efendisiz

Beni bilirsiniz, gerek din gerekse de futbol konusunda -bu tip yasal uyuşturuculardan- uzak bir çizgideyimdir hep.

Ama ne oldu diye soracak olursanız.
Bildiğiniz üzere takım tutmayan biri olarak "ÇARŞI" gurubuna sevgiyle bakarım her zaman.
Toplumda ve futboldaki duruşu nedeniyle, etkili pankartlarıyla, taraftarıyla, desteklediği ve katıldığı kampanyalarla hep daha ilerdedir benim için.



Çünkü Çarşı;
bir duruştur her şeyden öte.

Bir ifadedir, harekettir, eylemdir, çoşkudur.
Toplumda belki de ilk defa bir futbol kulübünden daha çok konuşulan ve daha çok öne gelen bir yapısı vardır.
Çarşı gurubu aşktır, bağlılıktır.


Güzel ülkemin, güzel ve anarşist ruhu kaybolmamalı.
Kapatılmamalı, kapanmamalı, böyle örnek bir oluşum tasviye edilmemelidir.

biliyor musun?
seni tanıyalı yıllar olmuş,
ben diyeyim 5 yıl sen de 6 yıl.
aradan o kadar zaman geçti ki sendeki bu değişimin farkına varmamak elde değil.

Ömrümde senin gibi bir insan tanımadım ben daha.
Mütevazisin ve bunu tüm kalbinle ve doğallığınla yapıyorsun
Kız kardeşimle ve annemle çok iyi geçiniyorsun; tüm doğallığınla onların sevgisini kazandın.
Kimseyi kırmayacak ve aldatmayacak bir kalbin var.
Ben mesela seni tanıdıktan sonra hayatımda hiç bir ilişkiyi yaşamamış olmayı tercih ettim.
Hani erkeklerin estetik kaygıları vardır genelde; bilirsin güzel olsun ama çekilmeyecek biri de olmasın diye.
ben sende o senin kendini hiç beğenmemiş halinle sevdim, üstelik çekilmeyecek biri değil, tam tersine bir ömür geçirilecek birisin.
Tamam kabul ediyorum; dünyanın en güzel kadını olmayabilirsin.
Ama bu benim için dünyamın en güzel kadını olamayacağın anlıma gelmedi hiç bir zaman.

Üstelik ben en çok senin için şiir yazdım hayatta; dilerim ki bir şiiri yazmaktan daha güzel olanı yapalım seninle; bir şiiri yaşayalım sonsuza dek.

Ve her şeyden önemlisi ben seninle gözlerimizle konuşmayı sevdim. Sen baktın ben anladım, ben baktım sen anladın ne demek istediğimi.

Ben seni hiç bir menfaatin olmadan insanları sevmeni sevdim.
Saygını sevdim.
Seninle ortak değerlerde paylaşım yapabilmeyi sevdim.
Mesela akranların laylaylom gezerken, seninle siyaset konuşmayı sevdim.
Kitap okuyup karşımda kendine neler kattığını göstermeni sevdim.
Yıllar sonra tekrar karşılaşıp.
"Biliyorum sen benim ilk ciddi ilişkimdin. Seninle birlikteyken, aşk nedir sevgi nedir bilmiyordum. " diyerek hayıflanmanı sevdim. ve o zamanlarda değil de bu zamanlarda hayatlarımızda olabilmeyi dilemeni sevdim.

Ben seninle birlikte hayatı sevdim.
Yaşadığım acıyı olgunlukla karşılamanı sevdim.
Belki de

Yaptığın her davranışta sana hayran olmayı sevdim.

Tanıktır yazdığım tüm şiirler, sana
ben; tarihimde en çok seni sevdim

belki gelecek gerçekleşecek belki içimde patlayacak bir umuttu seni beklemek
ama ben en çok seninle bir ömür olabilme ihtimalini sevdim.

Tam tamına 11 yıldır her kış ve her sonbahar aylarında keyifle kullandığım ve kullanmaya devam ettiğim Camel Trophy botlarım 11 yaşında.
Evet; dile kolay tam 11 yıl geçti üzerinden. Daha bu geçtiğimiz ekim ayından üzerine ayakkabı boyasını sürdüm. 11 yıldır bana hizmet eden bu botlarla aramda o kadar yakın bir bağ var ki; bir yılda 87.000 küsür ziyaret almış blog sayfamda onlar için bir yazı yazıyorum hiç üşenmeden.

Kendimi iyi bilirim; sahip olduklarımı eskitmem, ama bir şey olacak diye de gözüm gibi baktığım bir şey değildir o botlarım.

11 yılda bana rahatlık, konfor, ve halen devam eden su geçirmezliği ile parasını çıkarmış ve beni memnun etmeye devam edecek olan güzelim botlarım :

Kullanım maliyeti : eğer yamulmuyorsam 150-180 milyon gibi bir harcama yapmıştım 11 sene önce. Özel orta okulda okuyordum o yıllarda. Harley Davidson marka amerikan çizmeleri modayken kavuşmuştum bu güzelim alman çiftine.

Bana yıllık maliyeti 16.3 tl olmuş hesapladığım kadarıyla.
E gerisini siz düşünün artık.

O kadar çok seviyorum ki onları; herhangi bir sorun yaşattırmadığı sürece ömrüm boyunca kullanmak isteyeceğim, hatta aynı çiften bulsam tekrar almak isteyeceğim, gerekirse ekstra bedel ödemeye bile razı olduğum bir bottur.

sokaklar ıssızdı üşüyordum. yürüyordum olanca çaresizliğimde. düşünüyordum ki; o zamanlar düşünmekten başka yapacak bir şeyim yoktu...
senin kalbinde hayat buldum ilkin; ben mutlu olmayı sadece senden öğrendim.
ki herkes âşıktı o zamanlar,
oysa ben hiç aşık olmadım sevgili;
sana hissettiğim tutkuydu sadece,
eğer dileseydim tanrı dan ancak senin kadar içime sinen bir insan karşıma çıkarabilirdi ancak, ben ancak senin kadar * biriyle mutlu olabilirdim sadece.
sen bana geldiğinde;
sana tutkuyla bağlanabilecek kadar genç,
yeni maceralar aramayacak kadar sadık ve yaşlıydım o zamanlar.
hayatta hiç birşeyi seni sevdiğim kadar sevmedim,
benimsemedim kimseyi senin kadar.
bana "peki bey" dediğin anı 740 gündür hatırlıyorum.
gidişini hiç hatırlamak istemiyorum.
gittiğin gün bile sana; hayatım boyunca kimseye yaptırmadığım kadar güzel olan kar beyazı kaplama kağıtlı, kan kırmızısı gülleri sana sunduğumda, bir bebeğin olmuş kadar sevindiğin için belki de unutamadım seni.
ama inan;
inan, hiç ama hiç bir şey senin yokluğun kadar zor ve dayanılmaz olmadı.
tekila şişesini miğdeme indirişimi, saatlerce içimin sızlamasını. her sabah ağlayarak uyanacak kadar, hiç bir zaman küçülmemiştim ve çaresiz hissetmemiştim kendimi.
sen; nasıl giderdin? nasıl böyle tutku dolu bir insanı sevdiğin halde bırakabildiğini hayatımın hiç bir evresinde hazmedemeyeceğim.
sen gittin, ömrümden ömür gitti.
toparlanmaya çalıştım ama , elimden hiç bir şey gelmedi inan, o hastane köşesinde her bebeği gördüğümde sızlamam, ağlamam,
(utancımdan güneş gözlüğü bile taktığımı hatırlarım.) inan hiç bir şey senin yokluğundan daha acı verici değildi.
ki hala değil soracak olursan.

affet beni bir tanem. ben hayatımda senden başkasını kendime layık görmedim. ve inan hep; seni, bana "peki bey" deyişinle ve gözlerinin içindeki gülümsemeyle hatırlayacağım. umarım sen de bundan sonra seni sevenleri aldatmazsın, umarım bunu benden başka kimseye yapmazsın...

çünkü ben seni; sakat kalsan da, kolunu, bacağını kaybetsen de bırakmayacak kadar çok sevecek ve yine de seninle evlenmekten vazgeçmeyecek kadar çok seviyordum. senin yaşaman için organlarımı, bir saniye tereddüt etmeden bağışlayacak kadar çok sevdim.

biliyor musun?
herkes hala aşık.
hala sözde aşıklar; birkaç aylık her ilişkide olduğu gibi basitçe.
senden sonra bir çok kadın bana yaklaşmak istedi,
ama kimse senin kadar içten olmadı bana,
senin kadar sevgisini gösteremedi.
kimse senin kadar sevemiyor ya hala;
işte ben buna yanıyorum..

bana cenneti yaşattığın için sana minnettarım.
şimdi bana düşen;
sensiz cehennemimde yaşlanmak...

sevgiler
eski sevgilin.