Edebiyat Medebiyat

Susmak nafile şimdi,
Güneşte, dolunayda ne işim vardı?
Hele hele gökkuşağıyla yarışmak neyin nesiydi?
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Gönlüm bir uçurtmaydı, koptu birdenbire
Umutlarımı aldı yanına uçup gitti.
Başım belâda değildi senden önce;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Koca okyanusları aş desen, aşamam
Sensizliğim gözlerimden dökülen, yaş değil.
Koş gel desen, heyecandan yığılır kalırım;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Alın yazıma küskünüm,
Sana çıkan yollarımı tutmuş haramiler.
Beyaz atlı şehzade de değilim, üzgünüm;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Umudum dediğim yok artık,
Gönlüm bir tuhaf kanıyor.
Donduruldu günaydınlar, merhabalar;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Günler kurşun gibi ağır, çekilmiyor
Saat değil, dakikalar durdu sanki, geçmiyor.
Sensiz akşamların sabahını görmesem daha iyi;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…
20 Ağustos 2006

Oyhan Hasan Bıldırki