domyślać. Faktem pozostaje jednak to,że przyczyną takiego zachowania była niewątpliwie samotność, której nie może znieść...poczucie uciekającego przez palce życia, które trzeba, nie ważne jak, ale jakoś wypełnić...czymkolwiek...choćby łowiąc przez okno reklamówkę.

Niektórzy lubią samotność...świetnie się czując w jej towarzystwie, wręcz wolą ją od natłoku ludzi, przyjaciół, miłości...uważają,że w końcu i tak umiera się samemu...i że każdy człowiek kiedyś ich opuści, bez wyjątku. Inni zaakceptowali ją, nauczyli się z nią żyć i choć nie jest to ich upragniona droga, to nie mają siły walczyć więc uśmiechają się przez łzy.

Moim zdaniem...jeżeli ktoś nie chce być samotny, ma możliwość zmienić sytuację, w której się znalazł...wystarczy tylko otworzyć oczy i spojrzeć trzeźwym okiem na świat i to co oferuje.

No i koniec burzy....mordercze słońce znów powróciło...

Opowiadanko, napisane jakiś czas temu. Trochę politycznego absurdu WYBORY JUŻ NIEDŁUGO!!!

Read more...

Ruch Zeitgeist nie jest ruchem politycznym. Nie rozróżniamy narodów, rządów, ras, religii, wyznań czy klas. Uważamy, że są to fałszywe, przestarzałe rozróżnienia, dalekie od pozytywnych czynników, służących prawdziwemu rozwojowi ludzkiego potencjału.

Bowiem ich podstawą jest podział władzy i stratyfikacja, nie zaś jedność i równość, która jest naszym celem. Ważnym jest zrozumieć, że w życie wpisany jest naturalny postęp, musimy też zauważyć, że gatunek ludzki ma zdolność do drastycznego spowalniania i paraliżowania tego postępu, poprzez tworzenie struktur socjalnych, które są przestarzałe, dogmatyczne i stoją w sprzeczności z naturą. Świat, który widzisz dzisiaj, pełen wojen, korupcji, elitaryzmu, zanieczyszczeń, biedy, epidemii, chorób, naruszania praw człowieka, nierówności i przestępczości, jest rezultatem tego paraliżu.





W tym ruchu, chodzi o świadomość i zaangażowanie w płynny postęp ewolucyjny, zarówno personalny, społeczny, technologiczny, jak i duchowy. Rozumiemy, że człowiek jest na naturalnej ścieżce jednoczenia się, wychodzącej ze wspólnego uznania fundamentalnych określonych empirycznie zasad, tego jak działa natura i jak my jako ludzie, wpisujemy się w obraz zjawiska, które nazywamy życiem. Ta ścieżka istnieje, ale niestety pozostaje ukryta i nierozpoznana przez ogromną większość ludzi, którzy wciąż utrwalają przestarzałe i zwyrodnieniowe tryby postępowania i rozumowania. Ruch Zeitgeist chce pokonać, właśnie tą intelektualną depresję, poprzez edukację i akcje społeczne.



Celem ruchu, jest skorygowanie funkcjonowania naszej globalnej zbiorowości ludzkiej na wszystkich jego poziomach, adekwatnie do obecnej wiedzy. Nie tylko uświadamiając ludzkości jej możliwości społeczne i technologiczne, o których wielu uwarunkowanych zostało by twierdzić, że są niemożliwe, lub wbrew „naturze człowieka”, ale także zapewniając środki do przezwyciężenia tych elementów społeczeństwa, które podtrzymują owe przestarzałe systemy.



Wiele pomysłów i rozwiązań promowanych przez ten ruch wywodzi się z organizacji o nazwie „Projekt Venus”, którą kieruje inżynier społeczny i projektant przemysłowy Jacque Fresco. Prawie całe swoje życie, poświęcił on na tworzenie narzędzi służących budowaniu świata, mogącego istnieć bez wojen, biedy, przestępczości, różnic społecznych i korupcji. Jego poglądy nie są radykalne czy skomplikowane. Nie narzucają subiektywnej interpretacji. W jego modelu, społeczeństwo jest tworzone jako lustrzane odbicie świata naturalnego i ma cechy będące wypadkową potencjału zasobów naturalnych Ziemi.



Ruch sam w sobie nie jest tworem scentralizowanym. Nie jesteśmy tu by przewodzić, ale by organizować i edukować.