Edebiyat Medebiyat

     
     Hikmet Yılmaz, şair.
     Ne dediğimi fark ettiniz mi? “Hikmet Yılmaz, şair.”
     Gerçekten de Hikmet Yılmaz, şair.
     Buyrun bakın. Haksız mıyım?

     IRMAK

     bulutla başlar her şey
     damla damla düşer toprağa
     yağmuru taşır toprak
     ırmağa
     bilirsin ırmaklar hep denize
     gidecek

     ve ben
     aşkınla yoğunlaşırım yüreğimde
     aşk olurum
     sevgi kesilirim
     bir çiçek
     bir çocuk
     heyecanlandırır beni
     ellerine gelirim sonra
     gözlerine
     bakmışım
     duygudan ırmak olmuşum
     toprağım arınmış
     durulmuşum
     yatağı sonsuzluk olan ben
     duygudan ırmak
     akarım
     akarım
     akarım sana hep

     Hikmet YILMAZ
     (Bana Bir dağ Adresi Ver, Irmak s. 36)

     Kendi dizeleriyle o, belki de “Şair nedir?”i şöyle anlatıyor:

     “şair derya üstüne kurar sözün
     derya silinir söz silinmez”
     (Şair, s.52)

     “Çünkü önce söz vardır ve söz sadece şairin kaleminde güle ya da gülleye dönüşür”se, (s. 7) unutulur mu?
     Her ne kadar Dr. Hasan Aktaş: “Herkes gül olmaya gözünü dikmiş, kimsenin karanfil olma gibi bir niyeti yok” dese de, Hikmet Yılmaz haddini bilenlerden ve “gül” olanlardan. Üstelik şiir yazan değil, şair mi şair. Şiirini “dağa çıkartan” bir şair; “yüreğinin yağmurlarını / azgın güneşlere (mi yedirdin?)” yediren bir şair. Kendi dağlarında, “kendi mülkünü talan eden” bir şair.
     Biliyor musunuz, mülk talan edilince, soylu mısralar ortaya çıkıyor.
     Bana Bir Dağ Adresi Ver ([1]), başka bir açıklama olmadığına göre, şairin ilk kitabı. İlk kitap ama, okuyucusunun yüreğini ateş gibi ısıtan şiirler harmanı. Çoktandır şiirsizlikten üşüyordum, doğrusu ben ısındım. Okudukça iyi bir şairle, haydi kestirmeden söyleyeyim, “has şair”le baş başa olduğumu gördüm.
     Bazı mısralarını örneklemekle, onun şiirinin anahtarları size sunmakla yetineceğim.
     Çünkü has şairin şiiri, açıklama gerektirmez.

     “Hangi dev çaldı bulutlarını / imparatorluklar döküldü tahtlardan / bu çizmede ayaklarım yalınayak / sussam doğranırım kendi bıçaklarımla / ateş tarlalarında açar gül / havva’nın vebali boynumda / şiir kızarmıyor güneş vurunca / tükendin ölü zaman kucağında.”

     Şimdi Bağarası Lisesi’nde Edebiyat öğretmeni olarak görev yapan Hikmet Yılmaz’ı kutlarım.

     Oyhan Hasan Bıldırki

     [1] Bana Bir Dağ Adresi Ver, Hikmet YILMAZ / Ağustos 2006 – 64 s. /Yort Savul Yayınları, Edirne.