efendisiz

sokaklar ıssızdı üşüyordum. yürüyordum olanca çaresizliğimde. düşünüyordum ki; o zamanlar düşünmekten başka yapacak bir şeyim yoktu...
senin kalbinde hayat buldum ilkin; ben mutlu olmayı sadece senden öğrendim.
ki herkes âşıktı o zamanlar,
oysa ben hiç aşık olmadım sevgili;
sana hissettiğim tutkuydu sadece,
eğer dileseydim tanrı dan ancak senin kadar içime sinen bir insan karşıma çıkarabilirdi ancak, ben ancak senin kadar * biriyle mutlu olabilirdim sadece.
sen bana geldiğinde;
sana tutkuyla bağlanabilecek kadar genç,
yeni maceralar aramayacak kadar sadık ve yaşlıydım o zamanlar.
hayatta hiç birşeyi seni sevdiğim kadar sevmedim,
benimsemedim kimseyi senin kadar.
bana "peki bey" dediğin anı 740 gündür hatırlıyorum.
gidişini hiç hatırlamak istemiyorum.
gittiğin gün bile sana; hayatım boyunca kimseye yaptırmadığım kadar güzel olan kar beyazı kaplama kağıtlı, kan kırmızısı gülleri sana sunduğumda, bir bebeğin olmuş kadar sevindiğin için belki de unutamadım seni.
ama inan;
inan, hiç ama hiç bir şey senin yokluğun kadar zor ve dayanılmaz olmadı.
tekila şişesini miğdeme indirişimi, saatlerce içimin sızlamasını. her sabah ağlayarak uyanacak kadar, hiç bir zaman küçülmemiştim ve çaresiz hissetmemiştim kendimi.
sen; nasıl giderdin? nasıl böyle tutku dolu bir insanı sevdiğin halde bırakabildiğini hayatımın hiç bir evresinde hazmedemeyeceğim.
sen gittin, ömrümden ömür gitti.
toparlanmaya çalıştım ama , elimden hiç bir şey gelmedi inan, o hastane köşesinde her bebeği gördüğümde sızlamam, ağlamam,
(utancımdan güneş gözlüğü bile taktığımı hatırlarım.) inan hiç bir şey senin yokluğundan daha acı verici değildi.
ki hala değil soracak olursan.

affet beni bir tanem. ben hayatımda senden başkasını kendime layık görmedim. ve inan hep; seni, bana "peki bey" deyişinle ve gözlerinin içindeki gülümsemeyle hatırlayacağım. umarım sen de bundan sonra seni sevenleri aldatmazsın, umarım bunu benden başka kimseye yapmazsın...

çünkü ben seni; sakat kalsan da, kolunu, bacağını kaybetsen de bırakmayacak kadar çok sevecek ve yine de seninle evlenmekten vazgeçmeyecek kadar çok seviyordum. senin yaşaman için organlarımı, bir saniye tereddüt etmeden bağışlayacak kadar çok sevdim.

biliyor musun?
herkes hala aşık.
hala sözde aşıklar; birkaç aylık her ilişkide olduğu gibi basitçe.
senden sonra bir çok kadın bana yaklaşmak istedi,
ama kimse senin kadar içten olmadı bana,
senin kadar sevgisini gösteremedi.
kimse senin kadar sevemiyor ya hala;
işte ben buna yanıyorum..

bana cenneti yaşattığın için sana minnettarım.
şimdi bana düşen;
sensiz cehennemimde yaşlanmak...

sevgiler
eski sevgilin.