Edebiyat Medebiyat

“Dağlıca’da 15 askerimiz şehit ve…”
Yüreğim kan ağlıyor,
“Sözün bitiği yer”deyiz şimdi…

Nerde?
Kim bilir hangi babanın ocağı söndü?
Kim bilir hangi ananın bağrında taşlar?
Gözlerinde bir daha hiç dönmeyecek olana dökülen,
Sevdalı yaşlar…

“Dağlıca’da 15 askerimiz şehit ve…”
Yüreğim kan ağlıyor,
“Sözün bitiği yer”deyiz şimdi…
Nerde?

Bu kaçıncı şehit tabutudur taşıdığımız?
Gencecik fidanları birer birer toprağa verdik…
“Neden, niçin?” diye sormak geliyor içimden,
Düşmanımıza kardeş derdik?

“Dağlıca’da 15 askerimiz şehit ve…”
Yüreğim kan ağlıyor,
“Sözün bitiği yer”deyiz şimdi…
Nerde?

Düşmanlarımız işini biliyor,
Gaflet gözü bağlanmışlarımızın sayesinde.
Bu bir terör filân değil yaşadığımız,
Al bayrağımızın gölgesinde.

“Dağlıca’da 15 askerimiz şehit ve…”
Yüreğim kan ağlıyor,
“Sözün bitiği yer”deyiz şimdi…
Nerde?

Üzerinde kuzular vurulan,
Söyler misiniz o dağlar bizim değil mi?
Özgür topraklarımızın üzerinde;
Günaşırı bu kadar şehit verilir mi?

“Dağlıca’da 15 askerimiz şehit ve…”
Yüreğim kan ağlıyor,
“Sözün bitiği yer”deyiz şimdi…
Nerde?

Allah’ım ne olur yolumuzu aydınlat,
Mehmetçiklerimizin göğsünde sebepsiz kızıl güller açmasın.
Anlı şanlı büyüklerimiz, bir kerecik de olsa;
Kan uykusunda yatmasın.

“Dağlıca’da 15 askerimiz şehit ve…”
Yüreğim kan ağlıyor,
“Sözün bitiği yer”deyiz şimdi…
Nerde?

“On beş can ve…” öyle diyorlar,
Ömürlerinin baharında sebepsiz soldular.
Yine not düşülecek tarihe,
“21 Ekim’de Dağlıca’da şehit oldular!”

“Dağlıca’da 15 askerimiz şehit ve…”
Yüreğim kan ağlıyor,
“Sözün bitiği yer”deyiz şimdi…
Nerde?

Allah’ım, ne olur aklımı tut, aydınlat
Tarihi şanla dolu bir ülkede yaşayan
Duygusuz, çaresizlik çemberine katlanan
Bir yabancı olmak istemiyorum şimdi.

“Dağlıca’da 15 askerimiz şehit ve…”
Yüreğim kan ağlıyor,
“Sözün bitiği yer”deyiz şimdi…
Nerde?
21 Ekim 2007

Oyhan Hasan Bıldırki